Elgoibarko Ezker Abertzalea

         Legalizazioa ORAIN!      Sortu sortuko dugu!     

             
Otsailaren 5ean, Elgoibarren ere, Euskal herri osoan bezala, Legalizazioaren aldeko ekitaldia egin genuen: Hona hemen argazkiak
         
         
Gora Gu ta Gutarrak!     Zutik EH!

Arnaldo Otegi afirma que el avance del proceso democrático "depende de nosotros"

Arnaldo Otegi reitera desde la cárcel los fundamentos de la resolución "Zutik Euskal Herria" aprobada por las bases de la izquierda abertzale y da por "absolutamente superado" el esquema de avanzar en el proceso democrático dependiendo de compromisos previos o de "la confianza en determinado gobierno". Sostiene que sólo se logrará avanzar "si somos capaces de generar las condiciones necesarias desde la movilización de la sociedad, la complicidad de la comunidad internacional y la materialización de gestos y acciones de carácter unilateral".

• Zapatero replica al encarcelado Otegi que hacen falta hechos

17/10/2010 11:50:00

DONOSTIA-. Justo un año después de haber sido encarcelado junto a otros cuatro dirigentes independentistas y de que una enorme y plural manifestación recorriera las calles de Donostia exigiendo su libertad, "El País" publica una extensa entrevista con Arnaldo Otegi firmada por el periodista John Carlin y realizada a través de un cuestionario porque el Ministerio de Interior prohibió el encuentro físico.

La entrevista se centra en la cuestión de la violencia, y Otegi asegura que "la estrategia independentista es incompatible con la violencia armada". Apuesta por la desaparición de todas las violencias, por eso pide al Estado que también acepte que "la utilización de la coacción, tortura, ilegalización de partidos, cierre de medios de comunicación... no pueden ni deben formar parte de su estrategia para tratar de impedir el proyecto independentista".

Cuando se le pregunta qué le diría a la dirección de ETA responde que le pediría "que decrete una tregua unilateral, permanente y verificable por la comunidad internacional, siendo coherente con la caracterización unilateral de esta fase del proceso, y haciéndose eco tanto de la petición expresada por la declaración de Bruselas como la expresada y suscrita por el conjunto de organizaciones de la izquierda abertzale con otras fuerzas políticas, sociales y sindicales".

Sostiene al mismo tiempo que el Gobierno español debería explorar la disposición mostrada por ETA en su última entrevista a abordar la cuestión de los presos "con urgencia y sin condicionarlo a la existencia o no de acuerdos políticos de carácter resolutivo".

Otegi destaca que para la legalización de un partido político a la izquierda abertzale se le debería exigir lo mismo que a cualquier otra formación, puesto que otra cosa sería antidemocrático. Pero rechaza que la apuesta del independentismo sea para poder presentarse a las elecciones. Cuando se le pregunta que si no consiguen la legalización no estarán condenados a desaparecer, Arnaldo Otegi afirma: "Rotundamente no, y la prueba más evidente es que tras largos años de persecución, detenciones e ilegalizaciones hoy seguimos estando no sólo presentes sino que además estamos marcando, en buena medida, la agenda política de nuestro país".

En su entrevista, Arlando Otegi deja claro que "nuestra posición con respecto a una solución pacífica y democrática del conflicto es irreversible y no contemplamos ningún horizonte ni hipotéticas circunstancias que vayan a hacer variar esta posición".

Elkarrizketa osoa ikusteko: http://www.elpais.com/articulo/espana/Texto/integro/cuestionario/respuestas/Otegi/PAIS/elpepuesp/20101017elpepunac_8/Tes

Udalbiltza Aske! Prentsaurreko honen bidez, Elgoibarko Ezker Abertzaleak, Aralarrek, EAk eta EAJk, Udalbiltzaren aurka eramaten ari den prozesua salatu nahi dugu.
                 
