Ibiltarixanak

Aspaldiko partez asteburuan bizikletak hartu ditugu biok. Eta aitzaki horrekin Bidegoian herriko Iriarte jauregian izan gara, oraintsu hotel bihurtu berrian. ingurua aparta da, Ernio mendiaren magalean, Bidania herriaren gainean. Jauregia XIX. mendekoa da eta, berriztatu ondoren, 2009ko ekainean ireki dute.


Ongi etorria eta harrera Ibanek egin zigun. Bere arbasoena izandako jauregiaren ezaugarriak eta eraberritze-prozesua azaldu zigun. Etxearen dekorazioa eta ingurua deskribatzen ez naiz hasiko. Bakarrik esango dut argazkietan ez dela edertasun guztia ikusten. Hala ere, ingurua da gehien gustatu zaidana. Afaldu ere gustura egin genuen eta hurrengo goizean, gosari eder bat egin ondoren bizikletak hartu eta inguruak ezagutzera abiatu ginen: Bidania, Goiatz, Urraki, Azpeitia eta Errexil. Bide aldapatsuak izan arren, erreka soinuaz eta inguruko paisajeaz gozatuz errazago egin genuen ibilbidea. Errexilera iristear geundela lepazuri bat aurkitu genuen bide baztarrean autoren batek hil berri.


Errexiletik gorakoa gehiago kostatu zitzaion Pakeri baina, hala ere, nik uste baino lehenago igo zuen.

Aurreko astean Igualadako BTT Mancomunitat-eko gure lagun katalanen deia jaso genuen Bardeak bizikletaz zeharkatzeko. Larunbat arratsaldean elkartu ginen Yugo monastegiko aterpetxean. Afari eder bat eskaini ziguten Manolo eta Mertxek hurrengo eguna indarrez ekiteko. Afalostean ez ziren falta izan cava botilak eta nafar batzuei esker jota bikainak entzun genituen. Umore onean eman genion amaiera egunari. Gauean zaparrada ederrak bota zituen.

Goizean goiz jaiki ginen eta gosaldu ondoren 9:00etan martxan hasi ginen. Bi taldetan banatu ginen: mutilak ibilaldi luzea egiteko eta neskak motzagoa. Gizonezkoen taldea Argedasera jaitsi ginen bertako txirrindulariekin ateratzen baikinen.
Argedaseko Txirrindulari Elkarteko talde bat izan genuen laguntzaile eta gidari. Guztira ia 40 lagun ginen ibilaldi hasieran. Neskak berriz, 10eko taldean, beste ibilaldi bat egitera atera ziren.

Bezperako zaparradei esker lokatza dezente aurkitu genuen eta ibilbidean hainbat aldaketa egin behar izan genuen. Hala ere, ibilbide polita egin genuen Bardeetako basamortuan. Castildetierran argazkia atera eta Rallon mendia igo genuen. Gainetik ikusten den ikuspegi ederrak txundituta utzi zituen katalanak.

Rallon gaineko sapaldari itzuli bat eman eta Rallongo sakonean zehar Peñaflor gaztelu aldera jo genuen bidezidor ikusgarriak zeharkatuz. Eskerrak gidari onak genituela bestela ez genuen asmatuko nondik nora joan. Chesco, Migel, Julian eta hauen lagunei esker azkarrago heldu ginen Yugo-ko aterpetxera. Guztira 60 km. inguru ibili ginen.

Emakumeak, Marisa eta Jesus gidari zutela, Castildetierra izeneko monumentu ezagunena ikusi eta militarren kanpamendua inguratu zuten, Argedasetik zehar berriz aterpetxera iristeko. Gidatzeaz aparte informazio geologiko eta historiko ugari eskaini zien.

Denok batera samar iritsi ginen 14:00ak alderako. Dutxatu ondoren ogitarteko ederrak jan eta etxerantzako bidea hartu genuen, haiek Kataluiniara eta guk Euskal Herrira.

Barçaren aldeko oihuak baino Athletic-en aldekoak gehiago entzun ziren eta garbi utzi genien asteazkenean nork irabazi behar zuen. Beranduago ere izango zuten aukera Liga eta Champions-eko garaipenak ospatzeko.

