Txiki handiak ala handi txikiak?

El hombre vive habitualmente sumergido en su vida, náufrago en ella, arrastrado instante tras instante por el torrente turbulento de su destino, es decir, que vive en estado de sonambulismo sólo interrumpido por momentáneos relámpagos de lucidez en que descubre confusamente la extraña faz que tiene ese hecho de su vivir, como el rayo con su fulguración instantánea nos hace entrever, en un abrir y cerrar de ojos, los senos profundos de la nube negra que lo engendró. Tenía razón Calderón en un sentido aún más concreto y trivial de lo que él supuso: por lo pronto, la vida es sueño, porque es sueño toda realidad que no se captura a sí misma, que no toma plena posesión de sí misma, que se queda dentro de sí y no logra, a la vez, evadirse de sí misma y estar sobre sí. Y no hay distinción entre el hombre inculto y el hombre de ciencia: también el físico es sonámbulo y lo es no sólo en su vida común sino que también al hacer su física, al crear su ciencia sonambuliza. La física es sueño, un sueño matemático. El único intento que el hombre puede hacer para despertar, para acordar y vivir con entera lucidez consiste precisamente en filosofar. De suerte que nuestra vida es, sin remedio, una de estas dos cosas: o sonambulismo o filosofía. Yo lo advierto lealmente antes de empezar: la filosofía no es sueño ―la filosofía es insomnio― es un infinito alerta, una voluntad de perpetuo mediodía y una exasperada vocación a la vigilia y a la lucidez."

J. Ortega y Gasset: La razón histórica

(Obras Completas, vol. XII, Alianza Editorial)

The sea's only gifts are harsh blows, and occasionally the chance to feel strong. Now I don't know much about the sea, but I do know that that's the way it is here. And I also know how important it is in life not necessarily to be strong but to feel strong. To measure yourself at least once. To find yourself at least once in the most ancient of human conditions. Facing the blind death stone alone, with nothing to help you, only your hands and your own head. (INTO THE WILD)

   Askotan sentitu izan dut, une batez bada ere, naturarekin bat egiteko beharra. Une batez bada ere, zoriontsua izan. Nork ez du, une batez bada ere, hori amestu? Nork ez du inoiz ihesean pentsatu? Alaska izan ziteken bidaiaren helmuga, baita Suaren Lurraldea ere,... Zer axola du, une batez bada ere, zoriontsuak izango bagara?

   Eta orduan indartsu sentitu. Aske. Garen modukoak. Gure nia ezagutu.

   Ondo pentsatu orain zer nahi duzun. Hiru izarreko hotel bateko gela Milanoko kale erdian edo Alaska edota Suaren Lurraldea izan zitekena? Berriz diotsut: ondo pentsatu orain zer nahi duzun. Nik, ez nuke nahi nere bizitza sakon hausnartu gabe hil. Ez nuke nahi hil, zenbat min eman eta jaso dudan gogoratu gabe. Ez nuke nahi barkatu gabekoak horrela gera daitezen. Ez nuke nahi maitatu gabe hil, Jainkoa nigan sentitu barik.

Poetry is when I tell you everything is fine, but you know I'm sad and lonely...

That is poetry to me.

Gaia: Gaur, kajoietan begira zaudela, aspaldiko argazki bat aurkitu duzu...zer oroitzapen dakar? Bi bertso nahi duzun neurri eta doinua erabiliz.

ARGAZKI BAT GAUR AURKITU DUT TA

NEGARRARI EZIN EUTSI

PENA GUZTIAK BIHOTZ HONDOAN

HORTXE EGIN ZAIZKIT HAZI

ZURE ONDORA JOAN NAHI NUKE

BIZITZA PUTA HAU UTZI

BAINA EZ NINTZEN PENTSAMENDUAN

AHUL IZATEKO HEZI

IDEI USTELEN ITURRI HORI

KOLPE BATEZ DUT NIK ITXI

HERIOK GARAITU EIN ZINTUEN

HORREN KONTRA EZER GUTXI

ZU, AMA, ZINEN OSO INDARTSU

HORI ZENDUN ERAKUTSI

GAIXOTASUNA LATZA ZEN BAINA

EZ ZENUEN INOIZ ETSI.

