Blogak.com

Sortu blog berria   Sar zaitez blogera

2010/01/29 20:57:14.726 GMT+1

mmmmm

¿Qué haces cuando su sola presencia altera tu existencia? ¿Qué haces cuando, tras haber tomado el pelo a la gente que lo ha sentido, sientes tú lo mismo? ¿Qué haces cuando la inseguridad, la baja autoestima o el miedo a la derrota son demasiado fuertes y tus piernas flaquean?
Crees que todo tu mundo corre peligro... que tu fachada se va a resquebrajar hasta el punto de ser irreparable... pero lo que más temes es la manera en que lo idealizaste... y despertar un día y ver que todo era mentira... que no era más que producto de tu imaginación... que no has encontrado lo que estabas buscando, y que como en un castigo griego, lo que deseas se irá alejando una y otra vez...
La gente dice que hay que provocar el destino... si no lo provocas, no sabes la respuesta. Si lo provocas y tienes una negativa... un agujero se instalará en tu pecho indefinidamente.... hasta que dudes de la propia existencia del término amor, felicidad o siquiera bondad.
Todo sigue su curso, como se esperaba... sin dolor... sin pena... pero con una mísera existencia... ¿Es tentar a la suerte pedirle un poco más a la vida? ¿Es demasiado pedirle a la vida lo que haría de tu felicidad algo completo y grandioso? Al fin y al cabo... el que juega con fuego... se quema


Nork: tolaitxu.2010/01/29 20:57:14.726 GMT+1
Etiketak: | Permalink | Erantzunak (6) | Errenferentziak: (0)

Erantzunak

No puedes esperar a que la felicidad llame a tu puerta; tendrás que salir a buscarla petardilla, es lo que toca. Hombre, siempre puedes pedir una pizza y esperar que venga con premio pero... no te lo recomiendo ;)

Por cierto, las negativas del destino no son tan malas, son peores las interrogantes eternas, no crees? Estarse preguntando toda la vida si pudo haber sido. La negativa te da la oportunidad de pasar página y seguir adelante, no así el interrogante. Pero bueno, supongo que es natural el miedo ante el avismo... hay que ehcarle dos cojones... o lo que tengas por ahí a mano, jejeje!


Muxutxu potxola, y a ver si escribes kositas más alegres, que para tristezas ya tengo las mías! Jajaja! es broma.. ;)

Nork: Sugoi.2010/01/29 23:32:37.564 GMT+1
http://www.blogak.com/amets

a ver... pero es que cuando me da por escribir es cuando me dan los bajones en casita... y estos bajones me dan aquí o en sope o en la capi... lasai... pero has pillau el conjunto del texto no?? QUE HAGO CON MI VIDA LOHITZUUUU

Nork: ni neu.2010/01/29 23:34:39.351 GMT+1

Utilizala. Aprobetxala. No te quedes mirandola. ;)

Nork: Sugoi.2010/01/29 23:45:15.156 GMT+1
http://www.blogak.com/amets

¿y si me quemo? no sé si tengo más miedo de quemarme o de que me salga bien... no sé... tengo miedo...

Nork: ni neu.2010/01/29 23:47:24.219 GMT+1

Si te quemas desinfectas un poquito con alcohol, y en seguida se te cura xD

Nork: Sugoi.2010/01/29 23:50:42.879 GMT+1
http://www.blogak.com/amets

denak erretzen gara noizbait, uste duzu zuri ez zaizula gertatuko? klaro baietz, maitasunean, lanean zein lagunartean. baina erretzen garen bezala, batzuetan beldurrez emandako pausuek bide onera garamatzate. eta hori ere denoi gertatzen zaigu, baita zuri ere. saiatzen ez bazara atzera begiratzean izaera koldar horrekiko lotsak erreko zaitu. eta orain erretzen bazara ez gehiegi kezkatu, denborak aurrera egin ahala istoriako pasarte bat baino ez da izango, eta behin egindako negarrak irribarrea ekarriko dizu. badaezpadan, pentsa zer gertatuko litzatekeen erreko ez bazina.

Nork: batzutan.2010/02/09 09:52:33.234 GMT+1

Idatzi artikulu bat





Erantzun galdera honi erantzuna gehitu ahal izateko.
Idatzi azpian zenbakiz emaitza: hamar gehi hiru ken hiru