Hamar urtean Suediar justiziarekin borrokan ibili eta gero Roger Tullerek Heavy musikarako duen desio, pasio edo obsesioa, mendekotasun gisa onartzea lortu du.  Ez du ahalegin makala egin behar izan baina azkenean berearekin atera da. Ez da edonolako bidea izan, epaitegi askotatik pasa behar izan baitu, baita mediku eta psikologo asko bisitatu ere eta Suediar Inemarekin ere arazo dezente izan ditu. Azkenean etsi ez duen bidean, garaile suertatu da. Bai bere jardunagatik eta baita bere jaioterriko epaiaren laguntzagatik, gaur lasai lo egiten du. Amaitu baitzaio orain artean lan munduan izan duen diskriminazioa.

Ondorioz gaurtik aurrerantzean hilero kalte-ordaina bat jasoko du bere mendekotasuna, ezgaitasun bezala onartu dutelako. Orain artean izandako arazoak alde batera utziaz bizi berri bati ekingo dio. Aurrerantzean musikaz gain bere lanarekin ere gozatzeko aukera izango du orain artean  toki askotatik bota izan dute, musika entzuteagatik eta baita kontzertuetara joateko egiten zituen lanuzteengatik.

Aurrerantzean, musika entzun eta gainera kontzertuetara lasai eta lana galtzeko beldurrik gabe  joateko baimena dauka , epaia eta INEMaren babesarekin.

Pasatako urteen jarduna datozen urteetarako ondasun bilakatu zaizkio metalomano honi.

ZIRKULU POLARRA, ZIRKULU GORRIA

RKU-ren akanpada biharko egiarantz

Inork gutxik pentsatzen du latitude horietan, bertan daukaten bizi maila altua izanik, komunistak daudela, baina ikusitakoak ikusi ondoren, uste ustel horri buelta ematerik badago.

Uztailaren 1-8 artean burutu da Revolutionare Komunistiska Ungdom (RKU) gazte erakunde komunista suediarraren topagunea; zenbait arloetako arazoen inguruan gogoeta bultzatu eta egungo egoerari erantzuteko bildu dira 500 gazte Estokolmotik 400 kilometrora dagoen Sednie lakuaren alboan, suediar baso nordikoaren erdi-erdian. Eguzkiak ia hogei orduz hartzen du zerua beretzat garai hauetan, eta badirudi astroak Eskandinaviako lurrak baino zerbait gehiago argitu duela ekimen hau ikusi ondoren.

            Baina hona bertaratu diren militanteak ez dira soilik ile-horiak eta begi urdindunak: hainbeste bikingo artean erraz aurkitu ditzakegu palestinarrak, kurduak, kubatarrak, sahararrak, irlandarrak, euskaldunak,  venezolanoak, argentinarrak, txiletarrak... Antolatzaileek diotenez hau klase kanpamendu bat da, ez nazio jakin batekoa; eta guztiok dakigun legez, klaseek ez daukate mugarik. Herrialde bakoitzak bere arazo, ekintza eta esperientzia propioak elkartrukatu ditu besteekin, eta guztienak aditu. Bizitzaren unibertsitarioentzako sekulako aberastasun jarioa, ezbairik gabe.

            Emin Omar Naiad PKK erakunde kurduko militantea da, eta erbestea jasan izan du azken 8 urteetan bere ideiak direla eta; hitzaldi bat eman zuen bere herriaren egoera latza azalduz, ikusleentzat erabat ezezaguna zen materiala erakutsiz, bideoak batik bat, gobernu turkoa nola edo hala ezabatzen saiatzen dena: herrixken bonbardaketak, fusilamenduak, gerrillaren mugimendu eta ekintzak... Kurduak dira naziorik ez daukaten munduko herririk handiena (25 milioi) eta bost estatutan banatuta aurkitzen dira gaur egun: “Gure herriaren egoera izugarri zaila da, eta yankien okupazioak ilusio faltsuak eman dizkio jendeari; enpresei interesatzen zaien unean berriz ere salduko gaituzte, eta orduan irakiarren eta turkoen eskutan geratuko gara, geure burua guk bakarrik babestu beharrean...” Burrunbada bat entzun da bere atzean, eta elkarrizketa entzuten ari zen jendeak oihukatu dio. “ Ez zarete bakarrik egongo!!! ”

            Bisitariak azpiegitura itzela daukate haien eskura: teknologia berriak, kanpinak, janaria, agenda bete-betea, eta guzti horretatik onena...Laku ondoan sauna!

            Gaiaren harira itzulita, egun hauetako eztabaida muinetako bat Suediaren gobernu aldaketa izan da, 20 urteetan lehen aldiz eskuineko alderdi koalizioa igo baita parlamentura, eta ondorioz orain arte bizi izan duten egoera errotik aldatuko duelakoan daude; erakunde iraultzaileek munduan zehar (hala nola Euskal Herrian, Kurdistanen,  

Hego-Amerikan..)jasan duten kriminalizazio prozesuak ikusirik, orain beraiei tokatuko zaiela pentsatzen dute. Hala eta guztiz ere RKU-ko buruetako batek, Johann Bülderrek, zera helarazi nahi izan digu: “Gure lanak Suedia hobe bat eta mundu justuago bat eraikitzera bideratuta daude, eta ez gara geure ideietatik inoiz urrunduko: mundu ederrago bat soilik sozialismoan lortu daitekeelako.”