Ostegunean, uztailak 15, hasiko da epaiketa, Espainiako Auzitegi Nazionalean. Egunkaria auziko epaimahai buru berak epaituko ditu Udalbiltzako auzipetuak. Egunkaria auziarekin gertatu zen bezala, Udalbiltzakoa ere testuinguru politiko jakin batean abiatutako prozesua da, auzi honen oinarrian bultzada politiko nabarmena izanik. Egunkaria auzian bezala, bultzada politikorik gabe froga oinarririk ez dago, eta, beraz, akusazioek ez dute euren salaketei eusteko frogarik. Eta akusazioa funtsatzen duen frogarik gabe, eskari bakar hauxe baino ezin da egin: absoluzioa Udalbiltzako 22 auzipetuentzat. Azpimarratu nahi dugu, halaber, Udalbiltza bakearen inguruan sortu eta garatzeko ekimen politikoa izan zela, indar politikoek bitarteko soilik demokratikoekin jarduteko testuinguruaren aldeko ekimena, alegia.
 
Ezin dugu ahaztu, herriak aukeratutako udal hautetsiz osatu zela bere sorreratik Udalbiltza. Beraz, eta guzti honengatik, irteera bakarra ikusten diogu auzi honi: absoluzioa Udalbiltzako 22 auzipetuentzat.

Elgoibarren 2010eko Uztailaren 14an
Elgoibarko Ezker Abertzalea, Aralar, EA eta EAJ

Udalbiltza Auzia 2010 from ikb on Vimeo.

Uste sendoa eta konpromisoa

Ezker abertzalean barne eztabaida sakona egin eta, aldi berean, abagune politiko garrantzitsuari erantzuteko ekimen zehatzak gauzatu ondoren, gure oinarri militanteak onetsitako ondorioak abian dira jada, helburu jakin batekin:
gure herriak behar duen sakoneko aldaketara eramango gaituen prozesu demokratikoa sendotzeko erronkari laguntzea, mugimendu politikoen eta herri dinamiken bitartez.

 

“Zutik Euskal Herria” ebazpenean jasotako gogoetek argi eta garbi
azaltzen dituzte murgildurik gauden parametro politiko eta sozialak. Horrela, frankismoaren irteeran Hego Euskal Herriari asimilaziorako ezarritako esparru politikoaren agorpena dela-eta, Estatuak ez du ordezko politikorik abertzaletasuna eta, oro har, aldaketa politiko eta soziala bidera dezakeen masa kritikoa irensteko.

 

Estatuen asimilazio eredua higatu dugu eta mugimendu abertzalearen posizio estrategikoa indartu dugu; hortxe, bada, hogeita hamar
urteotako borrokan ezker abertzaleak emandako uzta oparoa.
Horrek guztiak ez du esan nahi, aro ezberdinen arteko igarobidean
gauden honetan, Estatuak ez duenik azken urteotan blokeorik behartzea eta gure estrategia, neurri batean, neutralizatzea lortu.

 

Horrek ezinbestekoa den indar metaketa gauzagarri bihurtzea oztopatu du; eta, jakina, independentziaren proiektu politikoa ahalbidetuko duen egoerara iristeko gakoa indar metaketa da. Azken bururaino eramandako errepresio estrategiak aipatu blokeoa areagotu du, beste helburu berri batekin gainera: Alderdien Legearen eta mapa politikoaren faltsuketaren bitartez, unionismoaren nagusitasun politikoa eta instituzionala ezartzea. Estatua eroso da eskema horretan, parametro horietan denbora bere alde dagoela uste baitu.

Beraz, blokeoa erabiltzen dute erabakitzeko eskubidearen aldeko masa kritiko zabal hori –ideologikoki puntatik puntara doan masa kritiko hori– egituratzea galerazteko, Estatuak ez baitu, autonomismo hutsatik harago, gauregungo ereduaren higadurari aurre egiteko alternatiba politikorik. Azken geltokia egungo autonomismoa besterik ez du. Inposizioa eta bazterketa oinarri dituen eredu orokor hori da, eta ez besterik, PSOE-PP-UPN akordioen funtsa.

