Bertan, niri behintzat harritu nauten zenbait gauza irakurri ditut. Esate baterako, ez zela marmol zuria garai hartako eskulturgileek gehien estimatzen zuten materiala, bronzea eta egurrak balio gehiago zutela adibidez (azken honek bere erabileraren aintzinakotasunagatik adibidez). Gertatzen dena zera da, zoritxarrez, materialen iraupena eta garai hartan zuten garrantzia alderantziz proportzionalak direla.
Harritu nauen beste kontu bat zera izan da, greziarrek marmolezko eskulturak margotu egiten zituztela, eta beraz, gaurdaino iritsi zaizkigun eskulturen zuritasuna denboraren mende luzeetako lana besterik ez dela. Ohikoa zen baita ere arri bitxizko insertoak ipintzea (Partenoiean bertan esate baterako goitik-behera urrez jantziriko 12 metro luzerako Atenea bat zegoen).
Greziar eskulturetan bereizgarria den irriparreari buruz ere mintzo da liburu hau, eta honi buruz zera dio, irripar misteriotsu honek ez duela garai hartako gizartearen eta bizitzaren alaitasuna adierazi nahi, eskulturak egiteko teknikari dagokiola baizik. Dirudienez, ez zekiten bestelako kinudun ahorik egiten. Antzeko zerbait dio baita ere greziar eskulturetako hile orrazkerari dagokionez.
Kontutxo hauek, niri behintzat eskema guztiak apurtu dizkidate. Ez dakit zuei. Hurrengo batetan museoren batetan marmol zurizko greziar eskultura bat ikustean beste ikuspuntu batetatik begiratu beharko.
Idatzi artikulu bat