Euskara ikasten

Donostian
Aupa lagunok,
Donostian bizitzen ari naiz, igandeetik. Hemen denak primeran. Asko gauza egitera baina badakigu, lehenengo egunak...
Guk ez dute Internet pisuan eta orain liburutegian naiz, baina hainbat arinen kontratatu hura.

Euskara ikastera
Euskararik ikasturteak gehiegikeriazko prezuak dute. Euskaltegien mil euro edo gehiago balio dute... Eta Boga programa gutxi gorabehera.
Baina atzo AEKra joan naiz galdetura eta hau bai ezustekoa! Prezio guztiak merkeak! 600€ ikasturteak eta Boga programa 60€ hilean behin.
Gero galdetu Euskal Etxea Bartzelonakoa. Bazkideak 250€ (+ 60 matrikula) eta bazkideak ez 400 euro. Bederatzi mezu dira. Prezio AEKra bertsua.

Besteak
Dendari batzuk euskara hitz egin baina dendari beste batzuk ez. Baina ni pentsatu euskaldunak laguntza niri... egia esan hori da, baina bidea hizkuntza ikaste luzea da.

Laster arte, ongi ibili!

Gaur zuen Aberri Eguna da. Zorionak Països Catalans-etik.
"Contra el mateix botxí, lluitem-hi plegats!"

Urkiola - (Joanot)

Beste eguna, asteazken arratsaldetan, ni gosetu dut baina bederatziak dira eta busa abiatu hamabiak, azken momenturarte itxaron nahi dut. Denda baten gizon bati galdetu: “Zer ordutan itxi?”, baina hura ez ulertu. Ni esan “zer ordutan –nire erlojua haztatutzen- itxi –eskuari eraginez-” eta hura erantzun “a las once”. Gero, gu hitz egin gazteleraz. “No sabes euskera?”, “No”, “No te gusta?” “No, es mui dificil” eta bla bla bla. “Yo tampoco sé hablar euskara, però voi a venir a vivir aquí i por eso intento aprender la lengua de donde voi”. Zergatik denak esan “el euskera es dificil”?

Haiek bakarrik gazteleraz hitz egin nahi dute. Edo... gazteleraz eta ingelesaz,... baina inoiz ez euskara. Ni pentsatzen dut Euskara ez da ingelesa baino zailago erdaldunentzat, biak “hizkuntza berri bat” dira. Ondorioz, berdin du.

Conclusió, la gent diu que l’èuscar és difícil perquè és un TÒPIC que han assumit i d’aquesta manera s’estalvien aprendre la llengua. L’èuscar no és difícil, és simplement diferent. Per a un castellanoparlant pot ser més difícil que el francès o l’italià, però no pas més que l’alemany, l’anglès, el xinès o el rus. Si els espanyols que viuen a Euskal Herria no aprenen la llengua és PERQUÈ NO ELS HI DÓNA LA GANA.

Aupa,
Nire etxean naiz. Bart Donostiatik abiatu eta gaur goizean Bartzelonan etxeratu.
Aizu! Haserre naiz, jatetxe guztiak karta dituzue gazteleraz. Zergatik? Hemen, Kataluinan, denak idatzi kartak katalanez edo gazteleraz baina itzuli katalanez ere bai.

Lehen eguna ni ezer ez esan.
Bigarrena jatetxe bat sartu eranskailuarekin ateran: EUSKARAZ nonahi / HEMEN ere bai. Baina sartu, eta galdera "no teneis la carta en euskara, no?". Ez, zerbitzari esan niri ez. Baina bueno, ni badakit non nago.
Hirugarrena beste bat. Jatetxe bat sartu eta ni esan zer gustatzen zait. Gero, ni galdera zerbitzaria "no teneis costumbre de escribir las cartas en euskara, no?" eta bla bla bla "es que vendré a vivir i tengo que aprender la lengua, però si vosotros no me aiudais...". Baina... hura ere ez daki euskara hitz egin! Hitzak bakarrik.

Si ni les cartes són en èuscar, ni els cambrers saben parlar la llengua com cony voleu fer tirar la llengua endavant? Està fomut, eh? Està ben fomut.

Kaixo!!

Jordi naiz, gaur busa hartu Donostira hiru egun pisu bat bidali.

Bi urte ikasi euskara Euskal Etxea Bartzelonan baina bost urte lehen. Eta gairebé no recordo res, a banda que vaig aprendre poc.

Creo aquest bloc per deixar marcada en algun lloc la meva evolució en l’aprenentatge de la llengua basca. La meva intenció és dedicar-m’hi en cos i ànima per aprendre-la tan ràpid com sigui possible.

Orain ezer ez gehiago.

Laster arte!