EUSKARAZOAK

Beno, ikastaroa amaitu da, eta , nahiz eta eguraldia traketsa izan, udako giroa inposatzen ari da.
Umeek oporrak dituzte, lanean lanaldi trinkoaz hastear gaude eta abuzturako hilabete bat besterik ez da falta.
Eibarren Sanjuanak izan dira eta hemendik aurrea hainbat herritan bertako jaiak izango dira.
Udako giroa edozein lekutatik, alaitasunaz blai jende guztia.
Eta kaleetan, kolorezko jantziak, kapelak, oihuak, zaratak,  txapliguak, algara...bozinak., selekzioaren alkandorak, Espainiako banderak...
Marea gorria guregana ere etorri da...
Kontu honi buruz, Oier Araolazak idatzi duenarekin  bat nator.

Aspergarriak iruditzen zaizkit ia egunero beste berrien artean beroketa globalari buruz agertzen diren artikuluak.

Egun batean bai eta hurrengoan baita (edo bestean), berdin da, oharra, (edo) argazki, edo erreportai bat  aurkituko duzue kontu honi buruz

Azken aldiotan, gainera, pentsamendu bakarra inposatu egin da eta ia ezinezkoa da korronte ofizialetik kanpo existitzen diren iritziak aurkitzea.

Egunkari eta bestetan erabat ezberdinak diren gauzak: uholdeak, lurrikarak, desertifikazioa, pandemiak, bio aniztasunaren galera eta abarrak saltsa berean sartzen dituzte. Azken finean XXI. mendeko deabrua denok dakigu zein den. CO2a da gaur egun ezbehar guztien erruduna eta guztiz okerra den ideia hau zabaltzen dute egunero lau haizetara (zabaltzen dute) gure mass-mediek

Azken hilabeteotan, ostera, hainbat gertaera ezberdin izan eta izaten ditugu beroketa globalaren ideiaren kontra (izan eta izaten ditugu), eta nahiz eta prentsan ia ez agertu gero eta ikerlari gehiago zalantzan (zalantzetan) jartzen ari dira beroketari buruz egin diren iragarpenak.

Azken asteotan eguraldi kaskarra eduki dugula (dugun) aprobetxatuz, zer pentsatzen duten ikerlari horiek nahi nizueke aipatu. Horretarako eta CO2a gure bizirako zein inportantea den jakin ahal izateko (helarazteko) hedabide orokorretatik alde egin behar eta hainbat web-orritara (orritan) jo behar dugu

Zorionez, nahiz eta hedabideetan ez agertu, oraindik badaude IPCC erakundearen profezia katastrofisten aurrean, euren ikerketa eta irizpide kritikoak zabaltzen dituztenak.

Nik neuk horri buruz aditua ez naizenez esteka interesgarri batzuk lagako (lagatzen) dizkizuet kontua ikuspuntu ezberdinetatik ikusteko gai izateko.

CO2, Anton Uriarteren bloga

CO2aren alde

In praise of CO2

No hay calienatmiento global, de hecho la tierra se enfria

Bukatzeko, nahiz eta segur aski anekdotikoa izan, aurten Estatu batuetako hainbat elur estaziotan inoiz baino elur gehiago metatu egin da. Sekula ez dute jaso hainbeste elur denboraldi honetan baino.

Hurbilago, Pirineoetan joan zen astean (ekainean jada) sekulako elurtea (elurtada) bota du eta mendiak elurrez bete-beterik daude, hemen duzue Maladetaren bista ikaragarri bat

Maladeta 08/06/04

Aste honetan, Marteraino heldu da “Phoenix” izeneko zunda espaziala. NASAko adituen arabera azken maniobrak ondo atera dira eta Marteko ipar poloan  jarri dugu ( gizakiak) Lurretik  abiatuta tramankulu artifizial bat. Hemendik aurrera, lanean (lanetan) arituko da eta haren tresnekin Marten noizbait bizia egon zen edo badagoen ikertuko du.

Betidanik Marte erakargarria suertatu da gizakientzat. Aro guztietako ( Edonoiz arotako) astronomoek euren begi eta teleskopioak planeta gorrian jarri dituzte.

Eguzki sisteman dauden astroen artean, Marte da gure planetarekin antza  handiena (gehien) daukana . Horregatik  lasterketa espaziala hasi eta berehala ahalegin asko egin ziren Marteraino ontzi-espazialak bidaliz galdera bat erantzuteko: Ba al da bizia Marten ?

