2008/06/05 15:46:55.023 GMT+2
Plazer bat izan da; AGUR!
Nork: pakito.2008/06/05 15:46:55.023 GMT+2
Etiketak:
agurra
maiera
diapositibak
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/06/01 13:33:14.547 GMT+2
garai berriak, tresna berriak
HAZI bideoak zera esaten digu, garai berrietara egokitu behar garela, bestela ez dagoela etorkizunik guretzat. Baina nola ez ditugu ba datozen garaiak aldaketa nortasun batekin besarkatuko, Rajoy hori bera esaten ari da eta?
Argi dago garaiak aldatzen ari direla eta komunikazioaren mundua da horren islarik esanguratsuena, eta gu geu gara itsaso horretan murgildu eta igeri egiten jakin behar dutenak; ez soilik jakin, baizik eta onenak izan. Onenak, zeren eta informazioaren mundua usteldu egin dute, kiratsa dario eta irentsi ezina den fruitu batean bihurtu da. Hor, hor egon behar da gure desafioa, Txema Ramirez de la Picinak dioen munduan, Bestelako Komunikazioa eraikitzeko.
Horretarako, noski, ezinbestekoak dira teknologia berriak, ezagutza modernoak eta nortasun garaikidea. Arrazoi horiek direla medio da zinez garrantzitsua Web 2.0 asignatura, berauek irekiko baitizkigu, ulertuz gero, protagonistak izan behar dugun garai berri horren ateak.
Internet izango da ziurrenik gure borroka eremua, bertan jardun beharko gara, gure beharrean dihardun eta gure nahiak jorratu. Blogak, podcastinak, audacity, googledocs, tagzania… guda horretan erabili beharko ditugun armak dira, eta ondo asko gainera.
Ez bagara berriztatzen beste ogibide bati heldu beharko diogu.
Osasuna, askatasuna eta maitasuna
Nork: pakito.2008/06/01 13:33:14.547 GMT+2
Etiketak:
modernitatea
tresnak
hazi
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/06/01 12:45:44.336 GMT+2
Peter Pan no era idiota
Miguel Hernández murió siendo un niño.
Cuando somos niños iniciamos nuestro camino sin inquietudes, las circunstancias materiales nos parecen una banalidad y soñamos con todo, de todo y por todo; nos da igual que el sol nos castigue, que la lluvia nos cale, que el viento nos lleve... Seguimos adelante sin pararnos y sin dormirnos, porque la energía que nos propulsa es la más verde y renovable que jamás se haya inventado o se vaya a inventar: la imaginación.
Pero por desgracia este camino no dura mucho, ya que aproximadamente a la edad de veinte años decidimos abandonar nuestra existencia a las tinieblas: trabajar, pagar la hipoteca, jubilarnos, morir… La vida viene a volverse en un aburrimiento inaguantable, se sabe lo que te va a pasar mañana y dentro de treinta años; asco, cansancio, hastío, y seguir respirando o no te la trae al pairo. Aquella imaginación que no conocía fronteras empieza a agazaparse y a renunciar a algo mejor, para reducir su territorio dentro de los límites que marca la sociedad, la normalidad; perdiendo terreno en vez de conquistarlo. El que salga será un desviado, un marginado social, un terrorista, un drogadicto, un loco, una zorra, un bohemio, un imbécil, un soñador, un mocoso…
Tengo, luego existo.
Osasuna, askatasuna eta maitasuna
Nork: pakito.2008/06/01 12:45:44.336 GMT+2
Etiketak:
hernandez
infancia
imaginacion
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/29 19:13:25.974 GMT+2
hamaika kolore eta hamaika mila esku
GOTHIA CUP FUTBOL TXAPELKETA INTERNAZIONALA
Dozenaka talde Gothenburgen
elkartu dira konpetizio erraldoia ospatzeko
130 nazionalitate ezberdinetako 500 talde inguruk bat egin dute urtero
ospatzen den Gothia Cup futbol txapelketa suediar erraldoiarekin. 20.000
kirolari bertaratu dira hiri eskandinabiar honetara euren koloreak
defenditzera, eta horretaz gain, ziurrenik esperientzia zoragarria izango den
bizipen bat dastatzera: mundu osoko jendearekin partiduak jokatu, turismoa,
festak, kultura aniztasuna...
Txapelketa hau zenbait helbururekin jaio zen duela hamaika urte,
nagusienetarikoa gazteen artean kulturen elkartrukaketa eta aniztasuna
bultzatzea delarik; alaitasuna, gaztetasuna eta bizi poza arnasten dira egun
hauetan zehar hiriaren bazter orotan, ez baitago horrelako esperientzia baino
ezer kitzikagarriagorik neska-mutiko hauentzako: mila arraza, mila irribarre,
mila begi nabar, urdin eta beltz elkarri begira lehiatuz, irribarrez eta sentsualitatez.