Eguraldi onak bultzatuta gustuko itzuli bat egitera atera naiz gaur mendiko bizikletaz. Aiara igoera Errotatik zehar egin dut aurtengo Euskal Herriko itzulian erljupekoan eginiko ibilbidea jarraituz. Aldapa gogorra (% 23koa une batean) da, baina igoera motzagoa egiten da. Aiatik Andazarretara errepidez joan eta han pista bat hartu dut Zarate gainera doan GRa jarraituz. Ibilbidea oso polita da eta ikuspegi ederrak ditu: alde batera Ernio eta Gazume.

Bestera Orioko hondartza eta itsasoa.

Bidean, Zarateko benta inguruan, Berrobiko Aitorrekin egin dut topo eta Oriora zijoanez elkarrekin egin dugu zati hori. Bera hortik inoiz pasa gabe zegoen eta nik ibilbidea ezagutzen nuenez, bidelagun izan dut. Andatza aldera jo dugu eta han Aginagara dijoan pista hartu dugu. Jaitsiera hasi eta laster ezkerretara dagoen langa ireki eta handik behera jo dugu. Aldapa behera, pistaz, Bidaola baserrira iritsi arte.

Hemen errepidea hasten da eta Pagoederraga baserritik Santio auzora jaitsi gara eta hemendik Oriora. Baina hor ez da bukatu gure ibilbidea. Anibarko portura jo eta Txankatik zehar Andu aldera hartu dugu eta, bidegurutzean, Itxaspe baserrira dijoan bidetik aldapan gora. Azkenik, itsasertzetik, Getariako arratoia bistan dugula, Orioko hondatzara jaitsi gara. Aitor kanpinera garaiz iritsi da, familiakoekin bazkaltzera eta ni zuzenean etxera.Guztira 40 Km. gaur ere.

Larunbatean 9:30etan puntuan iritsi ziren Oriora Haritz eta Asier elorrixokoak. Handik lasterrera Hodei etorri zen. Gozaldu, bizikletak prestatu eta 10:30ak aldera abiatu ginen ibilbidea egitera. Hasi eta berehala bizikleta aldatu beharra izan nuen. Aurreko igandean eman nion tratuak ez zion mesederik egin eta kanbio ez dabil ondo.



Oriotik Zarauzko kanpinera igo genuen, handik beheko kanpinera Mollarriko zelaitik Talaimendi bidetik zehar, Santio bidea jarraituz. Lur-jauzi baten ondorioz bidea hondatuta dago eta oreka galdu ostean arrastada ederra hartu nuen. Errepidea gurutzatuz Astira eta Zarautz zeharkatuz Bista Alegren gora Santarba ermita ingurutik Getariako bidera. Gero Santio bidea hartu eta Askizura iritsi ginen. Askizutik Oriorako itzulera beste bide batetik egin genuen GRa jarraituz, Abeta, Garate gaina, Bista Alegre, Zarautz, Abendaño, Arizia sagardotegia zeharkatuz, Aiako bidera jo eta hemendik Iturraran, Agorregi eta Errotatik Oriora. Guztira 40 Km. inguruko ibilbide polita bezain gogorra.



Elorrixoko gazteak indartsu etorri ziren eta Hodeik eta nik nahiko lan izan genuen haien erritmoari eusten. Biok ere katarro ederra genuelako bestela hala utziko genielakoan. Oriora iristean dutxa eder bat hartu eta berehala bazkaltzera Altxerrira, galdutako indarrak berreskuratzera.



Bazkal ondoren, itsas gora zegoenez piraguan ibiltzeko aukera ez genuen alferrik galdu.

Errebantxarako aukera polita genuen Elorrixoko parea uretara botata baina azkenean barkatu egin genien eta Asierrek eta Haritzek urperatu gabe ibiltzea lortu zuten Hodei monitore zutelarik. Egun ederra eta konpletoa pasa genuen eta beste batean Bizkaia aldean errebantxa jokatzekotan gelditu ginen.

Arratsaldeko bostetan bizikletak eta mendirako botak hartu ondoren abiatu ginen biok Arabarantz. Gatzagan obretan daudela eta Durango aldera hartzea erabaki genuen eta Urkiola, Otxandio, Legutio… igaro genituen.

Olleriasetik pasatzerakoan Zeramika Museoan geratzea pentsatu genuen Blankari bisitatxo bat egiteko, bide batez. Han familiarekin topatu genuen. Izan ere, buztingintzan bere maisua izan zen Jose Ortiz de Zarate lurperatu berri zuten; oraindik hunkiturik zeuden. Josetxorekin eta Blankarekin afaltzeko geratu ondoren GUIKURI ra heldu ginen.