Ezker abertzalearen ustez, proiektu estrategikoen argipenak gatazka konpontzeko desiragarri diren akordioen edukiak argiago erakusten ditu: nazio onarpena eta proiektu politiko guztien artean joko arau demokratikoak.
Lurralde ereduari buruz Estatu espainolean urtetan errotutako krisi
politikoari (Euskal Herriarekin duen etenik gabeko gatazka eta Kataluniako Estatutari buruzko epaia dela-eta sortutako arazoa dira adierazle nagusiak) hau ere gehitu behar zaio: alde batetik, gaur egungo izugarrizko krisi ekonomikoa eta, beste alde batetik, alderdien arteko borrokan darabilten Estatuaren botereen erabilpena, Justiziarekin egiten ari direna lekuko.

 

Horren ondorioa gobernu ahul bat da, modu eraikitzailean Estatu politikak egiteko gai ez den (halaxe ikusi genuen, adibidez, azken negoziazio prozesuan, 2005-2007) Estatu bateko gobernu ahul bat.

 

Gatazka politikoarekin batera, Euskal Herriak jasaten duen krisi ekonomikoak lanabesa propioak izateko beharra adierazten du, euskal eragileek zehaztutako eta berezko eredu bati egokitutako politika fiskalei, sozialei zein ekonomikoei ekin ahal izateko.

 

Inposizio bidezko neurri atzerakorren kontrako borrokak, euskal sindikalgintzak gidatzen duen eta joan den ekainaren 29ko greba egunean argi bezain garbi kaleratu zen borrokak, behar-beharrekoa dugun burujabetza eta independentziaren aldeko bidearekin bat egiten du.

Ardatz orokor horien gainean, ezker abertzaleak bere estrategia
egokitzea lortu du, unionismoaren blokeoa baldintzatzeko eta burujabetza independentzia etorkizuneko eskaintza taktiko-estrategiko moduan kokatzeko.

Horregatik, modu estrategikoan eginiko eskaintza argi batekin hasi gara, euskal Estatuaren aldeko indarrak metatzeko. Ez dugu ahazten, ordea, gaur egungo fase politikoaren helburua orube demokratikoa osatzea dela, bertan gure herriko sentsibilitate eta familia politiko guztiek beren proiektua osoki gara ahal dezaten, herri borondatearen muga bakarrarekin.

 

Gure eskaintzak bide eta lanabes demokratikoen garapena du oinarri. Horrenbestez, prozesu demokratikoa aldebakarreko erabakiz irekitzea inflexio puntua da. Horren gainean eraikitzen ari dira eta eraikiko dira arian-arian fase politiko berria marraztuko dituen ekimen poltikoak.

 

Euskal prozesu politikoaren garapenari, askapen nazionalaren eta sozialaren aldeko borrokaren bilakaerari, gaur egungo fase politikoari –azken hamabost urteotan eraikitako baldintza politiko eta sozialak oinarri dituen fase politikoari– eta baldintza horiei eraginkortasuna emateko estrategia egokiari erantzuten diete ezker abertzalearen erabakiek eta ekinbideek.

 

Oker dabiltza ezker abertzalearen apustua errepresio estrategiaren presioaren ondorio dela uste dutenak, ukatzen ez badugu ere estrategia horrek sekulako sufrikarioa eta arazoak eragiten dizkiola mugimendu independentistari. Guk ere ez genuke asmatuko ziklo aldaketarako abiapuntu bakarra Gobernu espainolari aldez aurretik kendutakoaren ondorio izan behar duela usteko bagenu, prozesu
demokratikoaren lehen une hauetan ere beste aldearekin akordioak eta konpromisoak lortzeari uko egiten ez diogun arren, jakina.