Bilkura honen beste alde positiboa futbol talde profesionaletako kanpo
arduradunek aurkitzen dute, Lund Vikingars taldeko kideak dioen legez: “Hemen
jokatzen diren partiduetan etorkizuneko futbola ikusten ari gara; alde batetik
norbanakoak fitxatzen ditugu, baina bestetik taldeak orokorrean ikuskatzeko hautua
ere egin genuen aspaldi. Globalizazioa mundu osoari eragiten ari zaion
fenomenoa da, eta kirol erregeari ere bai, noski; beraz gu, nahi eta ez,
aldaketa horretara moldatu behar dugu, eta Gothiak aukera bikaina eskaintzen
digu horretarako.”
Antolatzaileek izugarri eskertzen diete talde guztiei Gothenburgera bertaratu izana, eta
aurreko urteetako balorazio positiboa errepikatzea espero dute.
Nork: pakito.2008/05/29 19:13:25.974 GMT+2
Etiketak:
suedia
gothia
cup
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/29 18:51:31.870 GMT+2
divide y vencerás
Miguel Hernández perteneció en su época a uno de los principales movimientos de escritores antifascistas, que mediante sus plumas e ideas llevaba a la práctica la lucha contra el totalitarismo. No me agrada la idea de comprobar que tenemos a lo largo del mundo muchos escritores rebeldes y con conciencia, pero que al mismo tiempo no exista una organización internacional fuerte que los agrupe.
Fueron ese tipo de movimientos los que expandieron la utopía de un mundo nuevo; no crearon ni la dinamita ni el fuego, dado que dichas materias están dentro de nosotros mismos, pero sí lograron juntarlas y crear una explosión de esperanza en millones de corazones.
Siempre nos han enseñado, y hasta el más retrasado es capaz de deducirlo sólo, que la fuerza perdura en el grupo; no es mi intención transmitir que un escritor no sirve de nada, eso sería una soberbia estupidez. Pero es lógico pensar que mil cabezas piensan más que una, que mil brazos, corazones y oídos darían mucha más guerra que un par.
Nos lo demuestra
Los dictadores que basan su mandato en el culto a su propia personalidad no tienen futuro; en cambio las revoluciones siempre la tendrán, porque se puede acabar con los revolucionarios pero no con la revolución.
He ahí que en la unión está la fuerza.
Nork: pakito.2008/05/29 18:51:31.870 GMT+2
Etiketak:
union
hernandez
fuerza
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/20 19:32:28.755 GMT+2
kaka nahasten inora ez iristeko
Wifi klasean bai
edo ez?
Nire ustetan arazoa ez da ikasleek maisuarekiko arreta galdu dezaketela
zerbitzu hau dela medio, bestela ere nahiko galdua badaukate ( badaukagu) kasu
askotan.
Irakaskuntza sistema alienantea da, eta alienanteago bihurtu nahi digute
Bologna prozesuaren bitartez, beraz gisa honetako eztabaidek ez gaituzte
akatsen ernamuinera eramaten, detaileetara baizik. Pertsonak berez dauka gauza
berriak ikasteko nahia, baina irakaskuntza prozesua ez bada ongi kudeatzen,
hartzailea aspertu eta denbora aurrezteari uzten dio.
Gure unibertsitatean, adibidez, maila altuko profesionalak dauzkagu maisu,
eta haietako asko oso onak dira klaseak produktiboak egiten, jendea animatzen
eta edukiak azaltzen; beste batzuk, aldiz, langile paregabeak izango dira bere
ogibidean, baina ez dakite tutik ere irakasteari dagokionez, eta klase
aspergarri, pisu eta alienanteak egiten dituzte, ikaslea nazkatuz: eta zerbaiti
nazka hartzen diogunean, oso zaila da errekuperazio prozesu bat gauzatzea.
Jar ditzatela Wifia, zine pantailak, masajeak ematen dituzten larruzko
eserlekuak… Irakaslea ona bada gaia interesgarria bihurtuko du, eta hori
horrela izanez gero, daukagun arreta guztia zuzenduko dugu beregain.
Konpondu arazoa sustraitik, ez pasa urteak eta urteak hostoak apaintzen.
Ezkerrak dioen moduan, has gaitezen ipuina idazten ala amaia ematen, edo ez goaz inora.
Osasuna, askatasuna eta maitasunap.d. gaur Polisarioren 35.urteurrena. JO TA KE!
Nork: pakito.2008/05/20 19:32:28.755 GMT+2
Etiketak:
klasean
bologna
wifi
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/18 13:16:37.793 GMT+2
somos lo que nos rodea
Miguel Hernández no para de hablar durante todo el libro sobre “el rayo que no cesa”, equiparando este fenómeno meteorológico con el peligro de muerte que no deja de acecharle; siente el final cada vez más cerca, todo el tiempo rondándole, y nos abre su corazón de poeta para sincerarse y darnos a entender lo que siente en esos momentos.