Web orrian agertzen dena baino politagoa iruditu zitzaigun. Pilarrek eta Javierrek harrera atsegina egin ziguten.
Akostan dagoen Errekatxo tabernan, Tomasek Secretos de Carnicero atera zigun eta sekretuan gordetzeko moduko mokadu ederra jan genuen hitzaspertu luzea eginez.

Gela polit bat eman ziguten atseden hartzeko. Ederto lo egin ondoren, hurrengo goizean armosu bikaina eskaini ziguten: Jogurta, zerealak, mermeladak, laranja ura, bertan egindako ogi integrala eta pastela, tea, kafesnea…

Tripa bete  eta (1) GORBEA aldera abiatu ginen.


(Argaz. Iñaki Medina)
Pare bat ordu eskas ibili ondoren eta bidean beste mendizale batzuekin  topo eginez, heldu ginen gailurrera antzinan ikasitako kantu hura isilean gogoratuz …tontorrean agertzen zaigu  gurutzea bere besoak zabaldurik… Haize fina zebilen eta berehala jo genuen behera.

Bigarren aldiz Errekatxora joan ginen. (2) Baba gorriak eta beharrezko diren sakramentuak zeuden menu bakar moduan. Sekulakoak!

Siestatxo bat egitea edo inguruak bisitatzea genuen aukeran eta

(3) bizikletak hartuta Muruatik irten eta  Gopegi, Zaitegi, Murgia, Jugo, Oroko Amabirjinaren Santutegia, Sarria, Markina, Zarate eta Maurga ikusi ondoren, Muruara bueltan ginen berriro 37 Km eginda.

Heldu orduko prest geneukan (4)SPAra bisita: Sauna umela, Jakuzzia, sauna lehorra eta dutxa bikaina… Honekin  kintatloiaren laugarren proba amaitu genuen.

Afal ondoren, Jabi, Pilar eta Gasteizko Maratoia egitera etorrita zeuden eta Guikurin ostatua hartu zuten Lluis eta Beth katalanekin tertulia luzatu genuen.

Hurrengo goizean goiz esnatu ginen, eguna aprobetxatzeko asmoz-edo.

(5) Ulibarri-Ganboako urtegia aukeratu genuen bizikletaz bira egiteko, baina Debagoieneko eta Gasteizko beste lagun mordo batek ere ideia bera izan zuen itxuraz, eta zenbait lekutan arazoak izan genituen oinezkoen artean pasatzeko.
Garaio parean errepidera irtetea erabaki eta handik egin genuen Landarainoko bidea.
Asteburua ederra izan da. Eguneroko lanari heltzeko indarberrituta etorri gara. Merezi izan du.

 Morkaiko Mendizale Elkarteak antolatutako argazki emanaldia izan da gaur eta Rajalta Rajalle-ri buruzko argazkiak aurkeztu ditut. Aretoa ia beteta egonda eta gustura jardun dut Laponian egindako ibilbideari buruzko azalpenak ematen eta bertako irudiak erakusten.

Bideo batean bildu dut dena Aitorren eta Loreren laguntzari esker.
Asko poztu naiz Antton eta  Txomin  nire bidelagunak ere bertan izan direlako.


Eskerrak etorri zareten guztioi eta Morkaikokoei aukera hau eskaini didatelako. Ea  datorren urtean norbait animatzen den  ibilbide hau egitera. 

Hurrengorako ze proiektu daukadan galdetu dit Piruk. Neuk ere ez dakit erantzuten baina buruan badauzkat asmoak. Udarako Transpirenaica bizikletaz egitea eta gero gerokoak. Jarraitzeko prest bazaudete kontatuko dizuet.

Atzokoa azkena izan zen. Hasieran 70 Km.ko ibilbidea izan behar zen, baina antolatzaileek erdira ekarri zuten azken zatian erreka bat zeharkatu behar zelako eta itxuraz ez zegoelako zeharkatzeko moduan. Hala ere,
etapa zaila eta arriskutsua izan zen elurra oso gogorra zegoelako eta ibilbidea azkarregia.


