
Itsasora edo ohera egin izan dut salto. Ibaiaren bestaldera nahiz amaren magalera. Eta hutsera, bai, hutsera ere salto egin izan dut behin baino gehiagotan, norbaiten besoak zain neuzkala imajinatuta. Orain hortxe nabil,
bai ez, ez bai,
ez dakit, agian,
bihar,
itxaron pixkat,
bai ez, ez bai,
geroago,
orain ez,
orain ere ez,
noiz bai?
Erantzunak
Nork: ....2011/08/21 02:02:40.422 GMT+2
Halere, erortzen bazara, gorantz erori zaitez!!
Nork: Katu!.2011/08/21 22:43:02.354 GMT+2
Erortzera goazela ustea bera, lurra jada akoltxatzea da. Eta nork daki, agian ondo erori, ibiltzen ikasi eta ez dugu inoiz hegan egin beharrik izango (nahita ez bada). Eta gainera... normalean airean egonik ez da besterik gabe pentsatzen lurreratzean... aterrizatzeko pista ikusi dugulako ez bada. Horrek bultzatzen gaitu jeistera, iman batek bezela. Baina nork erakusten du aterrizatzen? Gure usteak espejismoak ez direla pentsatzea ezta erreza.
Nork: xuxurlatuz.2011/08/28 20:48:58.139 GMT+2
Nork: ..2011/08/31 17:40:24.114 GMT+2