2011/04/27 23:13:45.295 GMT+2
agur blogak.com
http://stikstak.blogariak.net/
Nork: stik-stak.2011/04/27 23:13:45.295 GMT+2
Etiketak:
blogak
com
agur
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2011/04/17 10:51:59.368 GMT+2
blogariak.net
http://stikstak.blogariak.net/
Nork: stik-stak.2011/04/17 10:51:59.368 GMT+2
Etiketak:
blogak
batetik
bestera
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2010/07/30 11:46:50.560 GMT+2
10 egun
Zer dira gure
bizitzako hamar egun? Galdetuko luke baten batek. Egia esan gure bizitzako
parte nimiño bat baino ez da. Hala ere, hamar egun horietan bizitza osoan baino
beteago senti zaitezke.
Leku ezezagun
batera jende ezezagunarekin joan beharrak urduritasuna, ardura eta beldurra sor
ditzake zugan. Gizakiak beti izan baititu ezezagunarekiko sentimendu horiek.
Egunak igaro
ahala, jende ezagutzen hasi eta hasierako sentimenduak aldatu eta konfiantza,
poza, bromak, barreak eta abar sortzen hasten dira. Pixkanaka-pixkanaka
ezezagun taldea ezagun bihurtzen da. Ezagun eta lagun.
10 egun, 240
ordu, 14400 minutu, 86400 segundo. Zer dira gure bizitzan? Niretzat altxor bat,
nire bihotzeko kutxatxoan gordeko dudan altxor ikaragarria.
Alazne morena,
Alazne rubia, Alex, Julen, Iñigo, Sergio, Belai eta Ander. Izen hauen atzean
asko dago. Nire barrea aipatu duzue askok dedikatorietan, baina nire barrea ez
da berezkoa. Ni pozik egoteko arrazoiren bat egon behar da eta arrazoi hori
zuek izan zarete.
Hau idaztean
malkoak gorde beharrean aurkitzen naiz. Izan ere, pasa diren 864000 segundo
horietan oso zoriontsu izan naiz zuen ondoan. Istripua izan nuela guztiz ahaztu
nuen, etxeko giro tristea ahaztu nuen, nire arazoak lurrun bilakatu eta hegan
alde egin zuten.
Orain, ordea,
gogorra egiten zait zuen laguntza eta euskarria hain urrun izanda Arotz-Eneia
ontzian nuen irribarrea berreskuratzea.
Mila esker
Alazne morena,
Mila esker
Alazne rubia,
Mila esker
Alex ñoños,
Mila esker
Julen Ibarra Tolosa da,
Mila esker
Iñigo kaka,
Mila esker
Sergio “de dairector”,
Mila esker
Belai zoro,
Mila esker
Ander Travolta.
Eskerrik asko
guztioi Arotz-Eneako esperientzia perfektu bihurtu duzuelako eta egunero ni
irribartsu jaikitzeko arrazoi izan zaretelako.
Ez zaituztet sekula ahaztuko. Izarrei begira jarraituko dut bertan ikusiko baitzaituztet.
Nork: stik-stak.2010/07/30 11:46:50.560 GMT+2
Etiketak:
10
esker
egun
mila
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2010/07/02 09:38:16.597 GMT+2
loretxoa eta hodeia
Bazen behin muino batean beti gora begira egoten zen loretxo bat. Gauetan
lo egiteko baino ez zuen burua jaisten. Berdin zitzaion negua, udaberria, uda
edo udazkena izan. Berdin zitzaion euria, eguzkia, elurra, ekaitza edo
kazkabarra. Berak gogor eusten zion bereari. Egunero, huts egin gabe bere
hitzordura agertzen zen.
Zergatik egiten zuen hori loretxoak? Maitemindurik zegoelako. Orduak
igarotzen zituen zerura begira. Zehatz esateko, hodeiari begira. Hodeia zen
bere energiaren, zorionaren, irribarrearen eta pozaren sortzailea.
Ez zen erraza horren banaturik bizitzea. Ez ziren samurrak zeru urdinak
bera han ez bazegoen. Behe-lainoa noiz egongo desiratzen egoten zen, hodeia
beragandik oso gertu egoteko eta goiz haietako freskotasuna hodeiak uxa zezan.
Horrelakoa zen beraien harremana hodeitxoak loretxoa salbatu zuenetik. Loretxoa
erabat eskerturik zegoen hodeiak itotzetik salbatu zuelako. Eurite handiak izan
ziren eta loretxoak ez zekien ur haietan igeri egiten. Hau ikusita, hodeitxoak
loretxoa bere bizkarrean hartu eta euririk ez zen muino garai batera eraman
zuen.
Egun hartatik aurrera, euria baretzen joan zen eta bien arteko harremana
sendotzen maitasuna ernetzen zihoan heinean. Egunak joan, egunak etorri, biak
zoriontsuago ziren eta egunen batean biak elkarrekin nahi beste denbora egoteko
aukera izango zuten itxaropenarekin agertzen ziren eguneroko hitzordura.
Hala bazan edo ez bazan,
sar dadila kalabazan,
eta irten dadila Lisboako plazan!

