Blogak.com

Sortu blog berria   Sar zaitez blogera

2008/06/05 15:46:55.023 GMT+2

Plazer bat izan da; AGUR!

Nork: pakito.2008/06/05 15:46:55.023 GMT+2
Etiketak: agurra maiera diapositibak | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/06/01 13:33:14.547 GMT+2

garai berriak, tresna berriak

HAZI bideoak zera esaten digu, garai berrietara egokitu behar garela, bestela ez dagoela etorkizunik guretzat. Baina nola ez ditugu ba datozen garaiak aldaketa nortasun batekin besarkatuko, Rajoy hori bera esaten ari da eta?

 

Argi dago garaiak aldatzen ari direla eta komunikazioaren mundua da horren islarik esanguratsuena, eta gu geu gara itsaso horretan murgildu eta igeri egiten jakin behar dutenak; ez soilik jakin, baizik eta onenak izan. Onenak, zeren eta informazioaren mundua usteldu egin dute, kiratsa dario eta irentsi ezina den fruitu batean bihurtu da. Hor, hor egon behar da gure desafioa, Txema Ramirez de la Picinak dioen munduan, Bestelako Komunikazioa eraikitzeko.

 

Horretarako, noski, ezinbestekoak dira teknologia berriak, ezagutza modernoak eta nortasun garaikidea. Arrazoi horiek direla medio da zinez garrantzitsua Web 2.0 asignatura, berauek irekiko baitizkigu, ulertuz gero, protagonistak izan behar dugun garai berri horren ateak.

 

Internet izango da ziurrenik gure borroka eremua, bertan jardun beharko gara, gure beharrean dihardun eta gure nahiak jorratu. Blogak, podcastinak, audacity, googledocs, tagzania… guda horretan erabili beharko ditugun armak dira, eta ondo asko gainera.

 

Ez bagara berriztatzen beste ogibide bati heldu beharko diogu.

 

 

 

Osasuna, askatasuna eta maitasuna

Nork: pakito.2008/06/01 13:33:14.547 GMT+2
Etiketak: modernitatea tresnak hazi | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/06/01 12:45:44.336 GMT+2

Peter Pan no era idiota

Miguel Hernández murió siendo un niño.

 

Cuando somos niños iniciamos nuestro camino sin inquietudes, las circunstancias materiales nos parecen una banalidad y soñamos con todo, de todo y por todo; nos da igual que el sol nos castigue, que la lluvia nos cale, que el viento nos lleve... Seguimos adelante sin pararnos y sin dormirnos, porque la energía que nos propulsa es la más verde y renovable que jamás se haya inventado o se vaya a inventar: la imaginación.

 

Pero por desgracia este camino no dura mucho, ya que aproximadamente a la edad de veinte años decidimos abandonar nuestra existencia a las tinieblas: trabajar, pagar la hipoteca, jubilarnos, morir… La vida viene a volverse en un aburrimiento inaguantable, se sabe lo que te va a pasar mañana y dentro de treinta años; asco, cansancio, hastío, y seguir respirando o no te la trae al pairo. Aquella imaginación que no conocía fronteras empieza a agazaparse y a renunciar a algo mejor, para reducir su territorio dentro de los límites que marca la sociedad, la normalidad; perdiendo terreno en vez de conquistarlo. El que salga será un desviado, un marginado social, un terrorista, un drogadicto, un loco, una zorra, un bohemio, un imbécil, un soñador, un mocoso…

 

 Tengo, luego existo.

 

 

 

Osasuna, askatasuna eta maitasuna

 

Nork: pakito.2008/06/01 12:45:44.336 GMT+2
Etiketak: hernandez infancia imaginacion | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/29 19:13:25.974 GMT+2

hamaika kolore eta hamaika mila esku



GOTHIA CUP FUTBOL       TXAPELKETA  INTERNAZIONALA

 

Dozenaka talde Gothenburgen elkartu dira konpetizio erraldoia ospatzeko

 

130 nazionalitate ezberdinetako 500 talde inguruk bat egin dute urtero ospatzen den Gothia Cup futbol txapelketa suediar erraldoiarekin. 20.000 kirolari bertaratu dira hiri eskandinabiar honetara euren koloreak defenditzera, eta horretaz gain, ziurrenik esperientzia zoragarria izango den bizipen bat dastatzera: mundu osoko jendearekin partiduak jokatu, turismoa, festak, kultura aniztasuna...