  ARGAZKIAN NI ZURE ONDOAN

  GOXO-GOXO NAIZ AGERI

  BAITA RE ELKAR GURUTZATURIK 

  IRRI TA BEGIRADA BI

  ZENBAT EGUN TA ZENBAT GAU ERE 

  NIRE NEGARREI ADI 

  PASA ZENUEN, AMA MAITEA

  LO EGITEKO BAI LARRI

  UDABERRIA HELDU BERRI DA

  ZUHAITZETAN ZENBAT KABI

  TXORIAK GUZTIAK ZURE BILA

  DIHARDUTELA DIRUDI

  ESKERRIKASKO ESATEKO NI

  HORRENA NAIZ GAUR EGARRI

  BIHAR ERAMANGO DIZKIZUT BA

  LOREAK EDERRAK ZURI.

HAINBAT HERRITAN UME TXIKI BAT

HURBILTZEN ZITZAIZUNEAN

BERE NEURRIAN JARTZEN ZENEKIN

ERA MAITAKOR XUMEAN

TXIKI IZENEZ, TXIKI GORPUTZEZ

HAUNDIA MAITASUNEAN

TA HAUNDIAGO BILAKATUKO

ZARA ETORKIZUNEAN

ZURE TXIKITASUNEAN.

_______________________________  

NAHIZ TA BARRUAN TRISTURA GORDE

AURPEGIA IRRIFARTSU

HERRIRIK HERRI IBILI ZINAN

GEHIENEAN UMORETSU

GOIBEL ZEUDENAK ALAITUTZEKO

BAZENDUAN HAINBAT MEZU

TXISTE KONTATZEN PAREGABEA

TA BERTSOTAN BERRIZ MAISU

TXIKI HAUNDIA ZINAN ZU.

Párrafo extraído de la obra La invasión divina de Philip K. Dick. 

   Es imposible que James Joyce pudiera mencionar las 'cintas habladas' en sus escritos , pensó Asher. Algún día conseguiré que publiquen mi artículo; voy a demostrar que El despertar de Finnegan es todo un conjunto de formación basado en la memoria de unos sistemas de ordenadores que o existieron hasta un siglo después de la época de Joyce; que Joyce estaba conectado a una conciencia cósmica de la cual sacó la inspiración para escribir toda su obra. Seré famoso para siempre.

    ¿COMO ARGUMENTAR A FAVOR DE ELLO?¿Y EN CONTRA?

   Eguraldi goibela dabil hor kanpoan, kalez kale, oitik behera. Nik horelako egunetan atsegin dut leihotik begira egotea. Ikusi nola jendearen ibilera arina denbora laburtzen saitzen den. Batzuk aterkina daramate, beste batzuk txapelaz estaltzen dute burua, baina ez gorputza. Badira batzuk, dirudienez guxiengo bat, zeintzuk gozatzen baituten blai eginda bukatzearekin. Euriari, eguraldiari, naturari aurre egin nahian edo, agian, haren lagun izatea bilatuz. Hori nola den, hasiera batean, ezin da jakin.

   Usorik ez da ikusten, ez hemen, ez han. Non ote dira? Zeruan, ez oso urruti, hodeiak daude, ilun eta sendo, sendo eta ilun. Nork ez du inoiz amets egin horien gainetik hegan egitearekin?

   'Usoek ez dute ametsik, gorenena lortu baitute; zeru ilun eta sendo horren gaineko zeru urdin argian hegan egitea. Aske, libre. Askeak, libreak'. Beharbada, hori esango luke umeak, Sarionandiaren poesiaren ume itsuak, mugaz bestaldekoei galdetutakoa. Baina errealitatea oso bestelakoa da. Usoak hemen daude oraindik, eraikin zaharraren paretan egindako pintadaren aurretik ttipi-ttapa, teilatuko irtenuneen azpitik, bertan lurra oraindik ez da busti eta.

   Eta ni hemen nago, leihotik begira.