Izan ere, ”Phoenix” izenekoa ez da Marterantz (Marteraino) abiatu dugun lehen ontzia. Orain arte hogeita hamar bat zunda baino gehiago bidali ditugu planeta gorrira eta.

Nahiz eta zunda askok kale egin, batzuek lortu zuten bidaia betetzea. Besteak beste, “Viking” izenekoak izan ziren famatuenak.

70. hamarkadan heldu ziren Martera. Garai hartako ikerlariek bizia  bazegoen jakingo zuten behingoz. Horretarako zundek (beraren aldiko) uneko tresna sofistikatuenak zeramatzaten.

Arrakasta handia eduki zuen misio horrek, hala ere, datuak ikertu ondoren zientifikoek Marte planeta bizigabekoa zela erabaki zuten.

Hori jakin eta gero, baztertu egin zen Marteko esplorazioa, eta hainbat hamarkadatan ez zuten naberik bidali planeta gorri ingurunetara. Baina ikerketa gehiago egin eta gero zientifikoak konturatu ziren  oker zebiltzala.

Antza denez, Viking zundak esploratu zituzten tokiak (jaitsi ziren lekuak) ez ziren aproposenak bizi aztarnak aurkitzeko. Horretaz gain, zientifikoak konturatu ziren zundek zeramatzaten analizatzeko tresnak, berez, bizitza arrastoak ezabatzeko gai zirela.

Hau jakin eta gero, Marten bizia aurkitzeko ideia berreskuratu egin zen eta azken aldiotan hainbat zunda bidali dira Marte sakon-sakonean ikertzeko.

26 hilean behin, Marte eta Lurraren artean dagoen (arteko) distantzia neurri txikienera heltzen da. Une horiek aprobetxatzen dira zundak bidaltzeko, bidaiak askoz laburragoak eta merkeagoak direlako. Azken urteotan nabe dezente bidali dira Marteraino eta batzuk oraindik martxan daude.
Oraintxe hauexek dira Marten bertan lanean ari direnak: Mars Express, Mars Orbiter Reconnoissance eta Mars Oddysei orbitadoreak  Zunda hauek espaziotik dihardute Marte planeta behatzen.
Besteak berriz, Oportunity eta Spirit, "Roverrak" dira eta Marteko azalean zehar mugitzen ari dira.

Zunda hauei esker zientifikoek jakin dute Marteko azalaren azpian ur asko dagoela  eta  batez ere poloetako lurraren azpian,. Horregatik poloek bizi aztarnak aurkitzeko leku aproposena dirudite.

Orain dela urte batzuk, Marteko poloa ikertzeko Mars Polar Lander izeneko zunda bidali zen. Zoritxarrez,  lur hartzerakoan naberen koheteak goizago itzali ziren eta zunda galdu egin zen.

Orain, berriz, MPL-ren lekukoa hartuz, "Phoenix" zunda ipar polora heldu da. Segituan haren tresna guztiak erabiliko ditu  bizi aztarnak (bilatzeko) bilatu nahian. Bere misioa ondo egiteko zunda guztiz esterilizatuta bidali zen., Lurreko mikroorganismoak ez eramateko. Frogatuta dago bakteria batzuk gai direla espazioko egoeran bizirik irauteko eta. Horrela alde batetik emaitza (faltsuak) faltsurik ez dute jasoko eta beste aldetik  bizi-kutsadura saihestuko da.

Bizia nola sortu zen esplikatzeko hainbat teoria daude, haien artean "panspermia" izenekoa. Teoria honen arabera bizia espaziotik etorri zen, espazioan baitaude bizia pizteko oinarriak. Kometaz edo beste astro batez, Lurra kutsatu egin zen bizia sortzeko gai ziren elementuekin, Lurraren egoera egokia zen bizia garatzeko eta horregatik bizia Lurran zehar hedatu zen.

Zientifikoen arabera, Marten ere, garai batean bizia garatzeko baldintzak bazeuden, ur likidoa zegoen azalean, atmosfera sendoagoa zeukan, eta bero (gehiago) handiagoa egiten (zen) zuen. Beraz, nahiz eta gaurko egoera txarragoa izan, aldi hartan bizia piztu bazen orain haren aztarnak edo azken arrastoak aurkitzeko gai izan beharko genuke. Hori lortzen bada, bizia beste lekuetan garatzea kapaz dela frogatuko dugu, eta unibertsoan akaso, hainbat eta hainbat lekutan  beste izaki bizidun(ak) batzuk  egongo (liratekeela) daitezkeela onartuko (dugu) genuke.