Txapelketa hau zenbait helbururekin jaio zen duela hamaika urte, nagusienetarikoa gazteen artean kulturen elkartrukaketa eta aniztasuna bultzatzea delarik; alaitasuna, gaztetasuna eta bizi poza arnasten dira egun hauetan zehar hiriaren bazter orotan, ez baitago horrelako esperientzia baino ezer kitzikagarriagorik neska-mutiko hauentzako: mila arraza, mila irribarre, mila begi nabar, urdin eta beltz elkarri begira lehiatuz, irribarrez eta sentsualitatez.

Bilkura honen beste alde positiboa futbol talde profesionaletako kanpo arduradunek aurkitzen dute, Lund Vikingars taldeko kideak dioen legez: “Hemen jokatzen diren partiduetan etorkizuneko futbola ikusten ari gara; alde batetik norbanakoak fitxatzen ditugu, baina bestetik taldeak orokorrean ikuskatzeko hautua ere egin genuen aspaldi. Globalizazioa mundu osoari eragiten ari zaion fenomenoa da, eta kirol erregeari ere bai, noski; beraz gu, nahi eta ez, aldaketa horretara moldatu behar dugu, eta Gothiak aukera bikaina eskaintzen digu horretarako.”

Antolatzaileek izugarri eskertzen diete talde guztiei Gothenburgera bertaratu izana, eta aurreko urteetako balorazio positiboa errepikatzea espero dute.

 


 

 

GOTHIA_OPENING_CEREMONIES

Nork: pakito.2008/05/29 19:13:25.974 GMT+2
Etiketak: suedia gothia cup | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/29 18:51:31.870 GMT+2

divide y vencerás

Miguel Hernández perteneció en su época a uno de los principales movimientos de escritores antifascistas, que mediante sus plumas e ideas llevaba a la práctica la lucha contra el totalitarismo. No me agrada la idea de comprobar que tenemos a lo largo del mundo muchos escritores rebeldes y con conciencia, pero que al mismo tiempo no exista una organización internacional fuerte que los agrupe.

Fueron ese tipo de movimientos los que expandieron la utopía de un mundo nuevo; no crearon ni la dinamita ni el fuego, dado que dichas materias están dentro de nosotros mismos, pero sí lograron juntarlas y crear una explosión de esperanza en millones de corazones.

Siempre nos han enseñado, y hasta el más retrasado es capaz de deducirlo sólo, que la fuerza perdura en el grupo; no es mi intención transmitir que un escritor no sirve de nada, eso sería una soberbia estupidez. Pero es lógico pensar que mil cabezas piensan más que una, que mil brazos, corazones y oídos darían mucha más guerra que un par.

Nos lo demuestra la Generación del 27, la del 36, mayo del 68 o los movimiento a favor de la descolonización en el continente africano (entre los que destaca el liderado por Franz Fanon). Espartaco lo reafirma enseñándonos que podemos romper una flecha, pero no cien al mismo tiempo.

Los dictadores que basan su mandato en el culto a su propia personalidad no tienen futuro; en cambio las revoluciones siempre la tendrán, porque se puede acabar con los revolucionarios pero no con la revolución.

He ahí que en la unión está la fuerza.

Manos unidas

 


Osasuna, askatasuna eta maitasuna

Nork: pakito.2008/05/29 18:51:31.870 GMT+2
Etiketak: union hernandez fuerza | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/20 19:32:28.755 GMT+2

kaka nahasten inora ez iristeko

Wifi klasean bai edo ez?

