Gaueko hitz bakartiak

1983an izango zen. Egia esan, ez dut ongi gogoratzen. Akaso, ez. Memoriak ahaztu egin du eguna, hilabetea, urtea..., baina ez gertatutakoa. Lehenengo aldiz ikusi nuen. Hondamena. Grisa. Hoztasuna. Hildakoen isiltasuna. Hor zegoen, jantziak urratuta, zauriz betea. Gaur balitz bezala gogoratzen dut. Dakusat. Ez zuen ni nengoenerantz begiratzen. Ez ninduen ikusten. Begiak itxi nituen desager dadin. Hor jarraitzen zuen. Ez zen joan. Eta negarrari ekin nion. Eta amaren sabelera itzultzea desiratu nuen. Hala ere, hor geratu nintzen. Zutik, hezetasunaren erdian. Hotz. Izu...