Ibilbidea arriskutsua

Irten baino lehen antolatzaileek esan  ziguten, kontuz ibiltzeko eta jaitsieretan eskiak kentzeko. Kriston abaila hartzen genuen beherakoan eta ezin izaten genuen frenatu. Ondorioz, gehienetan lurrera; larruko ederrak.

Istripu larri bat izan zen: finlandiar batek mokorra hautsi zuen jaitsiera batean eta han zegoen lurrean etzanda gu pasa ginenean, hotzez dardarka, moto-kamilaren zain.

Handik aurrera mantsoago joan ginen denok lesio larririk ez  izateko azken egunean.



Amaitzeko gogoa
 
Nik Nekane eta Rosarekin egin nuen ia ibilbide osoa. Indarrak justuak eta lehenbailehen bukatzea zen gure nahia. Azken kilometroetan Antton eta Txomin zeuden gure zain, laguntzeko. 14:00ak inguru ziren azken mugara heldu naizenean. Poza eta nekea elkarrekin nahasian.

Hotza,  galanta. Dutxatzea eta arropak aldatzea nahi genuen, berotasunean sartzeko.

Tornion dena itxita

Ibilbidea amaitu ondoren autobusez eraman gintuzten Torniora, Suediako mugara. Hotelean dutxatu eta kalera joan nintzen Anttonekin eta Txominekin erosketa batzuk
egiteko intentzioarekin, baina dena itxita zegoen eta ustea ustel.



Suediako partea gertu ikusi genuen, zubiaren beste aldean, baina ez ginen haraino iritsi.

Lpin Kulta garagardo fabrika ikustera joan ginen 18:00etan eta nahikoa garagardo edateko aukera izan genuen. Handik hotelera afaltzera eta ondoren bukaerako jaialdia.

Agur festa

Antolatzaileen diskurtsoak entzun ondoren eta diplomak eta domina jaso ondoren, herrialde bakoitzeko ordezkariok, taldeka, egin genuen zerbait azken momentuan inprobisatua. Euskaldunok pare bat kanta abestu ditugu: Maritxu nora zoaz eta Aldapeko.



Espaniarrek egin zuten antzerkitxo polita, eski gainean pasatako astea parodiatuz. Azkenean, denok pozik, trago bana hartu eta ohera. Aurretik eskiak eta maletak prestatu, hurrengo egunean goiz atera behar genuelako.



Bukatu da, akabo

Konturatu gabe astea pasa zaigu. Bukatu da ibilbidea 440 Km. Finlandian barrena, zazpi egunez elurrez blai, zurian murgilduta, nire eskien hotsa izan dut une askotan bidaia lagun eta musika bakarra.

Laster etxera. Bidaia astunean izango da hausnarketa egiteko nahikoa asti.

Luze amestutako parajeetan egin dut eski gainean bidaia; baita nire barnera bidaia luze eta sakona ere. Nire mugak ezagutzeko aldarte paregabe izan da hau.
Beteta eta aldi berean liluratuta geratu naiz Laponiak duen erakartasunarengandik.

Itzuliko naiz berriro.

Gaurkoa etapa desberdina izan da. Beti bezala goizean goiz jaiki gara, baina bestetan baino hotz handiagoa egiten zuen: -6 gradu. Zein argizari jarri izaten da halakoetan kontua. Niretzat hori ez da problema, lagun onak ditut-eta. Anttonek erabaki du urdina jartzea eta harekin atera gara.

Uste baino azkarrago

Hasi eta berehala konturatu gara eskiak oso azkar zebiltzala. Aurreko egunetako elur bustia izoztu denean gogor jarri da ibilbidea eta arrastoek kristalezkoak ziruditen. Kriston abaila hartu eta gutxien uste genuenean... lurrera. Golpe edarrak hartu ditut, hiruzpalau narruko, baina uste baino askoz azkarrago iritsi gara bukaerara. Eskien gainean zazpi ordu inguru egitea zen gaurko asmoa eta bost ordu eta erdian egin dut ibilbidea.

Denok oso azkar joan gara, baita ni neu ere. Pentsa, orduan, nola joan diren aurrenekoak. Gure taldeko Mikel, Mariano, Isabel, Antton, Txomin, Pako hirukotea... eta beste guztiak ziztu bizian.



Elurretan gure isla
 
Eguraldia izan da gaurko nobedadea. Eguerdi aldera eguzkia atera da eta egun polita egin du nahiz eta aurpegian hotza nabaritu. Gure itzala elurretan eskiatzen ikustea izan da arraroena; bitxia benetan.