Horretarako, azken finean, joan da "Phoenix" zunda planeta gorriraino,  aspalditik gizakia egiten ari den galderaren erantzunaren bila:  Bakarrik gaude unibertsoan??

Nire adinarekin guztiz ahaztuta ditut azterketak..
Orain dela bi urte, HABE-ren 1. mailakoa egin nuen, baina
aurrekoa topatzeko unibertsitateko garaietara jo behar dut. Aspaldiko kontua, benetan.
Ohitura galduta, kirolaria entrenatzeke bezala(koa) sentitzen naiz. Eta proba egiterakoan nabarmen ikusten da.
Hala ere gaur egungo azterketetan unibertsitatekoekin konparatuz abantailatxo bat dut: Ez daukat aprobatzeko beharrik eta horregatik lasaiago dihardut.
Joan zen zapatuan 2. mailakoa egin nuen. Ozta-ozta heldu nintzen lekura. Kasualidadez edo, orain dela bi urteko egoera berean nengoen. Asteburu honetan, aurrekoan bezalaxe , nire emaztea eta nire seme nagusia bidai batean zeuden, eta ni, ostera,  bakar-bakarrik seme txikiarekin.
Larunbateko goiz animatua izan nuen. Txikia esnatu, gosaria prestatu eta eman , gero umea garbitu, arropa jantzi eta osaba-izebaren etxera eraman.
Azkenean heldu nintzen Euskaltegira eta hor topo egin nuen besteekin. 30 bat  neska-mutil(ak) adi-adi azterketaren zain.
Aurreko ilaretan jarrita, segituan konturatu nintzen tipo bakana  nintzela gela horretan. Bertan mutil bat eta biok nesken artean. Adinari buruz zer esan behar, ia ia denok ni baino 20 urte gazteagoak. Bazeuden ezagunak ere baina bizpahiru besterik ez.
Eseri bezain laster, ingurukoei begira eta boligrafoak ez ezik, arkatzak, ezabatzeko gomak, eta abarrak zeuzkaten.
Kontxo, zirriborroak egiteko eta...nik berriz nire boligrafo traketsarekin  konformatu  behar izan nuen eta eskerrak...
 "Ze demontre egiten ari naiz hemen" pentsatzen hasten nintzenean, hamaika eta erdiak jo zuten eta  azterketa hasi zen. Akabo aitzakiak, aurrera bolie...
Gero gerokoa, entzumenean eta irakurmenean ondo moldatu nintzen. Idazlanean, ordea, ez nintzen ibili hain argi, hala uste dut behintzat.
Tituluaren beharra ez dudalako lasai samar hartuko dut tartetxo hau. Hala ere azterketa gainditzea gustatuko litzaidake, bai horixe.
Beno datorren ekainaren 13an ezagutuko ditugu emaitzak, ea zorte ona daukagun...

Datorren zapatuan euskarazko azterketa dut...HABEren bigarren mailakoa hain zuzen. Bada, hemen nauzue praktikatzen pixkatxo bat. Azken aldi honetan, nahiko lanpetuta nabil eta ia BOGArena ahaztuta daukat.
Hala ere, hainbat blog eta web orritan nabigatzen ari naiz, eta batzutan ere zer edo zer idazten dut blog eta orri horietan.
Gaur, nire blogean dihardut, ia ia "a pelo", nola ateratzen zaidan idazlana ikusteko...
Beno datorren azterketaren idazmen arloan, 200  bat hitz edo gehiago eduki ditzan  artikulu bat idatzi behar dut, eta badakizue han ez dut edukiko informatikaren laguntza. Xuxen eta Euskalbar barik ez dakit nola moldatuko naizen...ai, ai, ai...
Horregatik nabil hemen, Blogaren interfazean zuzen-zuzenean idazten...
Azken egunotan, konturatu naiz ausartagoa naizela idazten, orain besteen postak errezago erantzuten dut eta . Gaia interesgarria izaten bazait, nire iritzia gero eta arinago botatzen dut, ze demontre.
Baina arazo larri batekin topatu naiz. Gaia oso interesgarria izaten bazait, akabo.Nire idazteko gogoa pizten da eta horra noa buru makur,  parrafada idaztera. Gero, beti beranduegi, hanka sartu dudala konturatzen naiz,
"Oxtias nor hori k bat zeraman..kaka zaharra".
 Putada galanta da, besteen blogean textua editatzeko aukera ez edukitzea.
Beno horrela nire inekiboko seilu, lagatzen dut,  Horixe ba!

