kaos

Norbaitek idatzi omen zuen hiri bateko orma batean

 

” burutik behera txiza egiten digute, eta medioek  euria dela diote”

Nos mean y los medios dicen que llueve”

 

Baina ezin ukatu gaur egun eta herrialde ustez aurreratuetan inoiz baino informazio zuzenagoa eta pluralagoa lortzeko aukera dugunik.  Edozein herriko albisteak zuzenean jasotzeko aukera daukagu, internetek distantziak txikitu ditu, eta esfortzu gutxirekin kontrainformnatzeko aukerak lor ditzakegu.

 

Hau honela izanik ere egia da inoiz baino manipulatuago gaudela,  dauzkagun aukera eta medioak izanda,ibaia jarraitzen dugu, informazio bideratuaren uholdeari jarraitzen diogu, ez al da erosoagoa? Zergatik ukatu edo kuestionatu mundu karratuko egia sakratuak?

 

Manipulazioaren artistak dira gobernu eta agintariak eta Estatu Batuetako agintariek humus egoki bat sortu dute beraien lur oparoan, nahi dutena egin, nahi dutena esan eta nahi dutena sinestarazteko, bideo hau ikusi eta gauza batzuk ulertu ditut.

 

Gu ezberdinak al gara? zihur?

 

 

 

 

Aberriarenganako maitasuna, aberrien kontrako gorrotoa.

K. jaunak ez zion ezinbesteko irizten herrialde jakin batean bizitzeari
" Nonnahi izan ninteke gose" esan ohi zuen.

Egun batean, ordea, bera bizi zeneko herrialdearen etsaiek okupaturiko hiri batean zebilela, etsaietako ofizial bat etorri zitzaion eta espaloietaik jeistera behartu zuen. K. jauna jeitsi egin zen, eta, ohartu egin zen, gizon harekiko ezezik, gizon haren herrialdearenganako gorrotoa piztu zitzaiola, bereziki haren herrialdearenganakoa, herrialde hura, lurrazaletik suntsitzen ikusteko gogoa sentitu baitzuen.
" Zer dela eta- galdetu zuen K. jaunak- bihurtu ote naiz minutu batez, nazionalista?"
Nazionalista batekin topo egin dudalako, noski.
Horrexegatik erauzi behar da txepelkeria, hain zuzen, ukitzen duen oro txepel bihurtzen duelako

“Laguntzeko ez bada,  ez dezala edozein  gizakik beste gizaki  bati goitik behera begiratzeko eskubiderik izan.”

Badira aurpegiak, begiratu eta asko esaten dutenak. Geldi. Ixilik.Mutu.

Badira hitzak baina esaten dutena baino mundu bat, edo bi edo hiru gehiago esaten dutenak, magikoak bihurtzen direnak.

 

 

Egunkariaren kasuan fislkala ixilik gelditu omen da , eta bazen garaia.

Egunkaria entzun eta hitz suelto mordo bat burura: euskarazko informazioa, injustizia, absurdoa, guardia zibila, tortura...

 

Ohituta gaude torturaren aurrean  aurpegi  konplizeak ikusten,  beraien  legedi sakratuaren izenean torturatzen dutenak, epaileak konplize.

  Al Sr. DEL OLMO, JUEZ DE LA SALA 6 DE LA AUDIENCIA NACIONAL   Me dirijo a usted como madre de José Francisco Cela Seoane, detenido el día 6 de junio en Barcelona junto a otros 3 compañeros militantes del PCE(r) y (en otro operativo distinto) 2 militantes de los GRAPO. Habiéndosele aplicado la Ley Antiterrorista y bajo dicha ley tenerlos 5 días incomunicados totalmente a merced de la Guardia Civil, donde viendo las imágenes de TV que mostraban a Jorge García Vidal con evidentes signos de magulladuras en su cara, solamente 10 horas después de su detención, lo que no les habrán hecho en 5 días, ¡¿verdad Sr. Juez??!!.   Al cabo de esos días dicen que han pasado a la Audiencia Nacional y que es usted el encargado de aplicar justicia. Se la aplica usted con tanto rigor que les prorroga la incomunicación 5 días más, aumentando ¡aún más!, la angustia de sus familiares, que, pasada una semana, seguimos sin saber absolutamente nada de nuestros seres queridos.   Mis preguntas son las siguientes: Sr. Del Olmo, ¿en tan mal estado llegaron los detenidos a la Audiencia Nacional que ha tenido usted que ocultarlos para no mostrar las torturas sufridas y les aplica otros 5 días de incomunicación? ¿Por qué se les ha negado hacer uso del derecho de tener asistencia jurídica? ¿Por qué ni a su abogado ni a su familia se nos informa a que cárcel los ha mandado usted ni en qué estado se encuentran? ¿No dicen sus propias leyes que todos somos inocentes hasta que se demuestre lo contrario? ¿A quien se le aplica esa ley? ¿Por qué entonces se les condena de antemano, y con las más refinadas torturas? ¿Por qué entonces, dígame usted Sr. Del Olmo, cuales son los motivos creíbles para que ni su abogado ni su familia los hallamos podido ver? ¿Quién me dice a mí que mi hijo no está muerto? ¿He sabido algo de él estos 7 días? ¡no!. ¿O acaso sería el primer caso de muerto en comisaría?  ¿A que no, Sr. Juez?   Por todo lo expuesto le hago a usted directamente responsable y cómplice de lo que a mi hijo le halla podido pasar o le esté pasando. Exijo se depuren responsabilidades a todos los que utilizan el método de la tortura para extraer confesiones, y a los que como usted, sabiendo perfectamente que esto ocurre, lo consienten y lo amparan.   JOSEFA SEOANE VAZ DNI: 34.717.354   A Coruña a 13 de junio del 2007

