Sisifo lez

Eta arreba idazten hasten da. Atzeraka.

hasieran kontenitzen dela akabera

eta hariak lotuta doazela. Nik

txotxongilo bat imajinatzen dut halakoetan buru

esku eta hanketatik sokak jarrita

oinez bizkarka marioneta.

Atzeraka idatzi behar dela diosku arrebak

eskribitu beharrean utibirkse edota halako zerbait akaso

bukaera sabotajea dela

katasfrofe bat, sute, urakana edota lurrikara filmetan

leitzean jota bertan utziko zaituena. Jostailu hautsi bat

Big bang txiki bat

bitxia deskontzertantea sinplea

Errepikatzen diren urratsak liratezke gero argiaren tratamendua

arnas jokoa zigarroa, baina manerak eta manerak daude eta arreba

atzeraka idazten hasten da.

Norbere existentziaz trufatzeko tartea da

suizidio txiki bat

eta gustatu egiten zaio

Manerak eta manerak omen daude, amaiera aurreratzea kasu

karga desplazatu eta gero arnasa kontenitu

kontenitu halako korapilo bat sumatu arte eztarrian

ezpainak more, lepoan bena puztu eta eroan

tentazioari heldu

Badakizu zer, sekretu bat errebelatuko dizut

baina issss…  ez inori kontatu

bion arteko sekretua izango da

Badakizu zer, amne(me)si-

sak jota nabil

Termometroetan merkurioa igotzearekin batera jendea zoratu egiten da. Ohikoan baino azkarrago joaten dira karriketan, zoruak sandalietatik barrena oinak erreko balizkie bezala. “Hau beroa” esanda kexatzen dira aireari putz eginda. Ohi baino elatu, abaniku gehiago saltzen, zerbeza gehiago kontsumitzen dira. Usuago erreflejatzen dira neskatoak eskaparateetako kristaletan eta mutilak berriz, izerdiak erdi bustitako eskoteei begira geratzen. Udak egunak luzatzen ditu, ordena alteratzen, batzuetan gauak ere egun izateraino, egunak gau. Beroaz serotonina igo, sistema nerbiosoa azeleratu eta kontrakzio goiztiarrak eragiten dizkiogu bentrikuluetan elkarri. Hondartzak exibizio areto bilakatzean esaterako. Hamabost urteko neskatoak ikus daitezkeelako tropelean irribarretsu pasiatzen pauso motelaz eta surfistetan begiak. Alboko bikotea krema emanez elkar masajeatzen delako eta bata bestea musuka janaz uretara joaten. Ingurukoen inorantzian joko dutelako larrua. Bakarka joandakoak toailan behera begira famatuen errebistak irakurriz igarotzen dituzte orduak, eguzkiak azalean utzitako marka begiratuaz tartean. Marea igotzean uhinek hautsiko dituzten gazteluak eraikitzen dituzte haur biluziek eta zuloak eginda hauetan elkar tapatu-destapatzera solasten dira. Gorritutako turistak sonbrilen azpian hartzen dute babesa, aulkian ozta ozta ipurdia sartzen zaien agure, ez hain agure kuadrilak, tripa agerian zerbeza zurrutaka edanez emakumeen inguruko konfidentziak konpartituz egoten dira, dorre bakoitzeko pare bat sorosle aspertuta, sos extrak lortzeko barran tabernari ikaslea… Eta Elisa jubilatuak eraikinetako obrei so geratzen diren moduan geratzen da, barandan eskuak, besapeak izerdintan, espektakuloari begira.

Azaleko jendea gara udaran, azalekoagoak behintzat eta harritzekoa al da horrenbeste larru gordin agerian egonda. Ez da ez, beroaren kontua.