Suediar gobernuak Kubako enbaxadoreari, Juan Antonio Fernandez Palaciosi, dei egin dio azalpenak eskatuz, gobernu kubatarraren barkamenaz gain, enbaxadore kubatarraren gaitzespen ugari jaso ondoren Nazio Batuetan. Carl Bildtek, kanpo ministro suediarrak, dioenez, ordezkari kubatarrak “sarraski etnikoak” burutzea egotzi zion Suediari, baita etorkinak zapaltzea ere. Kubatar diplomatikoak Suediak iragan inperialista zeukala azpimarratu zuen, bere bizilagunekiko, eta esklabista izan zela kolonien garaian. Kubako adierazpenak Ginebrara helarazi ziren, Suediak Kubako gobernuak giza eskubideak errespetatzen ez dituela esan ostean.

“Kubak Suediarekiko erebilitako lengoaia onartezina da”, adierazi zuen Carl Bildtek. “Nazio Batuen betebeharra da herritarren giza eskubideak errespetatuak direla ziurtatzea. Eskubide hauek oso mugatuak dira Kuban. Gure egin beharra zen hori salatzea, eta horrek ez du arrazoitzen nazio oso baten aurka jaurti diren eraso eroak”, esan zuen politikariak.

Istilu honen harira, suediar kanzileriak gutun diplomatikoak hartzaile ez zen beste norbaitek ireki zituela salatu du, eta ministroak hori gaur egun adostutako arau etikoen bortxaketa larri bat dela gehitu du.

Sozialdemokraten kanpo erlazio arduradunak, Urban Ahlinek, dioenez, onetsi egiten du ministroaren jarrera eta erantzuna. “Zuzena eta egokia da Carl Bildtek Suediaren aurka jaurtitako bidegabekerien eta astakerien aurka altxatzea, baina baita ere oso garrantzitsua da Suedia gaizki ez posizionatzea, etorkizunean Kubako oposizioarekin izan ditzazkegun harremanak ez zauritzeko”, erantsi zuen.

Eskandinabiako lurralde honetan iraganean Alderdi Komunista zenak ere (gaur egun Ezkerreko Alderdia) ez zuen harreman onik kubatar iraultzarekin. Beraien lehendakariak zera esan zuen behin: “Tony Blair eta Fidel Castroren artean nahiago dut lehena, hau demokrata baita.”

Hala eta guztiz ere badaude Kubako mugimendu sozialistarekin elkartasuna lantzen duten mugimenduak, hala nola Suedia-Kuba elkartea edota Komunista Iraultzaile Batuak mugimendua.

            Suecia ha visto afectado su estado del bienestar desde que entró en la Unión Europea en 1995.

El reino de Suecia tiene 8.800.000 habitantes (1995) y una superficie de 449.964 km2, con una densidad de población de 19,6 personas por km2; la capital estatal es Estocolmo, la lengua oficial es el sueco, la religión el luteranismo y la moneda la corona sueca.

Aunque la economía sueca sea de mercado, durante varios años ha abrazado diferentes ideas del socialismo. Gracias a esas ideas y con la ayuda de todos los ciudadanos, Suecia dispone de unos servicios dignos y eficientes que han hecho del país escandinavo una nación admirada por muchos. Las doctrinas más radicales de la época llegaron a afirmar, como dijo el viejo Kropotkin, que había que aplicar la frase “a cada uno se le exige según sus posibilidades y se le da según sus necesidades”. Los suecos llaman a este sistema “hogar del pueblo”, y han sido las políticas neoliberales de la UE las que lo han  echado por tierra durante los últimos años.

Existe la creencia generalizada de que ser parte de la Unión es beneficioso y próspero para la economía y el bienestar, pero es obvio que en el caso de Suecia el resultado ha sido justamente el contrario. Desde que se adhirió al conjunto de países europeos, sus exportaciones y su economía general han sufrido fuertes presiones, y en los últimos años se ha hecho más que evidente la ruptura que experimenta su crecimiento económico. En 1994, sus exportaciones rondaban los 67 millones de euros, y hoy día apenas alcanzan los 61. Teniendo en cuenta la inflación y la subida de precios en esta década, la caída es considerable.

Los suecos crearon hace tiempo una fuerte economía, incapaz de desarrollarse eficientemente dentro de unas fronteras tan pequeñas, por lo que sus creadores fueron pioneros en extenderse por el mundo llevando a cabo una temprana globalización; sus exportaciones y su carácter veterano les han otorgado ventajas sobre la competencia a lo largo y ancho del mundo: Volvo, Saab, Ericsson, ActraZeneca, Ikea, Absolut… Sin embargo, su espíritu emprendedor es histórico, ya que nos ha dejado una larga lista de inventos importantísimos para la humanidad, como la turbina de vapor, el teléfono, el faro de gas, el tetrabric, el bisturí…

Suecia  ha sido un país  ejemplo de convivencia, desarrollo, prosperidad…y ha sabido estar siempre a un paso por delante de  los países que le rodean. Demostrando sensibilidad desde siempre en mantener el equilibrio medioambiental, siendo primitivos en la depuración de aguas y las energías renovables.

No obstante pese a la fortaleza que ha ido desarrollando durante décadas, en la actualidad se muestra cada vez más débil, engullida  por la unificación pactada por los países pertenecientes a la UE. Los suecos han frenado su capacidad de desarrollo y los políticos se han acomodado en las poltronas de las doctrinas centralizadas más ocupados por los asuntos globales que por los locales.

Ante esta situación no deberían de hacerse los suecos. Valiéndose del respeto y la admiración que se han ganado, convendría que  invitaran al resto de los países a cambiar lo pactado en los acuerdos de la UE o a desvincularse de la Unión, la cual les va alejando del “hogar del pueblo”.