Nork: stik-stak.2010/07/02 09:38:16.597 GMT+2
Etiketak:
lorea
mendia
euria
hodeia
| Permalink
| Erantzunak (1)
| Errenferentziak: (0)
2010/03/27 10:44:47.104 GMT+1
hodei artetik eguzkia

Zure begiak bi zeru direlako.
Zu zeu nire eguzki zarelako.
Eskerrik asko
Nork: stik-stak.2010/03/27 10:44:47.104 GMT+1
Etiketak:
eguzki
poz
hodei
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2010/03/06 22:28:33.310 GMT+1
arreba nagusia
Beti izan naiz
etxeko txikia. Babesa behar duen mutikoa. Txikitan, behin, aldapan gora korrika
nindoala, erori eta arreba nagusiak eskua eman, altxatu, belaunak igurtzi, musu
eman eta "ez da ezer" esan zidan. Negarrik ez egiten lagundu zidan
horrek.

Orduztik pasa dira berrogei urte inguru, hala ere, bizitzako une aldapatsu
hontan, arreba nagusiaren musu baten osteko " ez da ezer, bizitzak aurrera
darrai" baten zain nago. Malkoek ez baitidate argi ikusten uzten.
Nork: stik-stak.2010/03/06 22:28:33.310 GMT+1
Etiketak:
bizitza
malko
anaia
arreba
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2010/02/21 15:40:19.882 GMT+1
Loreak goragokoa nahi...
Asko
dira txikitan printze urdinarekin amesten dutenak. Loreak ordea, ez zuen
horrelako ametsik egiten, baina nahi zuen bere kide izango zen baten bat.
Konfiantzazko baten bat, baina ez lagun mailakoa edo familiako kidea bakarrik.
Bere konplizea, gauza guztiak, guzti-guztiak kontatuko zizkiona.
Egun
batean, igel batekin egin zuen topo eta igelaren lagun handi bilakatu zen. Ia
dena egiten zuten elkarrekin, eta denborarekin, igela bere printze bilakatu
zen. Lortu zuen benetako konplize bat. Berarekin guztia elkarbanatzen zuen eta
egun ederrak igarotzen zituzten elkarrekin.
Hala
ere, bien artean dena ez zen kotoizkoa. Arantzak sortzen hasi ziren. Printzea
deabru bilakatu zen, negarra eta malkoa zen azkenaldian Lorearen munduan.
Inguruko
erle, txori eta loreek ahal zutena egiten zuten Loreak umorea aldatzeko eta
beti bezain irribarretsu egoteko. Baina ez zuten lortzen... Baina ez zuten etsi,
eta azkenean, Loreak bere ikusmoldea aldatu, eta beti bezain kementsu, aurrera
egitea lortu zuen.
Baina
Lorea bakarti sentitzen zen eta konplizearen hutsunea sentitu zuen. Orduan,
semaforoa ezagutu zuen. Harekin orduak eta orduak pasatzen zituen
kontu-kontari. Zorionean eta atsekabean ziren lagun, baina Loreak ez zuen hori
bakarrik nahi, guztia elkarbanatu nahi zuen berarekin. Baina bere ametsa ekaitz
batek zapuztu zuen, semaforoaren argia ekaitz batek eraman baitzuen.
Lorea
berriro ere triste zegoen, goibel, berarena izan zitekeen argia beste baten
eskuetan zegoelako. Lehen urruti zegoen argia, orain are urrunago zegoela
sentitzen zuen. Baina oraingo honetan ere, aurrera egin zuen inguruko erle,
txori eta loreei esker.
Aurrera darrai, halakoren batean berarentzako egokia den baten bat aurkituko duelakoan. Bera bezalako loretxo bat bilatu beharko du dena ondo joan dakion, baina antza denez, loretxoek ez dute loretxorik nahi, gorako zerbait bilatzen dute...