Es comprensible que el poeta oriundo de Orihuela sienta dicho pánico, ya que mientras escribe estos versos se encuentra en diferentes frentes de combate a lo largo y ancho del país debido a la guerra civil que le tocó vivir y morir; permaneció en las filas republicanas hasta que le detuvieron y mandaron a prisión, donde pereció debido a una enfermedad. No disfrutó de una vida fácil, pues el primero de sus dos hijos falleció muy joven; por lo tanto, además de ver morir a sus compañeros en los campos de batalla, tuvo que sentir en sus carnes la pérdida de lo que es más grande para un padre: su hijo. Tan terrible es este acontecimiento que no tiene ni nombre, pues hay viudas, huérfanos o lo que sea, pero para eso no hay palabras.
La conclusión viene a ser que el poeta escribe sobre lo que siente y lo que le rodea, y Miguel Hernández fue poeta de la muerte y los amores no correspondidos.
Nork: pakito.2008/05/18 13:16:37.793 GMT+2
Etiketak:
hernandez
poeta
muerte
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/12 16:35:36.961 GMT+2
al ilustre poeta
MIGUEL
HERNÁNDEZ
El rayo que no cesa
Miguel Hernández Gilabert nació en Orihuela el 30 de octubre de 1910, y falleció en Alicante el 28 de marzo de 1942. Fue uno de los grandes poetas y dramaturgos del panorama literario español del siglo XX, y perteneció, o mejor dicho, mantuvo una mayor proximidad, a la generación del 27, gozando de amistades de la talla de Pablo Neruda o Rafael Alberti.
Al estallar la guerra en 1936 se alistó al bando republicano, y
combatió en diversos frentes de batalla: Teruel, Andalucía, Extremadura y Jaén.
Durante la revolución pudo acercarse a su pueblo natal para contraer matrimonio
con Josefina Manresa, con la que tuvo dos hijos, el primero de los cuales
pereció al poco de nacer; a él le dedico el poema Hijo de la luz y de la sombra, y al segundo las conocidas Nanas de la cebolla. Parte indispensable
de su bibliografía son Pastor de la
muerte, Viento del pueblo o el Hombre
acecha.
El rayo que no cesa viene a ser un trabajo de poesía amorosa, donde el escritor trata sus sentimientos respecto al género femenino, los cuales comparten una serie de características entre sí, que vienen a ser el amor no correspondido, la desesperación y el dramatismo en general. Contiene alrededor de unos 30 poemas, y en ellas apreciamos la condenación a la que vive sometido Miguel Hernández, su amor y también su protesta. El título viene a hacer referencia al rayo de la muerte que ronda al poeta, que se expresa con sobrehumana sinceridad y delicadeza, mezclando los temas de amor y muerte.
salud, amor y libertad
Nork: pakito.2008/05/12 16:35:36.961 GMT+2
Etiketak:
hernandez
miguel
rayo
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/09 15:05:03.172 GMT+2
boomp3
Nork: pakito.2008/05/09 15:05:03.172 GMT+2
Etiketak:
audacity
boomp3
grabaketa
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/05/08 17:08:48.311 GMT+2
aste santuak, ez hain santuak
Bi aste, ikuspuntu ezberdinetatik begiratuz gero, luzeak edo motza izan daitezke; baina nire kasuan behintzat, ahal nion zukurik gehien ateratzen siatu nahiz.
Lehen asteburu hartan Balerdi eta Ganboren tontorrak izan nituen helburu, helburu gaindituak izerdi tanton ugariren ondoren; Amezketatik gora aurkitzen diren aspaldiko mina baztertu horiek eta bertako langileen egoeran pentsatzeak izugarri hunkitu ninduten.
Astelehen eta asteartea lan egunak zirenez, Arrasatera itzuli behar izan nintzen fabrikara lan egitera, eta Eskoriatzako gure pisuan egotera.
Hurrengo bi egunak nire lagunekin igaro nituen mendi, baso eta erreka artean, farrez, ardoz eta trikitixaren hotsaz inguraturik; frontoian ere pilota saio ederrak egin genituen.
Ostiralean hasi zen urteak daukan momenturik kitzikagarrienetarikoa: Gazte Topagunearen hasiera. Lezon eman genituen lau egun, eguraldi eta polizi erasokorraren artean, eta irauen ere ederki iraun genduen, galtzerdiak bustita eta irribarrea ezpainetan; ametsak biziz amestu beharrean.
Hurrengo astea ere anitz ederra izan zen, nire lagun min italiarrak Euskal Herriraino inguratu baitziren bisita egitera, eta beraiekin eman nuen aste oso hura: Goierri goitik-behera ikusi genuen, Donostira joan ginen egun pasa, Hernanin sagardotegira, Bizkaiko kostaldera (Mundaka, Bermeo, Plentzia...), baita Gipuzkoako itsasertzera ere (Pasaia, Hondarribia, Orio...), eta nola ez, iparraldean ere egin genuen sartu irtena.
Zuku goxoa atera niona hamabost egunei.
Ezkerra eta Iosu etxera!
osasuna, maitasuna eta askatasuna
Nork: pakito.2008/05/08 17:08:48.311 GMT+2
Etiketak:
mendia
iparralde
topagunea
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)