matx

Ruper torna a Catalunya desprès de la publicació del seu segon directe, Hamar t'erdietan, 10:30 p.m. Aquesta vegada ve amb nous mugalaris i amb un espai prometedor el de Barcelona.

5 de juliol: a Vic, a l'escola d'art a les 22:30
6 de juliol :Museu Picasso, Pati del Palau Finestres 20:30

Where are the funcking lyrics?

Ez naiz kritiko musikala, bai fanatika musikala. Nick Cave Badalonako "Pavelló Olimpic"ean ikusi genuen orain aste t'erdi. Edarki pasatu genuen, jendetza, ikuskizun ona, eta rock & roll elegantia. Ze ondo. Gehixotan juan bihar naiz!!

Halaere, anekdota bat. Holako kontzertu batean bigarrengo aldiz harritu nauena zera da: Nick Cavek letren txuleta aurrean behar du kontzertu bat emateko. Paperak aldatzen zizkioten noizean behin, eta bisean paper desegokia zuela eta kexatu zen mikofonoz ozen ozen. Mutil kutxaua han etorri zan korrika baten...

Beste behin, Lou Reed ikusi nuen Kursaaleko backstagetik, eta harek bi pantaila zituen, notiziak irakurriko balitu bezela. Neska bat egon zen kontzertu guztia letrak pasatzen. Estrofaren bat errepikatzen bazuen, eta neska berandu heltzen bazen... haren begirada.

Alemana badatorrela..............

Fa més de dos anys que visc al barri del Poblenou de Barcelona i no puc estar més contenta (això suposo que no hauria de dir-ho gaire alt si vull que la rambla del poblenou segueixi sent tant tranquila com ara). El moviment cultural del barri és molt gran, malgrat els obstacles del projecte urbanístic 22@ de l'ajuntament. La gran quantitat de fàbriques vuides que van quedar al barri va fer que molts dels artistes que buscaven espai per desenvolupar els seu projectes puguessi fer-ho en els gran locals d'aquestes fàbriques.

Avui en dia, el Can Felipa, Can Ricart (Hangar) i el Niu son els exemples de la moguda cultural artística del barri. Gràcies a la resistència de la associació dels veïns del barri, podem presumir d''aquests espais. El dissabte passat, vaig gaudir molt coneixent-los des de dins en una visita guiada que es va organitzar per apropar-nos una mica a l'art emergent: la seva tasca, el seu funcionament, els seus treballadors... Biba zuek!

ue

Zapatuan Martin perratzailia izan nintzan, beste koko-marru eta koko-dantzarixen artian. Plazer haundixa hartu naban Eibarko baserrixak eta baserritxarrak ezautzen, eguraldixaz disfrutatzen, pasio eder bat ematen, eta aldapan gora dantzan, saltaka eta irrintzika.

Herrira jeitsi ostian, maskara azpitik, jendiari begixetara beiratzen netzan lotsa barik eta lotsati asko dantzara atara naban.

Dantzarako testuinguru asko egon daiteke, barrutik eta kanpotik mozorrotzeko bebai, eta gozatu on bat hartzeko bebai. Baina legatza bere saltsan baino gosuagorik ez dao. Eskerrik asko danori!

Hurrengo urterako be prest!

Ze pozik nauan nere ipodakin. Brazalete moruan ipitxa, korrika eitxera juaten naiz, patinatzera bebai, hondartzan pasiatzera...Altabozak ere badauzkat, inalanbrikuak, kuartuan entzuteko ohera noianian, salan afari bat dakagunian, edo komunian dutxara noianian. Musikaz blai.

Baina isukarra haratago doa. Aurten, paziente batek urdaiazpiko bat erregalatu dit, Inoiz ez dut urdaiazpikorik izan, lehenengo aldia da, eta oso pozik nago, noiz irekiko zai. Oraindik ez dugu hasi, mozteko euskarri bat eta labana beharko nuke. Orduan honetaz jakin dot....

http://www.ijam.es/

ijam nano, ichis, ifua, ilom...Danak nahi ditxut. Hau zoramena: isukarra

Ez ginan heldu. Beranduegi. Patua dala pentsau nahi dot.

Hell and heaven.

Gero beste erakusketa bat nahi izan gendun ikusi. Haura ere itxita. Azkenian koktel bat hartzera juan ginan. Manhattan bat. Whiskyxa zakan. Hau ere bai patua?

Gaur gabaz bebai ametsetan ibili naiz. Kirofanotik irtetzean dena ondo juan dela esan didate. Kendu didatela nere bihotza, eta plastikozko bat ipini didatela haren partez. Oso ondo sentitzen naiz, osasuntsu, erlajatuta, lasaituta ere bai.

Urjentzietara, mutil bat dakarte, eibartarra ei da. Bihotz baten beharrean dago, eta bere bizitza kolokan. Nere bihotza sartzen diote, pixkaterako behintzat balioko dio. Eta gero gerokoak. Kamilaren behekaldean pazienteen izenak daude. Markel ezdakitzer.

Arraroa da, nere bihotza beste baten gorputzean dago, baina hari probetxua atera ahal izateak gustoa ematen dit.

Herenegun beste amets bat izan nuen. Nere gorputza zaborretara bota baino lehen, gorputzeko zein atal berziklatuko genukeen erabakitzen ari ginen. Bihotza.. orain badakit plastikozkoa izango dudala. Bateronbatek ipurdia esan zuen... baina ez da nerea, bateron batek ipiniko zidan... Meritua nirea ez dela esaten diet.

Osagaiak (8 pertsonentzako)

• 4 iogur natural
• nata likidoa: tetra brik txiki bat
• Ideal esnea (ebaporatua): lata 1 
• Esne kondensatua : lata erdia
• 4 limoi
• Tolosako tejak eta zigarriloak

Lehenengo 4 osagai denak turmixarekin nahastu bol batean. Gero, limoi zukua egin, eta poliki poliki irauli zukua bolean (loditzen joango da), turmixarekin nahastu bitartean.

Sartu hozgailuan afalordurako.

Tazetan banatu, eta dekoratu zigarrilo eta teja banarekin (badaude beste aukera batzuk baina nik ez dut hoberik aurkitu).

Gozatu, eta bihar bada sartu hatzamarra gelditzen dan apurra aprobetxatzeko! (y no miro a nadie....)

8 minututan eiñda dao!

 

Aurreko baten esan neban moruan, Marc Parroten disko berrixa erosi bihar neban tristuria kentzeko. Bada, erosi neban. Eta azertau bebai. Penak konsolatu destaz hori lehenengo gauza, eta gero holako letrekin lebitau eiñ ahal dogu:

Ara que estic mort
I el meu cor no sent res
el meu esperit
jeu tranquil al llit

Ara que estic mort
i tinc el cap ben buit
ja estic preparat
per veure la llum

Ara aniré al cel
amb els angelets
I us vigilaré des dels estels

Ara que estic mort
ja no he de patir
per fi sóc diví
ja puc creure en mí

Ara que estic mort
i no tinc res en joc
em pren la vida
més a poc a poc


Imajinatzen dot, Elvis, hil ostian, Hawain dantzan, denboria pasau ahala, lebitatzen pasatzen dabela, eta palmerak, eta erlojuak, eta itsasuak be, dantzan eitxen dabela.

Carodekin ados, eta baita Pellorekin ere bai. Eskerrik asko Iturri!!
Euskal Herria eta Kataluniaren arteko zubixa sarean.