Etapa bukatu den lekuan gelditu dira eskiatzaile erdiak eta beste erdiak, gu tarteko, handik 50 Km. ingurura eraman gaituzte autobusean. Egurrezko etxetxo polit batzuetan gaude izoztutako aintzira baten ondoan.

Saunatik ur hotzetara

Iritsi eta berehala saunara joan gara eta handik irtendakoan lakuko putzu batera ur hotzetan bainatzera. Gure zintzilikarioak txikiak baziren lehen  pentsa nola gelditu diren irten garenean. Gero berriz saunara eta dutxaren ondoren afaltzera. Egunero bezala, kriston afaria: entsalada bariatua, pasta, arroza,  oreina saltsan... eta bukatzeko, kafea edo tea.


 
Afaria bezala hau ere bukatzera doa. Bihar azken etapa 72 Km.koa. Tornion bukatuko dugu, Suediako mugan. Orain bilera daukagu biharko kontuetaz hitz egiteko eta badirudi etapa laburragoa izango dela azken zatian elurrik ez dagoelako ibilbidean. Laster jakingo dugu hori.


Azkena bihar eta festa

Bihar bukatuko da bai, eta ez nolanahi gainera. Amaierako jaialdia izango dugu. Nonbait urtero, bukaeran parte hartzaileek, herrialdeka, ikuskizunen bat egiten dute bukaerako jaialdian. Euskaldunok ez dugu ezer prestatu, baina uste dut abestu egingo ditugula euskal kantaren batzuk. Espero dut ni baino kantari hobeak izaten taldean. Horretan ere, eskiatzen bezala, ni baino hobeak nonahi.

Baina dena amaituta juerga eta jai girorako denak onak. Hortaz, biharko kronika berandu iritsiko da beharbada. Ea bueltan abiatu aurretik kontakizuna egiten dizuedan.
 
Ondoloin eta laster arte.

Atzoko etapa oso-oso luzearen ostean, gaurkoa motzagoa izan da. Dena dala, bileran esaten digutenetik beti egiten dugu kilometroren bat edo beste gehiago. Gaurko ere 46 esan eta 47 gutxienez bai.

Paisaje monotonoa

Temperatura 0 gradutik gora eta elurra bigun xamarra. Ibilbidea, berriz, gorabehera handirik gabea. Paisajea ere monotonoa oso. Pinu artean egiten dugu bidea askotan eta pinuak alboetara uzten ditugunean sekulako lautadak aurkitzen ditugu. Gaur pasa garen parajeetan bart otsoek zortzi orein hil omen dituzte, guk hanka hezurrak baino ez ditugu ikusi. Otsoen uluak entzun ere ez. Egunotan zerua ilun eta behelainoa lagun.





Gaurkoan nobedadea txitxiburduntzia. Bai, jateko postu batera ailegatu garenean sutan erretako saltxitxak eman dizkigute. Makilan sartu, sutan erre eta guk barrura. Gainontzean betikoa: pasak, txokolatea, mehu.

Azken abituallamentua Ruonako eskolan ipini dute. Polita izan da egin diguten harrera. Ume txiki batzuek eurek egindako zintzilikario bana eman digute. Ohitura omen da trabesia honetan.



Esan bezala, motzagoa izan da gaurko etapa. Atzo ilunetan iritsi nintzen, ozta-ozta aurkitu nuen hotela.

Gaur badirudi argitzen ari dela zerua, ilargia ere ikusi dugu, hortaz, bihar seguru aski eguzkitsu izango dugu. Eguzkiarekin batera, ordea, hotza. -6 graduko tenperatura espero dugu eta elurra, noski, gogorragoa.

Gaurko hotela, eskola

Garai batean eskola izandakoan hartu dugu ostatu 30 lagunek; beste talde bat urrutiago eraman dute lotara. Bihar guri tokatuko zaigu helmugara iritsitakoan lotarako tokira joateko urrutiratu beharra.

Garaiz iritsi garela eta atseden hartzera joan naiz eta jaiki naizenerako besteak afalduta; hemen argi ibili ezean… Ni ere gaur 18:30erako afaldua nintzen. Jatekoarekin ezin gara kexa. Biharko esan digute ez dela solidorik izango eta bapo gosaltzeko. Denetarik izaten da gosaritan: enbutidoa, gazta, tortilla, hirugiharrea, saltxitxak, jogurta, zerealak, tea, kafea… nahi beste aukeran.

