begetarianoan sartu ginen biak,
eguerdiz,
astelehena, menuz
buffeta, espinakak, lasagna berdea
eta sagar
pastela amaitzeko
bapatean tropela, sei direla, ta
atzetik figura beltzak
atera zituzten denak ta gu beraiekin bat,
bildur,
laztan bat hartzeko
hankak zabalik eta Opel
Corsa-ren kontra, ezin
eutsi igurtzeari
gazteok lurran kontra,
ixilik ta izerditan, liburuak
baztar baten
hamasei, hamazazpi, egun hartan
kaleko
hautsa dastatu zuten
eta espinakak hozten, ta parteak
igurtzen,
beltzuneak urduritzen
"¿y tu
documentación?", eskerrak karneta etxean
ahaztu ez
dudala
"¿y tu documentación?", barazkirik ez,
hauek
haragijaleak dira
ordu laurden luzean diagonalean,
itzalak
arroagotzen, ah ze
sentimendu handia, ezintasun osoa,
hain hurbiletik
sentitzen
zure auzokidea izan litekeena zu
mendekotzat
hartzen, nola
nola inpotentziak, zure oroimenean
destaina
iltzatzen duen
egunak joan dira eta, ahazteko
daukat dena,
denborak dena
osatzen du
mejikanora goaz orain,
hara doanak mariachi-z eta
lasai afaltzen du
hura gertaera hutsala izan baizen
minezko
paisaia baten, nola
nola inpotentziak, behin
sentitutakoan, geroa
errezten duen
"¿y tu
documentación?"...
Mikel Urdangarin
Galizian mariskoa jaten dute barazkiak baino gehiago.