Gure apustu politikoak helduleku eta hartzaile argiak ditu. Prozesua
irekitzeko, lehen urrats hauetan, gure herriari eta nazioarteko komunitateari zuzentzen gatzaizkie. Horiei eman behar diegu erantzun egokia, irekitzen ari den aro berria sendotu ahal izateko baldintzak sortzeko gure esku dagoen guztia eginez.

Gure herriari (beste inoren eta ezeren aurretik) eta nazioarteko komunitateari zuzentzen gatzaizkie, independentziara eramango gaituen ibilbidea soilik bide polítikoak eta demokratikoak erabiliz egiteko konpromisoa erakusteko. Justu kontrakoa egiten dute, aldiz, beren proiektu politikoa eskubideak (esate baterako, erabakitzeko eskubidea) urratuz eta errepresioa erabiliz inposatu nahi dutenek

Apustua egiteko une aproposa da. Eta hori horrela da herri honetan, gure ekarpenarekin, benetan egoera demokratiko batera eramango gaituen bidea egiteko askatu beharreko indarrak aska daitezkeelako, eta lotu beharreko akordioak lotu daitezkeelako.

Beraz, aldaketa politikoan aurrera egiteko giltzarri izango den prozesu demokratikoa irekitzeko aldebakarreko erabaki horrek eginmolde eta aukera berriak eskaintzen ditu indar harremanean egoki eragiteko, bai taktikoki – gatazkaren konponbidea eta egitura juridiko berriak– bai estrategikoki – independentismoa indartzea–. Ez da ariketa teoriko hutsa.

 

Horrela erakusten dute azken boladako gertaerek: gatazkararen konponbidearen aldeko jarrera esanguratsuak eta trinkoak izan dira, baita independentziaren aldeko bloke politiko eta sozialaren egituraketaren bidean urrats sendoak ere.

 

Gauzatzen ari diren eta etorkizunean gauzatuko diren konpromisoak –besteak beste, Earen eta ezker abertzalearen arteko akordio estrategikoa, gizarte mailako adierazpen independestisten hedapena, sindikalgintza abertzalearen ekintza batasunaren sakontzea edo eskubide zibil eta politikoen urraketaren kontrako
lanabesen indartzea– apustu politiko horren isla dira.

 

Baina ezin diogu soilik gure buruari begiratu eta besteak baztertu, egindako guztia lankidetzaren eta gure herriko beste indar eta sektore batzuen lanaren uzta ere baita. Gure aldebakarreko apustuak eraginkortasun handiagoarekin eragitea ahalbidetu digu, eta beste batzuek ere norabide egokian urratsak egiteko baldintzak
sortzea erraztu du, bai Euskal Herrian, bai nazioartean.

 

Hilabeteotan enpirikoki egiaztatu dugu apustuak irabazi garbiak ematen dituela eta, beraz, berau trinkotzea eta sakontzea baizik ez dugu egin behar.

Duela oso denbora gutxi, orain arte egindakoak eskuraezina zirudien, eta gaur egun, berriz, ez da nahikoa. Horrenbestez, marraztutako bideari jarraitu behar zaio, gero eta jende eta sektore gehiagotara iritsiko den olatu bat sorrarazteko, aldaketa politikoa eta sozialaren beharra indartzeko asmoarekin.

Negoziazio eta akordio demokratikorako prozesu baten alde aktibatu behar da gizartea, eta independentismoak mugimendu politiko erabakigarria izan behar du fase honetan. “Trantsizioa” zeritzan hartan EAJ erdigunean izan zen eredu autonomikoa zehazterakoan; oraingo fase politikoan –oinarri demokratikoko
“bigarren trantsizio” honetan–, berriz, independentismoak ardatz bilakatzeko asmoa du, gaur egungo egitura juridiko-politikoek, gatazkari konponbidea emango dion akordio demokratikoaren bitartez, egin beharreko eraldaketa bideratzeko orduan.