Utopia eta tragedia omen dira nihilismoaren aurrean har daitezkeen bi jarrera. Ez dakit utopiko ala tragiko naizen,  baina nire inguruan, nire inguru gertuenean, gauzak aldatu eta esnatu daitezkeela  uste dut, ez bada inguruan bai barruan. Utopiko? Tragiko? Magiko?

 

Mundura begiratu eta gauzak bestelakoak dira, tragikoagoa naiz utopikoa baino gehiago, baina tragikotasunetik absurdoari ere aurre egin diezaiokegu. Eta horrek indarra ematen digu, errekaren korronte indartsuaren aurka igerian gabiltzan arraintxoak gara, eta gorantz joan nahi eta ezin baina jarrai dezagun. Errazena: korronteak eraman gaitzala! Oihukatzea da.

 

Zein otza dagoen ura, zein polita den erreka, eta zein iluna itsasoko ur gazia.

Komiki bat

“Yo soy aquel negrito del africa tropical…”

 

Miseria baten truke, lan egin eta Txokolatearen industriarentzako kakaoa biltzen  dabiltzan 284.000 haur daude Afrikako mendebaldean, gehienak 14 urtetik beherakoak. Eta hauetatik %35 bakarrik doa eskolara. Errealitate izpia

 

Bitartean guk txokolatea jaten dugu, gozoa da! eta telebistan kantua entzun eta errepikatzen dugu.

 

“Yo soy aquel negrito del afrika tropical…”

 

Kakaoaren  munduko ekoizle nagusia Kosta de Marfil da, munduko ekoizpenaren %40 berea da.

1998.urtean UNICEF ek kaleratzen dituen hainbat informetariko batean, zuzenean lotzen zituen kakaoa eta haurren lana, esplotazioa. Estatu batuetan kaleratutako beste informe batean Herrialde berean 15.000 haur bahituta zeudela esaten zuen, guztiak kakao kafe eta kotoiaren landaketa eta biltze lanetan erabiltzeko.

 

Kakao, kafe eta bestelako produktuak kontsumitzen ditugunean, garbi izan behar dugu, berau ekoizteko askotan era kriminal batean esplotatzen direla pertsona eta haurrak. Kontuan izan behar dugu txokolateren usai goxoaren atzean badagoela ustel usaia ere.

 

Goian idatzi dudana Rebelion egunkariko artikulu batetik jaso dut. Gomendagarria. Bestalde honelako datuek eta errealitate izpiek gaur egungo kontsumo ereduaren ustela erakusten digute. Baina Kriminal ere bihurtzen al gaituzte? Jakin badakigu hainbat produktu ekoizteko esplotazioa erabili dela, aukerak ere baditugu, bidezko merkataritza bitartez produktu garbiak erosteko eta ezin esan txarra denik bidezko merkataritzako txokolatea! Edo garestia denik!

 

...eta zein goxoa den txokolatea!

 

Beste artikulotxo bat

 

"Según difundió en Nueva York la Agencia de Noticias Solidarias, con la firma de su periodista Lydia Escribano, "la imagen de empresas como M&M/Mars o Nestlé se ve perjudicada por sus prácticas laborales en países como Costa de Marfil o Ghana".

 

Estos niños, además, trabajan en condiciones de semiesclavitud, ya que se ven obligados a hacerlo prácticamente por la comida. Encubiertas por gobiernos sospechosos de corrupción, las empresas norteamericanas tienen sus manos libres para superexplotar a los infantes en el marco de las carencias terribles por las que atraviesan las familias africanas"

 Eta nik ez dut ezer ulertzen, bakea behar omen dute, eta demokratak omen dira eta bla, bla, bla, eta politika egiteko beste modu bat sortzen omen dabiltza.  Eginbeharomendute.

Kasu honetan Marketing politikoak ez du ezertarako balio, itxuraren atzean egin beharrekoak daude, eta  alde guztietara begira jartzen naiz hau esaterakoan. Baina orain momentu honetan egin beharrekoak argiak dira. Hutzi alde batera joku eta estrategia politiko ustelak, txakurrak etxean eta bozalarekin hobeto, De Juana etxera!