Ez dakit euskara inposatzen ari den azken aldiotan, ez dakit..

Nire kasuan behintzat ez da horrela izan, justu-justu kontrakoa baizik. 

Txikitan, erabat baztertuta zegoen euskara ikastetxeetatik eta horren ondorioz hemen nauzue, berrogeita piko urterekin eta euskara ikasten...

Azken urteotan gauzak asko aldatu dira, baina nahiz eta hainbat arlotan euskararen alde jardun, mundu globalizatu honetan euskararen etorkizuna kilin-kalan dago  oraindik.

Aldi honetan, berriz, gazteleraren erabilera hedatu da Euskal Herri osoan, euskararen ezagutza handitu den arren.

Halere  batzuei euskara hedatzeak ikara ematen die eta euren kexak gero eta altuago, lau haizetara zabaltzeko asmoz ari dira.

Hori bai, euren pentsamendua barreiatzeko , hedabide boteretsu batzuek laguntza eskaintzen diete, oso gustura.

Bakoitzak bere iritzia edukiko du honi buruz, niretzat artikulu hauek  euskara ikasteko gogo handiagoa ematen didate. Hala ere ez dut ulertzen haien jarrera...beno bai, pertsona hauentzat euskara soberan dago, hori da gakoa. Eskertzekoa da azken bolada honetan euren iritzia hain garbi azaltzea.

Nik uste dut berriz, Euskal herriko herritar osoa izateko, euskalduna izatea ezinbestekoa dela eta halako jarrerei aurre egiteko argi eta garbi aldarrikatu egin behar dugula "euskara dela euskaldun egiten gaituena"

Ez naiz hizkuntzetan aditua, baina lehenik eta behin   argi eta garbi eduki behar dugu zein den helburua. Alferrik gabiltza batzuek gauza bat nahi badute eta besteek beste bat guztiz ezberdina.

Gure nahia euskararen etorkizuna bermatzea baldin bada elkar gaitezen, irtenbide onenak aurkitzeko asmoz., bestela jai daukagu.

Euskararen etsaiak  berpizten ari dira eta.

Zaila da niretzat euskaraz idaztea...
Nahiz eta arreta guztia jarri, hemen, hor edo han hanka sartzen dut beti.
Segur aski gaur egun lehen baino hobeto idazten dudala, baina oraindik akats ugari artean mugitzen ari naiz idazlanetan.
Baina badakit ere beste biderik ez dagoela, beraz hortaz jarraituko dut tinko akatsez akats.
Egia da ere, lehen ez nintzen sartzen leku et blogetan, gaur egun ausartzen naizela idazten, eta hortik beste akats sorta bat.
Batzutan etsipena pizten da nire baitan. "Sekula ez dut ikasiko" pentsamendu madarikatu hori errepikatzen  da nire garunean behin eta berriro.
Beste batzutan berriz zenbat aurreratu dudan ikusten dut argi eta garbi eta jarraitzeko indarrak berreskuratzen ditut.
Bidea ez da erraza,  bitartean lanean aritu behar dut eta familiak ere denbora eskatzen du, baina beno hori banekien istorio honekin hasi baino lehen.
Erdaraz esaten den bezala, gorrotoak dira konparaketak, baina beti agertzen dira gure aurrean, eta batzutan nola idazten dudan erdaraz eta nola euskaraz etortzen zaidan burura. Bide luze bat dut oraindik, baina badirudi akatsez akats hurbiltzen ari naizela helmugara.
Erdaraz idazten dudan web batean horrela idatzi nuen titular bat eta:
"Canbio de tarjetas de Digital+".
 Beno, erdaraz ere hanka sartzen ikasten ari naiz...fenomeno

Usartzara noa nire furgonetan.

Goizeko zortziak dira eta kotxean laguna gisa irratiko albisteen zurrumurrua daramat.

Errepideak lasaiak daude, ordu honetan trafiko eskasa dugu.

Eguzkiaren lehen  izpiak hodeien artetik irteten ari dira.

