Gaur irakurri egin
dut Martin Rezolak Euskara 21 txostenari buruz esandakoak. Porzierto,
artikulua oso ona eta oso gomendagarria.
Eta hor berak aipatzen du diglosia atxikigarria (gaztelaniaz
sostenible-edo). Eta berak ez duela kontzeptua inoiz entzun aipatzen
du. Eta interneten non topatu duen. Eta amaitzeko esaten du oximorona
iruditzen zaiola. Hau da, berez diglosia eta atxikigarritasuna
(tumatxa) ezin direla ezkondu. Ba, ez nago ados. Baina kontzeptua niri
ere ez zait gustatzen.
Izan ere, Charles Fergusonen definizio klasikoan diglosia berez
atxikigarria zen, diglosia egoera egonkor eta estankatu bat definitzeko
erabiltzen zen, hizkuntza beraren funtzioak oso ondo definituta eta oso
ondo barneratuta zeuden bere diglosian. Gerora zabaldu diren adieretan
hori ez da horren argia, baina hasierakoan argi eta garbia zen.
Dena den, gaur egun gurean diglosia atxikigarriaz berba egitea
hodeietan ibiltzea da nire ustez. Hemen eta orain diglosia ez da
inondik inora atxikigarria, ezta gutxiago ere. Ez Bilbon, ez Aulestin,
ez Ataunen, ezta Iruñean ere. Ez da, eta oso zail ikusten dut nik
diglosia atxikigarria inoiz herri honetan ikustea (nik ikustea behinik
behin). Eta are gutxiago gaur egun gizarteak daraman abiadurarekin.
Baina tira .....
2009/02/10 18:34:20.429 GMT+1
Diglosia atxikigarria
Nork: garaigoikoa.2009/02/10 18:34:20.429 GMT+1
Etiketak:
soziologia
hizkuntzaren
politika
hizkuntza
sl
soziolinguistika
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (1)
Errenferentziak:
...mon dostie II Euskal Soziolinguistika Jardunaldia Diglosia atxikigarria Erreferentzia: Otsaila: hiru kandela - Garaigoikoa 2010/02/02 08:41:56.076 GMT+1
Idatzi artikulu bat