Nork: stik-stak.2010/02/21 15:40:19.882 GMT+1
Etiketak:
lorea
igela
semaforoa
nahi
| Permalink
| Erantzunak (1)
| Errenferentziak: (0)
2010/02/01 13:08:59.524 GMT+1
erabakiak
Zenbat aldiz
entzun dugu “egiozu kasu bihotzari” edo “egiozu kasu buruari”? Zenbat aldiz
egin diogu kasu hori esan digunari? Zenbatetan hartu dugu erabaki egokia?
Ez dakit erantzuna, baina badakit erabaki bat hartzen dugunean, sarritan, damutu egiten garela nahiz eta zuzenena izan.

Bi pertsonen
arteko harremana hoztu egin da, maitasuna bada oraindik, bikotekidea
etorkizunerako onena izango ote da? Auskalo. Maite nau? Baietz dio hitzekin,
eta askotan, ekintzekin ere erakusten du. Baina beste batzuetan, pozoia duten
hitzak bidaltzen dizkit postaz bihotzera.
Ganorazkoa al
da laguna? Beharbada, ez da alkoholikoa, noizbehinka parrandan ibiltzen da
(gure adinekoengan arrunta). Ikasketak nola daramatza? Hala moduz, baina
unibertsitatean dabil karrera aurrera atera nahian. Ez du etorkizun txarra.
Kultura maila? Egokia. Beharbada gehiegi daki.
Nork: stik-stak.2010/02/01 13:08:59.524 GMT+1
Etiketak:
laguna
erabakiak
nolakoa
maite
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
2008/07/14 13:06:35.699 GMT+2
trena
Oso desberdinak diren pertsonak eta errealitatea modu ezberdinean ikusten dituzten pertsonak, une batez bada ere eta nahi gabe, bestearen bizitzaren partaide bihurtzen dira. Agian ez dira oroituko trenean zihozenen aurpegiez, baina momentu hura izan zen, egon zen, existitu zen. Baina beharbada baten batek momentu hartatik ondorioren bat aterako zuen edo beharbada ez.
Baina momentu guztiak bezala hura ere izan zen...
Nork: stik-stak.2008/07/14 13:06:35.699 GMT+2
Etiketak:
bagoia
trena
magia
jendea
| Permalink
| Erantzunak (2)
| Errenferentziak: (0)
2008/06/10 11:23:55.403 GMT+2
badira pertsonak...
Badira pertsonak mundua koloretsu ikusten dutenak, koloretsu edo zuri... iragana, oraina eta etorkizuna perfektu iruditzen zaienak...
Beste batzuk erdiko bidea hartzen dute... grisa omen da beren mundua...
¨¨¨¨¨¨¨¨
Eta amak esan zion:
- Ni pesimista naiz ta zuk arroxaz ikusten al duzu dena?
- Nik errealitatea ez dut zuriz edo beltzez ikusten. Irakasle bati entzun nion bezala, mundua gris kolorekoa da eta nik ere hari jarraitzen diot...
¨¨¨¨¨¨¨¨
Mundua gris kolorekoa da, gris kolore ugaritakoa, batzuetan besteetan baino ilunagoa, baina ez beltza eta ez zuria...

Nork: stik-stak.2008/06/10 11:23:55.403 GMT+2
Etiketak:
pertsonak
grisa
zuria
beltza
| Permalink
| Erantzunak (2)
| Errenferentziak: (0)


