Egunero egunero euskaltegira, euria, hotza, gaua...berdin dio.
Erdi lo gelan sartu eta ikaskidearen hatsa sentitu, nondik atera da pizti arraro hau?
Burmuina estutu logika aurkitu nahian, sare korapilatsu hau askatu nahian, errepikatu eta errepikatu ea garunean sartzen den...
Hau ulertezina da, nik ez dut balio, hau ez da niretzat, ez dut inoiz lortuko, jakina horrek errazago dauka, oso ondo egiten du...
Norekin erabiliko dut? lotsa ematen dit, ziur txarto erabiliko dudala...hobe erdaraz...erdaraz egiten badut ez dut inoiz ikasiko...euskaraz saiatuko naiz, ez dauka borde aurpegirik...
Apurka apurka egunak luzatzen joan dira, ondoko mozolo hau lagun bihurtu da, elkarrekin goaz bide latz honetan, batzuetan hobe besteetan eskasago baina betiere aurrera, denbora ere aurrera joan da eta konturatu gabe non gaude?
Lamiak non...hor daude
Sua piztuta dago...
dantza dezagun alai, eguzkia eta ilargia eskutik lotuta, urteko egun luzeenen suaren babesean erre dezagun txar guztia, zamarik gabe askeago eta eraldaturik, datorrena gogo onez onartzeko, ongi etorri mundu berrira, ondo etorri mundu berria, itsaspepinoen eremura...
Idatzi artikulu bat