Gure apustua, beraz, hauxe da: independentismoaren protagonismoaren bidez eta Euskal Herrian orube demokratikoa lortu nahi duen edonori elkarlanerako eta akordiorako eskua luzatuz, aldagai politikoetan eta sozialetan eragin, egiturazko aldaketa gauzatu ahal izateko.

 

Ez gara ari, beraz, mugimendu taktikoetan edo, are gutxiago, hauteskundeei begirako jokaldietan. Beste fase politiko bat indartzeko ahaleginean ari gara, eta horretan egin beharreko bidean, herri gogoari bereziki erreparatuta, ezker abertzaleak estrategia egokituarekin eta lanabes berriekin motore nagusia izan behar du;
apaltasunarekin, elkarlanean eta gainerako eragileei errespetua gordez.

Prozesu demokratiko honek epe eta geltoki ezberdinak izango ditu, eta garatzeko aldebiko eta alde askotako akordioak lortu eta bete beharko dira; euskal eragileen artean, nazioarteko eragileekin eta mendez mende gatazka izan dugun estatuekin.

 

Unehonetan, lehen helburua gutxienezko demokratikoak eskuratzea da, guztion ekinbide politikoa bermatu ahal izateko eta Euskal Herrian pairatzen diren eskubide urraketa larriak arintzeko; azken batean, behin-betirako soluzio bidezkoa ekarriko duen prozesuan aurrera egin ahal izateko.

Jakin badakigu fase hau ere gogorra izango dela, eta tinko borrokatu beharko dugula lehen helburu hori lortzeko. Ezin dugu uste gure aldetik edozein mugimendu eginda, berehala eta automatikoki, erori behar diren harresi guztiak eroriko direnik.

 

Gure borrokak eta antolakuntzak, herria gurekin ekartzeko eta sektore politiko zein sozial ezberdinekin elkarlanean aritzeko gure gaitasunak, eta iraganeko eredutan trabataturik gera gaitezen gezurra, probokazioa eta errepresioa erabiltzen dutenen amarruetan ez erortzeko abileziak oztopoak gainditzea eta, prozesuak aurrera egin dezan, gero eta eremu gehiago irekitzea ahalbidetuko digute.

Sinesmen osoa dugu. Ezker Abertzaleak sinesgarritasun eta indar
nahikoa du motore izateko, aldaketa politikoa eta sozialaren joerak azkartuko dituen fase berriak behar dituen mugimenduen motore izateko, hain zuzen ere.

Uste osoa dugu, eta baita konpromisoa ere, askapen nazionalaren eta sozialaren mugimenduaren ondare politiko, ideologiko eta historiko guzti-guztia aro berriaren zerbitzura jartzeko, Euskal Herriak bere etorkizuna erabaki ahal dezan. Askatasunez.

Arnaldo Otegi
Ezker abertzalearen ordezkaria

Osasun arloan Murrizketarik EZ!

Osasun zerbitzuen murrizketa hain nabaria izan da azken bi edo hiru urteetan, ezen badirudi ohitu egin garela. Azkena, herrietako urgentzien ezabapena izan da. "Guztiz beharrezkoa" diote, beti bezala, euren burua -diruz- ondotxo babesturik dutenak.

Hona ere krisia heldu dela diote, eta, denok, hau da, lan egiten dugunok, ordaindu behar. Orain farmazietara ez ezik, herritik kanpo joan beharko dugu orduz kanpo gaisotzen bagara.

Baina kontuz, zeren hemen ere badago desberdintasunik. Pachilopes-en gobernu ez-legitimoak, zergak ordaintzeko denok berdinak izanik ere, eskubideak jasotzeko berdintasun hori ez duela ikusten dirudi -Zer esan, eskubide zibil eta politikoak ezabatu dituen gobernu batez-. konparatiba irakurtzen baduzue, garbi ikus daiteke udal batzuek, hain zuzen ere, PSOEkoek agintzen dutenetan, ez dutela murrizketarik izan. Kasualitatea, seguruenik.

