Aspertuta ibili naiz gaurkoan eta youtubeatzen aritu naiz aspaldiko partez. Bideo interesgarri bat baina gehiagorekin topatu naiz baina badira bi blogean zintzilikatu gabe utzi ezin ditudanak.

Lehenegoa Matt Hardingen azkena da. Tipoa ezaguna egin zen orain urte batzuk munduan zehar dantzan ibili zelako (munduan zehar esaten dudanean, mundu osoan zehar esan nahi dut). Kontua da, enpresa bat edo besteri grazia egin ziola Matten harrikarak eta gaur egun bideoak egiten jarraitu ahal izateko bidaiak ordaintzen dizkiotela (plubizitate truke noski). Jarraian ikusi dezakezuen hau 2008 zehar buruturikoa da. Izugarrizko tontokeria da baina ni behintzat, emozionatu eta guzti egin  nau (ahul egongo naiz agian…).

Bigarren bideoa erabat ezberdina da baina honetan ere harrikara izugarria duen tipo bat da protagonista. Bere izena Remi Gaillard da eta ematen duenez, kirol-zoro bat da (gaur egun ugaltzen ari den espeziea portzierto). Bideo honetan bere baloi-toke izugarria erakusten digu eta bideo grabatzeko 2.304.578 toma behar izan baditu ere, bere meritua eztabaidaezina da. Hortxe doa.

Zaragozako Expoa hasi da dagoeneko eta Uraren Erakusketa Mundial honek bere kantua du edozein Futbol Mundial, Eurokopa, Olinpiada, San Fermin, herriko festa edo petanka txapelketaren moduan.

Orain pare bat aste entzun nuen kantua lehen aldiz eta aukeraketa bikaina izan delakoan nago (zalatzak ditut ordea Expoak kantuaren esanahia errepetatzen ote duen...). Bob Dylanen A Hard Rain’s a Gonna Fall handia izan da aukeratua baina nola ez, bertsio berezi bat prestatu dute Zaragozako Exporako. Erakusketa Zaragozan izanik logikoa eta guzti da bertsioa burutzeko ardura Amaral taldeari ematea. Kontua da hala ere, bertsioa Amaralek egitea Bob Dylanen erabakia izan zela, edo hori diote behintzat (a ze ohorea).

Kritika ugari sortu ditu bertsioak baina zer nahi duzue esatea, niri nahiko duina iruditu zait nahiz eta bertsioak nahiko arriskutsuak izaten diren normalean. Hementxe dituzue biak. Amaralen bertsioa lehenik eta Bob Dylanen jatorrizkoa ondoren. Zuek erabaki.

Paradoxikoa gero kantuaren letra… La Tormenta Llegará… Ez ote dira itoko…

Gaur blogera sartzean gauza berri bat aurkitu dut The Indezents honen alboko zutabean;  publizitatea. Nik dakidala ez diot inori baimenik eman nire blogean iragarkirik jartzeko baina hala ere hor daude. Nahiko lan hartu du lagun batek blogaren itxura hobetzeko orain iragarki txungo batzuk hortik zehar izateko.

Ideia norena izan den galdetzen hasi naiz nire buruari eta blogak.com-eko beste blog batzuetan sartu naiz. Denetan gauza bera ikusi dut, blogaren erabilgarritasuna oztopatzen duen publizitatea. Gauzak horrela, erabakia blogak.com berarena izan dela pentsatzen hasi beharko naiz.

Egia esan, ez zait batere gustatu blogean aurkitu dudana. Hasteko, denok dugu aukera gure kabuz (eta dirua guretzat izanda) blogean iragarkiak jartzeko eta ez badugu egin zerbaitegatik izago da ezta? Nik behintzat ez dut publizitaterik nahi nirean eta horrexegatik gustatzen zitzaidan, beste gauza batzuen artean, Internetek ematen duen askatasuna.

Hala ere, eta inorekin sartzen hasi aurretik (erraztasun handia dut horretarako) blogak.com-ek dirua behar duela pentsatzen hasia naiz (hala bada, ez dut uste gure blogekin ezer konponduko dutenik) baina hala bada ere, blogen arduradunei (ez zait blogari hitza gustatzen) egin behar zutenaren berri eman behar zieten, gutxienez.

-Ze itten dek erretzen? Ez al hon utzi?

-Bai bai, erretzeko gogok kentzen zizkian meiku batena jun ninttuan

-Ta?

-Ba oain gogoipe erretzen diatela

-...

Orain gutxi idazten ari nintzen gidoi bateko zati bat erakutsi nizuen blog honetan bertan eta oraindik paper gainean idatzita besterik ez badago ere, ez doa batere gaizki. Kontua da, eikenbank proiektura aukeztu nuela eta joan zen astean deitu zidaten finalera pasa naizela esanez.

Guztira 27 proiektu aurkeztu dira eta 6 aukeratu dituzte finalerako. Hurrengo fasea, epai-mahai baten aurrean norberaren proiektua aurkeztean datza eta egia esan  pozak nerbio eta beldur guztiak ezkutatu dizkit.

Ez dakit nire proiektua aurrera eramateko aukerarik dudan baina gauza bat garbi daukat ; proiektu honekiko dudan grina agertuko diedala. Ea rock & rollaren jainkoak nirekin dauden...

Zaila egiten zait sentitzen dudan poz guztia idatziz solik azaltzea beraz, niri gustatzen zaidan moduan agertuko dizuet; musikaz.

en órbita lunar

y ahora todo es mejor
la lluvia de asterioides ya pasó
no fue para tanto
y desde aquí

todo es insignificante
nada es tan preocupante
y el espacio es un lugar
tan vacío sin tí

Ba kontua da, hilabete batzuk geroago beste lehia interesgarri bat dugula Europan (bai, mundua gaizki doa, badakit). Gaur gauean, Rodolfo Chikilikuatre Eurovisionen lehiatuko da eta El Terrat ekoiztetxeak bideo hau prestatu dio. Tipo hauek makina batzuk dira. Hitzik gabe.

Before start this work about Bowling for Columbine I need tell that this Michael Moore film is one of my favourites films (I watch this film 5 or 6 times). For this reason I’m sorry my bad English because I want tell more things that I can. However, I will try making this work and telling that I think about Bowling for Columbine.

In this film Michael Moore break off from Columbine institute tragedy for explain the social and psychological situation of U.S.A. The tragedy of Columbine institute succeed in 1999 in Jefferson County and in this tragedy two students kills 13 persons (teachers and students) after play bowls. For this reason the film has this name.

Michael Moore tells this history in documental format and in first person. He use this case for analyze the reason for the violence of his country; U.S.A. Mr. Moore shows in this film the madness to arms and the contradictions that this originate. In this documental Moore use interviews, archive images, toons and his person (always his person). The documental is very focus in his person and for this reason is very subjective but this subjectivity makes objective this film.

Hau zati bat besterik ez da lan osoa zintzilikatuko banu, zuen osasun mentala arriskuan egongo litzateke eta. Eske poliglota bat naiz...