Jatekoa ez da arazo, gehienon problema oinak dira. Minduta dauzkagu askok. Nik neuk beltz-beltz dauzkat bi behatz, baina ez dira konjelazioak, lasai. Bihar Anttonek utzitako botekin joango naiz. Handiagoak dira eta mejora sumatuko dudala uste dut.

Hauetako egun batean postu batera iritsita norbaitek eski batekin arazoren bat zeukala eta konpontzeko eskatu genuen. Hara non atera zuten sekulako labana. Badaezpada ez diegu esango behatzak nola dauzkagun…. batere gabe bueltatzeko arriskua izango dugu bestela.

Biharko gutxi gorabehera 60 Km.ko etapa. Esan dizuet eguraldi eguzkitsuagoa baina hotzagoa espero dugula. Hemen gabiltza zer jantzi, zein eski eraman ez dago hizketarako apenas beste gairik. Baina bihar biharkoa.



Gero eta gutxiago falta da eta pixkanaka, egunean egunekoa eginez ari gara helmugara gerturatzen. Guk egunero etapa amaierara iristeko nahikoa lan eta hemen badira adinean gora doazen gizon eta emakumeak, 70 urteren bueltakoak,  Osintxuko txakurrarena egiten digutenak: harrapau eta pasau.

Hiru B

Abiaduran arinago omen dabiltza haiek baina eski lagunek hala esaten didate: Alberto,  zuk hartu gogoan hiru B-ak: Baloria, Barrabilak eta Belozidadia, azken hau neria, noski.

Bihar eguzkitsu argituko omen du egunak,  ordura arte agur eta ondoloin, lagunak.

Zorioneko etapa luzea bukatu dugu eta hemen nago, Txominekin eta Anttonekin kronika idazten afaldu eta gero garagardo bana eskuan dugula.

Etapa oso luzea izan da, bere luzean gogorra oso.

Eguna argitu aurretik

Goizean goiz, 06:30ean hoteletik behera jaitsi eta 6:45ean hasi gara eskiatzen, ia eguna argitu gabe zen oraindik.



Hasi eta 5. km. ingurura iritsita, aurrean zihoazenek erreka batekin egin dute topo eta pasatzeko uretara sartu beharra zegoen elurra urtu egin delako. Ausartenak botak kendu eta pasatu egin dira; gehienok buelta eman eta kilometro gehiago egin ditugu zubitik pasatzeko.

Jan eta edan

Anua postu dezente zegoen bidean eta denak beharrezkoak izan zaizkigu. Gehienetan mehu (hemengo edari tipikoa, aranen  edo grosella modukoen
zukua) ematen digute; baita ere mahaspasak eta txokolatea.

Ibilaldiaren erdi inguruan tipi batean zopa beroa, mehu eta kafea edo tea. Gaurko zopa ere oso ona zegoen, berotu beharra geneukan eta ederki sartu zaigu. Hau 44. Km.an izan da.

Handik bukaerara arte beste 40 km. Luze egin zait bidea, baina bazkal ondoren pentsatu dut lortuko nuela.

Bakardadea, isiltasuna

Denbora guztian erritmoa markatu diot nire buruari. Atzoko taldetik apur bat atzerago joan arren anua-postuetan elkartu gara. Azken 5 km.ak oso luzeak
egin zaizkigu eta aintzira handi bat zeharkatu dugu Ranua herrira iristeko.

Ez dugu etxe bat bera ere ikusi 90 km.an. Bakardadea, isiltasuna, pinuak eta dena elurtuta.



Azkenean denok oso pozik, baina baita oso nekatuta ere
Gorputza txikituta daukat, baina biharko berriz martxan
izango dut.

Gaur sauna, dutxa eta afari edarra bilera aurretik.

Bihar biharkua

Biharko etapa ez da oso zaila, laburragoa behintzat bai: 44 km. Ea arratsaldean, iritsitakoan denbora pixka bat hartzen dugun herria ikusteko.

Nekatuta nago eta ohera noa. Bihar 07:00etan diana, gure eguneroko sokamuturrari ekiteko.  Zezenik ez, baina zuen animoak akuilu helmugara iritsi arte.

Bihar arte, ondoloin.