Elgoibarko Ezker Abertzalea 2010-07-01

ALFREDO:  ALKATE MANIPULATZAILEA

 

Ezker abertzaleko kideak zur eta lur geratu gara anbulatorioari buruzko Alkatetzaren azken adierazpenekin.

 

Ezker abertzalea, azken 10 urteetan gutxienez, gai hau gizarteratzen aritu da, hasieratik garbi ikusten zena kaleratzeko: anbulatorioa toki eskasean zegoela: errotonda baten erdian, aparkalekurik gabe, anbulantziak gelditzeko ere tokirik gabe, e.a.

Horregatik, egia da, Arau subsidiarioen bileretan hiritarren iritzia orokorra zera izan dela, anbulatorioaren kokagunea aldatu beharra.

                         

Baina Alkatetzak egin dituen hurrengo adierazpenak erabat faltsuak dira. Eta gainera, oso adierazgarriak, erakusten digutelako Alfredok eta PNVeak hiritarren parte hartzeari buruz zein ikuspuntu hutsal eta manipulatzailea daukaten.

 

1.- Ez da egia “dezente jendek” esan zuela anbulatorioa Aita Agirre plazan kokatu behar zela. Hori gezur handia da. Gu izan garen bileretan, behintzat, ez da horrelakorik entzun. Eta ez da entzun, gai hau ia-ia ez zelako eztabaida horietan planteiatu.

 

Arau subsidiarioen hausnarketak besterik ez dira ikusi behar, Ez da inon aipatzen anbulatorioarentzat kokagune hori. Ez dotazioetan, ez ekipamenduetan. Anbulatorioa Aita Agirre plazara eramatea ez zen inon kontenplatzen.

 

2.- Herritarrekin egin diren bileretan, Aita Agirreko eraikuntza Kultur Etxe bezala erabiltzea, dezente gehiago planteiatu da. Musika eskola alboan izanik, Plaza Txikiaren erabilera kultural orokorra eta erdiguneko aisialdi gunea bultzatuko lukeelako, liburutegia hara eramanaz, kultur taldeen produkzioa bultzatzeko lokalak eginaz, antzoki edo hitzaldi gela anitz txiki bat, eta herritarrak disfrutatzeko tokia plaza txikitik kotxeak kenduz.

 

Hau bai, komentatu da gehiago, eta proposamen hau bai, zehatza, egin zaio udalari arau subsidiarioen eztabaida prozesuan.

 

3.- Bilerak bukatzen ari zirela, azken orduan, Alkatetzak sartu zuen –bazekielako zer egiten ari zen, herritarren bizkarretik, eta jaurlaritzarekin negozio ezkutuetan- agian, “dotazio sanitarioa” kokatzea begiratu beharko litzatekeela Aita Agirre eraikinean.

 

Orain ikusten dugun zer zeukaten buruan, eta zein manipulatuak izan garen herritarrak, eurak nahi dutena egiteko.

 

Ezker abertzaleak, bai bilera horietan, bai gizartean ere, aspalditik planteiatu du Plaza Txikia kultur eta aisialdi gune ederra izan daitekeela Elgoibarko herriarentzat, han bildu baitaitezke azpiegitura kulturalak, eta toki handia baitago, aparkalekuak gaur egun kentzen diguna, herritarrak bertan, gozatzeko.

Ez hori bakarrik, eskaera hau udalera eramana izan da, behin baino gehiagotan, kultur talde eta elkarte askoren eskutik.

Are gehiago, Udalak berak ere, orain urte batzuek egin zuen ikerketa bat –diru publikoaz, noski- hor kultur etxearen egitura zein izan zitekeen aztertzeko.

 

Orduan, orain, nori okurritu zaio Anbulatorioa plaza txikian jartzea? Beste kazikada baten aurrean ari al gara? Denak berdinak al dira Jauntxo hauek?

 

PD: Honek sor dezakeen trafiko arazoei buruz, beste egun batean arituko gara.