Goiza polita dugu eta baita giro ona ere, udaberriko zapatu honetan.

Eibarko bariantea pasa eta gero Arrateko bidea hartu dut.

Poliki-poliki errepidea aldapatsua bihurtzen ari da.  Ez naiz kezkatzen eta bihurgunez bihurgune aurrera noa errepide ezagun honetatik.

Halako batean,  bazter batetik txori bat hegan kotxe aurretik. Hegazti hau, zozoa baino handiagoa, sasietara doa ezkutatzera.

Aurrera darrait.  Baina nire baitan hegazti horren irudia daramat.

Ixua mendatea gainditu eta berehala eskuin desbidea hartu dut  Usartzaraino joateko.

Errepidean berriz, aurreko bezalakoa, beste hegazti bat.  Nire barnean pentsamendu bat: Ezaguna da txori-mota hau, baina zein ote da?

Usartzara heldu, kotxea aparkatu eta kanpora. Zamarra jantzi, eta makila hartuz, Kalamuako bidetik abiatzen naiz.

Derrepente hegaztiren kantu ezaguna belarrietan: Kuku, kuku...

Banekien ezaguna zirela txori horiek diot nire buruari.

Berehala nire patrikan jorratzera, alferrik, ez daramat txanpon bat ere, arraioa!!

Urtero gauza bera,  sekula ez dut ikasiko...

Une honetan etxeko ordenagailuan ez daukat  Xuxen programa instalatuta.  Orain dela gutxi IMAC bat estreinatu dut eta Mac OS X  Leopard sistema operatiboarekin dihardut.

Ordenagailu berrian  idazlanak eta antzekoak egiteko "Pages” programa erabiltzen dut. Testu editore honekin oso gustura nabil, Microsoft Word programa baino erabilgarriagoa iruditzen zait gainera.

Baina une honetan behintzat, Xuxen programa egiten dutenek ez daukate editore horrentzako bertsiorik. Beraz etxean idazten badut,  “a pelo” egin behar dut lana.

Lehen momentuetan beldur pixka bat neukan, nola moldatuko nintzen ez nekielako, bada gero konturatu nintzen ez zela hainbesterako. Idazlana Blogean sartzen ari nintzenean, Mozilla nabigatzailean testua zuzentzeko tresna baneukalako.

Horrela nabil ba azken bolada honetan, eta ikasten ari garenok Xuxeni esker era oso erosoan,  pixkanaka-pixkanaka,  hitzak nola idazten diren barneratzen dugu.

Baina ze fidagarritasun ( eman ahal diot) eman diezaioket Xuxeni. Garbi eta argi eduki behar dugu Xuxen zuzentzaile ortografiko bat dela, eta hori bakarrik.

Une honetan, adibidez, ez nago ziur aurreko esaldian jarri dudan “diezaioket” hori ondo dagoen ala ez, ortografikoz ondo idatzita egon arren. 

Eta kontuz, hitzak ia berdinak badira zentzu guztiz ezberdinarekin, Xuxeni “ezker”  hanka sartzeko zorian zaude eta.

Gainera Xuxenek ez dizkizu zuzenduko aditzen denboraldiaren diskordantziak, eta, esaldi batean, ez dizu esango  zein den hitzen orden egokiena.

Horretaz gain, Xuxen ere akats batzuk baditu, bestela, zergatik jartzen du ordenagailu gorriz?

Horregatik, nahiz eta tresna interesgarri bat izan,  Xuxen erabilerak ziurtasun faltsu bat eman ahal dizu.  Idazlan batean akats ugari eduki dezakezu testua hitzez hitz ondo idatzita egon arren.

Idazlana behar den moduan egin ordez, azpimarratu gorriak ez agertzeko arreta guztia jartzen baduzu, beste motatako akatsak ager daitezke eta hortik porrota.

Beraz (edo orduan?...hau ere ez dit esaten Xuxenek)  zein da aukera egokiena? Xuxen erabiltzea ala ez? Horixe ba nire kezka...

Gaur goizean Auako pagadian ( San Romango pagadian) egon naiz.



Jaimeri esker banekien jabeak pago jausiak ebakitzen ari zirela. Baina ez nekien pago berriak landatu egin zituztela. Bikain.
Nahiz eta beste pago bat ere  lurrera joan, hainbat pago berri landatzeak pagadiaren etorkizuna bermatzen du eta.
Esker mila jabeei.