Predictor: positive

Ezkerretik eskuinera: Aiora (7 hilabete), Aiert gure gizontxoa (10 hilabete), Maddi (9 hilabete), Iraia (16 hilabete), Izaro (6 hilabete), Haizea  (5 hilabete sabel barruan) eta Nahia (17 hilabete).

Amatxo eta izebak, datorren urtean batetik bestera korrika!

Dagoeneko 9 hilabete! Sabel barruan pasatutako adina daramazu jada kanpoan!

Aiertekin aiton-amonen etxean

Zer esango dut nik ba? Ez dagoela!

Zaila izango da datorren urtea orain doana baino hobea izatea, 2007ak utzi dizkigun bi bitxi hauek kontuan hartuta. Nork esango zigun urtea hasi zenean horrela bukatuko genuela...

"Bizitza heldu da eta zure begiak ditu". 

                                                         J. Sarrionaindiari lapurtua

Urriaren 26an, arratsaldeko 6:05ean jaio zinen. 3.195 kg-ko neskatila beltzaran eta jenio bizikoa. Pare bat orduz itxaron behar izan genuen elkar ezagutu aurretik, ordu luzez egon ondoren nahikoa dilatatu ez nuenez kirofanora eraman behar izan baininduten zesarea egitera.

Gelara iritsi orduko nire bularrean jarri zintuzten eta gogo biziz ekin zenion zurrupatzeari, aiton-amonak eta erizaina bera harritu zituen indarra erakutsiz. Zaila zait nire orduko sentsazioa zein zen adieraztea. Anestesiagatik nahasi xamar nengoen, hunkiturik, ondoan neukana neure barnetik atera zela sinistu ezinean; arrotz ere sentitu zintudala aitor dezaket orain, astebete igaro eta beste ezer baino nireago zarela sentitzen dudan honetan.

Ebakuntza dela eta, ezin izan dizut nahi beste arreta eskaini, eta askotan, inutila eta errudun ere sentitu naiz, zure bizitzako lehenengo egunetan amaren besoetan gutxi xamar egon zarelako. Aitatxo ibili zaizu kontsolatzen, pasiatzen, kantatzen...berarekin lotura handia egingo zenuen egun hauetan, beraz, gaitzerdi.

Orduak eman ditzakegu orain zuri begira; niri berdin ateratzen zaizkit irrifarra eta malkoa (hormona-dantza orain ere bai...). Oraindik ez nago guztiz osaturik, baina zuri begira edozein gauzak merezi izan duela pentsatzen dut.

Gezurra dirudi; urrun eta, aldi berean, oso gertu iruditzen zait predictorraren arrosa kolorea ikusi nuen eguna, blog honi ekin nion eguna. Orduan auskalo noiz arte izango zen esan nuen. Gaur da egun hori. Barrena hustutzeko baliagarria izan zait askotan, horregatik ez dakit  noiz edo noiz bueltatzeko tentazioa izango ote dudan...

Hementxe gaude oraindik, ez duzu atera nahi, antza! Kalera atera eta jende guztia galdezka hasten zait, galdezka eta gehiago, sabela altuegi dudala oraindik, aurpegia ez zaidala aldatu...

Kontua da nire barnean mugimendua hasia dela, kontrakzioak sentitu ditut azken egunetan, solteak, ez oso fuerteak, batzuetan unea iritsia zela pentsarazten zidatenak. Ginekologoak baieztatu egin dit gaur: 2 zm dilatatuak ditut dagoeneko horien ondorioz. Hurrengo astelehenerako hitzordua eman dit, badaezpada, baina ikusitakoarekin itzuliko ez naizela uste duela ere esan du.

Ilbetea da ostiralean, horrek eragina izaten omen du. Ilbeteak ekarriko al zaitu gurekin, sorgintxo?

Erditzeko balizko dataren bezperatan gaude eta ezinegona handitzen zaigu egunetik egunera. Gaur erregistroa delakoa egiten izan gara. Kontrakziorik ba ote dagoen neurtzen du horrek eta haurraren erreakzioa ona ote den kontrakzio horiek daudenean. Primeran omen zaude; nik kontrakzio bakoitzeko taupadak izugarri azkartzen zitzaizkizula sumatu dut, baina umetokiaren lepoa itxita omen daukat oraindik. Azken bi astetan 500 gramo hartu dituzu eta, akatsak akats, 3 kilo eta 100 gr dituzu orain, beraz, txiki izatetik urrun, esango nuke nik.

Dilataziorik ez egoteak oraindik egun batzuk itxoin beharko dugula adierazi nahi ote duen galde egin diogu ginekologoari, eta berak ezetz, gaur bertan ere has nintekeela. Data hurbildu ahala urduritasuna eta beldurra areagotu zaizkit eta nire ametsek zurekin dute zerikusia gauero. Ez dut pazientzia galdu nahi, une bakoitza disfrutatu nahi nuke zu barnean sentitzea ere atsegina baita, baina zaila da. Gauza asko areagotu zaizkit egunotan, baina, bereziki, gogoa. Zu ikustekoa.