 

                Elgoibarren,

2010-05-25

Elgoibarko Ezker abertzalea

Elgoibarko PNVa: alokairuak, hitzez, babestu, eta erosketak, eginez, bultzatu.

 

Oraingoan ere ikusi da garbi herriko Jauntxoen azken jokaldi zikina. PNV eta Alfredo, Alfredo eta PNV, azkenean betikoak betikoa eginaz, etxegintza ero eta espekulatiboaren bultzatzaile.

 

2006an –hauteskundeetarako urtebete geratzen zirelako edo- PNVak, ildo aurrerakoia hartzen zuela iruditu zitzaigun, azken urteetan ezker abertzaleak aldarrikatzen zituen alokairu sozialak, euren ildo bezala azalduaz. Bide hori bultzatu behar zutela zioten, sinesten zutenarena eginaz, eta hauteskunde kanpainako puntu garrantzitsu bezala jarri zuten.

                

Hori demostratzeko, gainera, zehaztuz, Urruzonoko 71 etxebizitza (beste 120 “libreak” egiteko agindua ezin dugu ahaztu) babestuak, herriko gazteentzat, eta alokairu eran jarriko zituztela esan zuten. Dena lotuta zegoela, eta 15 urteetarako alokatuko zituztela, prezio onean.

 

Lau urte eta gero, ordea, Alehop! Alokatzeko ziren etxe horiek –saltzeko etxe bihurtu dituzte, bat-batean, erdi ezkutuan –nork jakin du, otsailean sinatu zutela?- egindako instituzioen arteko akordio baten ondoren.

 

Hau da hau, hitza jatea. Euskarazko esaldi zahar batek badio, ba “Esana da erraz eta egina garratz”. Eta PNVa, orain, beste 1000 etxe egiteko prest. Zenbat izango dira Alokairuan?

 

Elgoibarko Ezker abertzaleak Elgoibarko herriari:

 

Hasteko, noski, Merkadilloaren alde egin duten Elgoibarko herritarrak eta hainbeste sufritu duten langileak nolabait zoriondu, uste dugulako, euren borrokarengatik izan ez balitz –nahiz eta beranduegi izan- gaur ez zela merkadilloa herri erdian egongo.

Gertaerak gogoratzeko: 

6 urte handi pasa dira PNVak, era bortitz eta inposatzailean, Uztaila-abuztuan, merkadilloa herri erditik kendu zuela. Horrek, azken urteetan, herrian izan den iraulketa handienetakoa ekarri zuen. Ia 3 urteetan zehar mozioak, elkarretaratzeak, manifestazioak, herritar ekimenak, eta, azkenik, herri galdeketa egin ziren. 3600 herritarrek, errolda eskuan, bozkatu zuten merkadilloak herri erdian jarraitzearen alde. Udaleko PNVko alkateak, eta gobernu batzordeak, ez zuten kasurik egin.

2.- Are gehiago, izatez, udal ez demokratikoa zen hark –ezker abertzalea udaletik kanpo utzita baitzegoen- era ez-demokratikoan jokatzen jarraitu zuen, botereaz abusatuz, Udaltzaingoa herritarren kontra jarriaz, Ertzain armatuak plazara ekarriaz eta epaitegietara kasua eramanez. Herritarrak astindu zituzten Plazan, langileen tendereteak desegin, isunak jarri, eta azkenik, epaitzera eraman zituzten, oraindik ere, ordaintzen ari diren kalteak sorraraziz.

                         

3.- 6 urte handi pasa ondoren, PNVak, berriz ere, itxuraz, hainbat ikerketa egin eta gero, -zenbat diru publiko xahutu dute ikerketa honetan?, edo, agian, hauteskunde kanpainari hasiera eman nahian, ezer gertatu ez balitz bezala, erabaki arrunt bat izan balitz bezala, Merkadilloa herri erdian jartzea erabaki du.