Nire ustetan arazoa ez da ikasleek maisuarekiko arreta galdu dezaketela zerbitzu hau dela medio, bestela ere nahiko galdua badaukate ( badaukagu) kasu askotan.

Irakaskuntza sistema alienantea da, eta alienanteago bihurtu nahi digute Bologna prozesuaren bitartez, beraz gisa honetako eztabaidek ez gaituzte akatsen ernamuinera eramaten, detaileetara baizik. Pertsonak berez dauka gauza berriak ikasteko nahia, baina irakaskuntza prozesua ez bada ongi kudeatzen, hartzailea aspertu eta denbora aurrezteari uzten dio.

Gure unibertsitatean, adibidez, maila altuko profesionalak dauzkagu maisu, eta haietako asko oso onak dira klaseak produktiboak egiten, jendea animatzen eta edukiak azaltzen; beste batzuk, aldiz, langile paregabeak izango dira bere ogibidean, baina ez dakite tutik ere irakasteari dagokionez, eta klase aspergarri, pisu eta alienanteak egiten dituzte, ikaslea nazkatuz: eta zerbaiti nazka hartzen diogunean, oso zaila da errekuperazio prozesu bat gauzatzea.

Jar ditzatela Wifia, zine pantailak, masajeak ematen dituzten larruzko eserlekuak… Irakaslea ona bada gaia interesgarria bihurtuko du, eta hori horrela izanez gero, daukagun arreta guztia zuzenduko dugu beregain.

Konpondu arazoa sustraitik, ez pasa urteak eta urteak hostoak apaintzen.

Ezkerrak dioen moduan, has gaitezen ipuina idazten ala amaia ematen, edo ez goaz inora.





bebito-aburrido Osasuna, askatasuna eta maitasuna




p.d. gaur Polisarioren 35.urteurrena. JO TA KE!


           

Nork: pakito.2008/05/20 19:32:28.755 GMT+2
Etiketak: klasean bologna wifi | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/18 13:16:37.793 GMT+2

somos lo que nos rodea

            Miguel Hernández no para de hablar durante todo el libro sobre “el rayo que no cesa”, equiparando este fenómeno meteorológico con el peligro de muerte que no deja de acecharle; siente el final cada vez más cerca, todo el tiempo rondándole, y nos abre su corazón de poeta para sincerarse y darnos a entender lo que siente en esos momentos.

            Es comprensible que el poeta oriundo de Orihuela sienta dicho pánico, ya que mientras escribe estos versos se encuentra en diferentes frentes de combate a lo largo y ancho del país debido a la guerra civil que le tocó vivir y morir; permaneció en las filas republicanas hasta que le detuvieron y mandaron a prisión, donde pereció debido a una enfermedad. No disfrutó de una vida fácil, pues el primero de sus dos hijos falleció muy joven; por lo tanto, además de ver morir a sus compañeros en los campos de batalla, tuvo que sentir en sus carnes la pérdida de lo que es más grande para un padre: su hijo. Tan terrible es este acontecimiento que no tiene ni nombre, pues hay viudas, huérfanos o lo que sea, pero para eso no hay palabras.

            La conclusión viene a ser que el poeta escribe sobre lo que siente y lo que le rodea, y Miguel Hernández fue poeta de la muerte y los amores no correspondidos.

Nork: pakito.2008/05/18 13:16:37.793 GMT+2
Etiketak: hernandez poeta muerte | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/12 16:35:36.961 GMT+2

al ilustre poeta

MIGUEL HERNÁNDEZ

 

El rayo que no cesa

 

miguel hernandez

Miguel Hernández Gilabert nació en Orihuela el 30 de octubre de 1910, y falleció en Alicante el 28 de marzo de 1942. Fue uno de los grandes poetas y dramaturgos del panorama literario español del siglo XX, y perteneció, o mejor dicho, mantuvo una mayor proximidad, a la generación del 27, gozando de amistades de la talla de Pablo Neruda o Rafael Alberti.

