Nire iritziak argalak dira; ez dira iritzi, ez naiz apala (ez dut zertan). Baina hemen datozenak ez dira inportanteak, ez dute ezer konponduko, agian bakarrik nire barru etena, edo (most likely than not), horixe bera ere ez. Hau nabil egiten josi behar dudalako, josi, orratzari eutsi, besterik ez. Ez dut Ulyssesik behar... jostearekin nahikoa dea, ea azkar doan denbora... Hain du erakutsi dudan autismo honek usain adoleszentea nire berroegeitakan nabilelarik, eta hala ere, Canetti, ez dugu ba batzuetan ere sasi-ezkutatze terapeutiko horren beharra!