Resurreccion Maria Azkueren beste ikuspegi bat eman dit liburuak. Orain arte, Azkue beti tradizio biltzaile gisa irudikatu dut, ipuinak, herri hizkerak, kondairak, kantak, ... biltzen zituena. Baina ez, ez da hori bakarrik, euskara modernizatzeko ahalegin betean aritu zen Azkue. Eta ez bakarrik corpus plangintzan, estatus plangintzan ere eragiten saiatu zen, gogotik saiatu ere (nahiz eta ez izan berak esperotako emaitzak).
Horrez gain, euskararen historia sozialerako beste ekarpentxo bat da liburua. Zehazki, euskalgintzaren historiari ekarpen itzela egiten dio. Ondo dokumentatuta, mitoak apurtzen, hizkera erraz eta atsegina, ... irakurtzen gozatu dudan liburua izan da.
Horixe gomendioa, XX. mendeko euskalgintza zer izan zen ulertzeko ezinbestekoa baita. Liburuaren laburpena.


Idatzi artikulu bat