Al estallar la guerra en 1936 se alistó al bando republicano, y combatió en diversos frentes de batalla: Teruel, Andalucía, Extremadura y Jaén. Durante la revolución pudo acercarse a su pueblo natal para contraer matrimonio con Josefina Manresa, con la que tuvo dos hijos, el primero de los cuales pereció al poco de nacer; a él le dedico el poema Hijo de la luz y de la sombra, y al segundo las conocidas Nanas de la cebolla. Parte indispensable de su bibliografía son Pastor de la muerte, Viento del pueblo o el Hombre acecha.

El rayo que no cesa viene a ser un trabajo de poesía amorosa, donde el escritor trata sus sentimientos respecto al género femenino, los cuales comparten una serie de características entre sí, que vienen a ser el amor no correspondido, la desesperación y el dramatismo en general. Contiene alrededor de unos 30 poemas, y en ellas apreciamos la condenación a la que vive sometido Miguel Hernández, su amor y también su protesta. El título viene a hacer referencia al rayo de la muerte que ronda al poeta, que se expresa con sobrehumana sinceridad y delicadeza, mezclando los temas de amor y muerte.



                                                       salud, amor y libertad

Nork: pakito.2008/05/12 16:35:36.961 GMT+2
Etiketak: hernandez miguel rayo | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/09 15:05:03.172 GMT+2

boomp3

Gaurkoan aplikazio berri batzuk ikasi ditugu komunikazioa hobeto kudeatzeko, orokorrean audioarekin lotuta. Alde batetik audacity programa informatikoa, eta bestetik boomp3, audiorako ere, hurrengo urteetan irratigintzan oso praktikoa izango omen zaigu.


boomp3.com

Nork: pakito.2008/05/09 15:05:03.172 GMT+2
Etiketak: audacity boomp3 grabaketa | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2008/05/08 17:08:48.311 GMT+2

aste santuak, ez hain santuak

Bi aste, ikuspuntu ezberdinetatik begiratuz gero, luzeak edo motza izan daitezke; baina nire kasuan behintzat, ahal nion zukurik gehien ateratzen siatu nahiz.

Lehen asteburu hartan Balerdi eta Ganboren tontorrak izan nituen helburu, helburu gaindituak izerdi tanton ugariren ondoren; Amezketatik gora aurkitzen diren aspaldiko mina baztertu horiek eta bertako langileen egoeran pentsatzeak izugarri hunkitu ninduten.

Astelehen eta asteartea lan egunak zirenez, Arrasatera itzuli behar izan nintzen fabrikara lan egitera, eta Eskoriatzako gure pisuan egotera.

Hurrengo bi egunak nire lagunekin igaro nituen mendi, baso eta erreka artean, farrez, ardoz eta trikitixaren hotsaz inguraturik; frontoian ere pilota saio ederrak egin genituen.

Ostiralean hasi zen urteak daukan momenturik kitzikagarrienetarikoa: Gazte Topagunearen hasiera. Lezon eman genituen lau egun, eguraldi eta polizi erasokorraren artean, eta irauen ere ederki iraun genduen, galtzerdiak bustita eta irribarrea ezpainetan; ametsak biziz amestu beharrean.

Hurrengo astea ere anitz ederra izan zen, nire lagun min italiarrak Euskal Herriraino inguratu baitziren bisita egitera, eta beraiekin eman nuen aste oso hura: Goierri goitik-behera ikusi genuen, Donostira joan ginen egun pasa, Hernanin sagardotegira, Bizkaiko kostaldera (Mundaka, Bermeo, Plentzia...), baita Gipuzkoako itsasertzera ere (Pasaia, Hondarribia, Orio...), eta nola ez, iparraldean ere egin genuen sartu irtena.

Zuku goxoa atera niona hamabost egunei.


aste santuko tourra map

 

Ezkerra eta Iosu etxera!

osasuna, maitasuna eta askatasuna

Nork: pakito.2008/05/08 17:08:48.311 GMT+2
Etiketak: mendia iparralde topagunea | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)