‘Honolulu leku bat’

Íntegramente en euskera, Gilkitxaro organiza esta obra, donde se cuenta el conocido problema de la vivienda. Una pareja de enamorados ve cómo este conflicto les hace dejar a un lado las cosas bonitas de la vida.

* Bilbao. Centro Cívico San Francisco. 19.30 h. Entrada libre.

O, ene, Lulu eta Elmer, maiteminduta?

Elmerr, albistea irakurri bezain pronto, parkera joan zen, eserlekuan Lulu itxoitera.

Lulu, albistea irakurri bezain pronto, dantzalekura joan zen, Elmer itxoitera.

Ez zuten topo egin. Leku ezberdinetan zeuden.

O, ene, eta nortzuk dira argazkian agertzen diren horiek? Albo batera utzi al dituzte bizitzaren gauza ederrak?

Badaezpada eta leihoak izatekotan, jakina, batzutan itxi eta beste batzutan zabaldu egin behar dira.

Berarekin batera, joan da ere korrika kulturala. Gure nazioko herritara hainbat kultur eskaintza eraman izan ohi du korrika kulturalak. Gilkitxarorentzat berezia izan da korrika kulturala beti. Korrika 10ean ekin genion guk korrika kulturalan parte hartzeari "infernuko atarian" lanarekin. Ahaztezina guretzat.

"Honolulu, leku bat" korrika kulturalarekin estreinatu dugu Bilboko Kafe antzokian. Ondoren Tafalla, Larrabetzu, Zumaia eta Santurtzin korrikarekin batera Lulu eta Elmer bizitzeko lekuaren bila ibili dira.

Urte parea pasa beharko korrika eta korrika kulturala bueltzatzeko. Ordurarte baina kultura eta euskararen martxan aurrera egingo dugu egunerokoaren ibiliaz, korrika egin arte...

Gilkitxarok "euskal" kalifikatiboa duela urte asko ia abizen bezala hartu zuen. Izan ere, taldea sendotzearekin batera antzezlanak euskaraz soilik sortu eta antzeztearen kopromezua hartu genuen. Horregatik jarri izan ohi diogu beti "euskal" kalifikatiboa, adierazgarri gisa. Badago ere euskal rokanroli, euskal makarroni, eta beste hainbat euskal...

Badirudi "euskal" izenburutik kenduko dugula, espazio gutxiago hartuko dugu gainera, lekuaren ekonomia... ba ote euskal lekurik?  

jantzi

nahi nituzke

korrika egiteko zapatak

dantzan aritzeko zapatak

lauhazka joateko zapatak

ur gainean flotatzeko zapatak

izarrak gidatzeko zapatak

planetak astintzeko zapatak

baina

nire

zapatak

ibiltzeko

eginak

dira.

"Honolulu, leku bat" antzezlanean

Luluk janzten dituen zapatak

Nino Moneroren ideia, Asieritok egina.

Hergéren eragin nabarmena.

Leire Golfik ez du sekula Gilkitxaroren emanaldirik galtzen.  Gauza jakina da Lecoq-en egin izan dituen pelukeria eta makillaje ikastaroak. Berari esker Luluk peluka behar bezala eraman ahal izan zuen.

Axi, noski, hantxe zegoen ere. Gure igogailuzain maitea. Berarekin batera, beste kuñau, Ales, gure txispax argitsua (berak eginak dira argazkiak)

Gure Kanuti ezin falta, Trokalaolatar zintzo eta Infernuko monja eroa. Lana hain gustoko duenez gero, arratsalde hartan gazte lokaleko tabernako ardura hartu zuen .

Paris edo Bartzelonako pasareletatik etorri berri zen Maxa Trakabarraka, beti bezain lirain eta polit.

 Hantxe bildutako askok ospatu genuen gero Honolulurako bidaia... luze ta zabal...

Gure seigarren antzezlana,"Honolulu, leku bat", han erakutsi genuen ere aurrenekoz 2007ko martxoaren 8an.

Gazte lokaleko bigarren solairuan (je,je) liburutegia dago. Gure garaian ordenagailurik ez zegoen; gaur pare bat dago. Gehien maite dugun kamerinoa izaten jarraitzen du.

Ekaitzek liburutegian jarri zituen bere tramankulu guztiak. Gainera, lehenengoz frogatu genuen talde osoak elkarrekin zuzeneko musika martxan jartzearen asmoa. Ederra!

Zigorrek, Lulu eta Elmerrek bezala, kobazulora joateko moduko linterna jantzita, eskaileretatik lan egin zuen argiak kontrolatzeko. Botilak hutsak gordetzen duten kutxen gainean. Agian, haietako bat da Honoluluko hesiaren bestaldean dagoen agureak bilatzen duen botila...

Lagun mordoa izan zen etxean antzezlana ikusten.

Elmerrek eta Luluk aurkitu zuten egun hartan... etxea eta bizilekua.

 Laster arte!