Burdinazko izaratan

Abesti hau kantatzen dudanetan, nirea ez den ahots bat ateratzen zait.

errailak — Sun, 05 Feb 2012 20:27:30 +0100

Etzera nire ametsetako printzesa
baina ez zaude gaizki
etzera izarretara eraman nahi nuen hura
baina galduko gera gauean

Ez zaitut engainatzen maite zaitudala esaten badizut

baina ez zazu espero nik zu ilargira eramango zaitudanik

Egia esanda ez dago biolin musikarik
txoznetako zarata besterik ez
ez gaude urrez ta zilarrez jantzita
baina musuak gozoak dira

Ez zaitut engainatzen maite zaitudala esaten badizut

baina ez zazu espero nik zu ilargira eramango zaitudanik

Bihar betiko lekuetan gurutzatzen bagera
ez begiratu lurrera
irrifar iheskor batez agurtuko zaitut
bizitza aurrera doa

Ez zaitut engainatzen maite zaitudala esaten badizut

baina jakin ezazu noizbait ilargira bazoaz han aurkituko nauzula

noizbait ilargira bazoaz han aurkituko nauzula

Mikel Markez

Bada

errailak — Tue, 31 Jan 2012 01:47:19 +0100

Bada zerbait nik ikusten ez dudana
eta zuk ikusten duzuna.

honaino

errailak — Mon, 30 Jan 2012 00:33:44 +0100

Oinatzek gogoraraziko ez balidate, ez nuke jakingo nola heldu naizen honaino. Urak oinatzok ezabatzen dituenean, beraz, hondartzaren beste muturrera iritsi naizela konturatzen naiz bat-batean. Biderik gabeko helmugen erruz ulertzen dugu hain gaizki guztia.

Begiak eta belarriak adi.

errailak — Sat, 28 Jan 2012 03:22:39 +0100

Begiak eta belarriak adi.
Ikusteko. Entzuteko. Mundua.
Nire begietan islatuta dago niretzat mundua dena. Kantatzen noan melodia hau da momentuari dagokion soinu-banda.
Horregatik, nire mundua dira begietan islatzen zaizkidan pertsonak,
zuzen begira dauzkadalako.
Nire mundua dira estribilloa nirekin batera abesten dutenak,
melodiari momentu hori dagokiolako.
Begiak eta belarriak adi.
Gozatzeko. Nozitzeko. Mundua.

gera bedi

errailak — Tue, 24 Jan 2012 22:57:16 +0100

Haizeak ebakitzen digu azala
atzazal zorrotzak baleuzka bezala neguak
begien sakonean gordeta duzun zeruak muga
ez baldin badu, ez dit ardura gehiegi

gera bedi

orratza isilik
denbora zintzilik.

Hau naiz gaur

errailak — Mon, 23 Jan 2012 21:48:18 +0100

Paisaia ebakiz
ziztuan pasa den trena naiz
errekak daraman plastikozko poltsa
haurrari errepidera alde egindako baloia naiz
ta aldi berean
sofaren zirrikituetan ahaztutako txanpona
eskutitza inor bizi ez den etxeko postontzian

Hau naiz gaur
baina -gripearen birusa bezala-
ezagutu aurretik mutatzen naiz

eta sukarra daukat
irakiten nago beti
aluzinatu egiten dut gauez
egunez ere bai

Hau naiz gaur
bihar hura
ta inor ez inoiz.

Bizirik nagoelako kantatzen dut.

errailak — Thu, 19 Jan 2012 17:33:48 +0100

Naizena senditu nahi dut
senditzen dudana maite
maite dudana kantatuz
bi aldiz maite nezake
ezin dut deus egin kantu
benetan maitatu gabe
dena dut zinez kantatu
amodioa ere barne

Maitasunarena iparra hegoa
maitasunarena hango hemengoa
nortasunarena ez dut banakoa
soilik Euskal Herrikoa

Ez naiz hemengo ez hango
barka ezin badut jasan
ene bihotza inongo
mugatzarrak molda dezan
osoa dut maiteago
zenbat hautsiago izan
aginterri ezin deno
behintzat herri bakar gisan.

Maitasunarena iparra hegoa
maitasunarena hango hemengoa
nortasunarena ez dut banakoa
soilik Euskal Herrikoa

Kantatu eta maitatu
den dena ere ez noski
tamalez maizegi jardun
izan dut hortz eta guzti
izate geuk hautatua
mozten zaiguno bortizki
behar dut erremin hori
bihur dakidan abesti.

Maitasunarena iparra hegoa
maitasunarena hango hemengoa
nortasunarena ez dut banakoa
soilik Euskal Herrikoa

Anje Duhalde

zirkua

errailak — Mon, 16 Jan 2012 23:17:54 +0100

Tipiko samarra da esatea mundua zirku bat dela. Panpox geratzen dira poemak pailazoak politikariekin eta herri xehearekin funanbulistak konparatuz gero.

Gaur ez dut poesia egiteko gogorik, beraz, herriarekin alderatuko dut, lastima handiz, domatutako lehoia.

Bukatzeko beltza

errailak — Sun, 15 Jan 2012 17:38:12 +0100

Grazia egiten dit
zure alboan joateak
esanez zein den bidea

nola iritsi

bolantea biratuko banu bezala da

arimarekin

ziur zaude
ondo naramazula
nik ondo goazela esan dizudalako

atzean utzitako etxeek
jakin nahi lukete
nora ote goazen
errepideotan barrena

zerura

esango nieke
baldin zuk
entzun ez bazeneza
ez baitakizu
zerura goazenik
zaramatzadanik
zerura

lurra amaitzen den
marran
jaitsiko naiz
autotik
zu eror zaitezen
gora

bakarrik

zure begiek ez
ez baitira izango berriz begi
besteenek bai
ikusiko naute
bide ertzean
beti gisan
beltzez
zure modukoren batek
jasoko nauen arte

grazia egingo dit
bere alboan joateak
esanez zein den bidea

nola iritsi.

Txoriak txori

errailak — Fri, 13 Jan 2012 16:41:53 +0100

Kaiolak eta kaiolak eta kaiolak, kaiola gehiago, kaiolak, eta kaiolak, kaiola pila, kaiolak, kaiolak denak. Non dira txoriak? Zertarako dira txoririk gabeko kaiolak?

Burdin pusketa bihurtzen dira barroteak, inor preso ez baldin badute. Kaiolak ez dira hain kaiola txoririk gabe.

Edo bai. Kaiolak beti dira kaiola, txoriak txori diren bezala beti. Norbait dute beti preso, barruan inor ez badago ere.

Kaiola hutsek aske dena atxilotzen dute, begira dauzkaten begi-nini lasaituak. Kaiolaz kanpokoa konturatzen da kaiolaz kanpo dagoela, hau da, ez dutela barroteek mugatzen. Eta aske zen hark sinetsi egiten du aske dela, kaiolan legokeen txoriaren erruki da, tentel, inozo.

Aske dela uste duena preso dago. Barroterik gabe. Kaiolarik gabe. Hegorik gabe.