Euskara ikasten

Beste eguna La Caixa-n mendekoa galdetu nire telefono zenbakia eta hori euskaraz esan dut beti: "bederatzi, hiru, zazpi, ..." (bartzelonakoa), eta denak banaka baina bi zenbaki azken binaka "berrogeita hamaika". Neska begiratu niri eta galdetu "trenta y uno?". Gero hura esan dio "ahí me has pillao, soy vasca pero me he movido por sitios que el euskera no se utiliza mucho". Eta ni pentsatzen zait nire herrian jende guztiak hitz egin gure hizkuntza, baina batzkuk ez (immigranteak, espainarrak, ...). Hemen errealitatea desberdina da. Jende asko ez hitz egin herriko hizkuntza. Ni ere ez!!! Baina.... Zergatik bezeroarenganako laguntza ez da euskaraz? Merkatariak ez errespetatu bere bezeroak?

Us imagineu que, a Catalunya, aneu a comprar a una botiga, a un altre establiment, i a un comerç rere l'altre us trobeu, amb massa freqüència, que qui t'atén no sap les coses bàsiques del català? Que li dius que vols "dues maduixes" i t'ensenya un plàtan? Que li dius "tinc gana" i et pregunta què has dit? Que li preguntes el nom i et fa traduir la pregunta? Doncs aquí passa. I com dic, passa massa!

Me parece muy mal que haya gente que trabaja de cara al público, en Euskal Herria, que no sabe ni los números en euskara.