Burdinazko izaratan

Ausardia.

Ahulezia.

Ardura.

Antsietatea.

Beroa.

Bertigoa.

Bakea.

Blokeoa.

Desioa.

Damua.

Egarria.

Erokeria.

Errua.

Egonezina.

Euforia.

Gosea.

Gogoa.

Gorrotoa.

Haserrea.

Histeria.

Hotza.

Izua.

Intriga.

Indarra.

Inbidia.

Jakin-mina.

Konfiantza.

Kezka.

Lilura.

Lotsa.

Maitasuna.

Mina.

Motibazioa.

Malenkonia.

Nekea.

Nazka.

Obsesioa.

Poza.

Presioa.

Plazera.

Sustoa.

Tristura.

Xarma.

Zalantza. 

Aberiatutako kameleoiak gorritzen dira belarretan, zebrabideetan berdetu, zeruan hegan horitu. Aldrebes oso. Eta galduta sentitzean hargatik, erabakitzen dute aberiatuta daudela.

Munduak, aldiz, ez du aberiatutako kameleoirik ezagutzen, baizik eta zelaian amapola, semaforoaren argi berdea zebrabidean eta zeruan eguzkia.

Bada, halaber, aberiatuta dagoela uste duen gizakirik,
amorrua sentitzen duelako maite duenari begira,
intriga etsaiaren aurrean.
Aberriaz zalantza egiten duelako,
iraganak min egiten dion bitartean.
Zapaltzaileak xarma duelako beretzat,
plazeraren izu delako,
bakardadearen gose.
Bart ez zegokiolako alai egotea,
presioa eta nekea sentitzen dituelako desio zuen maitasunari begiak iltzatzean.
Egun damu iraunkorra delako behinola euforiaz bizi izan zuena.
Ez delako fio gehien babesten duenaz,
tristatzen delako badoanean ustez transzendentziarik ez duen bihotz hori.
Ama hotz besarkatzen duelako,
histeriko jartzen delako txorakeria batekin.
Bero jarri duelako nazka ematen dion gizonak, bere printzipioen lotsa izan delako,
gogoa eta ausardia dauzkalako zauritzeko...

Munduak, gainera, ezagutzen ditu aberiatutako gizakiak, hauek ez dakitelako aberia edo akats horretan bizitzen, kameleoien gisan besterik gabe amapola edo eguzki bihurtuz. Gizakia, izan ere, aberia konpontzen ahalegintzen da eta zelaia gorriz margotzen du, zebrabidea berdez eta zerua horiz. Aldrebes oso.