 

Elgoibarko Ezker abertzaleak, itzulera hau ikusirik, eta honekin dena normaltzat hartu nahi dela ikusirik, zera adierazi nahi du:

 

1.- Alde  batetik, Merkadilloaren afera agintariek kontzienteki hartutako erabaki oker batek zer kalte egin dezakeen erakusten duen adibide garbia da. Erabaki honek, izatez larri zebilen herriko merkataritzari kalte nabaria egin zion; bertako langileei ere sekulako kalea, bai ekonomikoa (isunak, epaiketak) bai soziala (langabezia, ziurtasun falta, aurrejubilazioak) bai pertsonala (depresioak, haserreak); eta oro har, herritarrei, batez ere, behartsuenei, nagusiei, hau da, merkadilloaren erabiltzaileei, kalte egin zion.

 

2.- Bestetik, Merkadilloaren afera jokabide ez-demokratiko eta inposatzailea erakusten duen adibide garbia da. Herritarrek hasieran, sindikatuak gero, mugimendu sozialek bilerak eskatu zituzten alkatetzarekin, PNV alderdiarekin -Elkarrizketa eskatu zuten hainbat aldiz-, eta ezezko borobila izan zen erantzuna. Are gehiago, legediak eta ordenantzak aldatu zituzten, arazoa konponbidean baino galbidean jartzeko, eta gainera, polizia bidali zuten eta udaltzaingoa erabili –manipulatu- zuten, euren alderako, herritarrengandik urrutiratuz.

 

3.- Azkenik, hau gure herriko eskuinak, PNVak, gobernatzeko daukan moduaren adibidea da. Maniobra honek, eta hemendik aurrera egingo dituzten holako modukoak, ezin dizkigute begiak itxi. Azken hiru urteetan, Arau Subsidiarioen berrikusketan, berdintasunaren arloan, Pilarreko kasuan, Olasoko errotondaren kasuan, Apartheid politikoaren kasuan, e.abarren, PNVak kasu gutxi egin dio herritarren iritziei, edo txarragoa dena, alde bateko herritarrei bakarrik kasu egin diela ikusten ari gara, “parte hartze” hitza era instrumentalean bakarrik erabiliz, hau da, berak nahi duena egiteko. Hori da euren gobernatzeko modua. Lehen, eta orain.

                  

Horregatik, Elgoibarko Ezker abertzaleak, salatu nahi du:

 

Gai hau, PNVren aldetik, sorrarazi duen sufrimendua ahaztuaz, fribolitate hutsez erabili izana, eta, orain, PNVko alkatea merkadilloaren salbatzaile bezala agertzeko ahaleginak

 

a) hiru urte kostatu zaionean merkadilloari buruzko erabakia hartzea, lehenengotik garbi zegoenean, 3600 bozka alde baitzeuden.

b) hiru urte hauetan, herriko merkataritza ahuldurik egon dela, egoera honen arduradunak, alkatetzak, irteera eskuan izanda,  aplikatu ez duelako.

c) hiru urte hauetan merkadilloa erdi hilda utzi dutela, 21 postu bakarrik gelditu direla, lehen 40 zeudenean, eta batzuk hileko errenta ordaintzeko ere arazoak izan dituztela.

2.- Gainera,

d) Langileak eta herritarrak 6 urtez, astero, toki heze eta ilun batean eduki dituzuela, euren errua ez onartzearren.

e) Behar ez zen ikerketa egiten dirua gastatu dela, emaitza jakin batera heltzeko.

 

Bukatzeko, adierazi nahi dugu, udaletik kanpo egonda ere, Ezker abertzaleak jarraituko duela, Merkadilloarekin egin zuen bezalaxe, herri borrokak aktibatzen, herritarren nahiak kontuan hartu, eta irizpide hauek gizartera eramaten, gauzatzen, beste Elgoibar hobeago bat, posible bakarrik ez, beharrezkoa dugulako, etorkizunean.

Elgoibarren, 2010-04-20     Elgoibarko Ezker Abertzalea