zapata azpietan ibiltari dabilen fresazko txikleari

jokin? kar kar

:-)

juju...ke gran hombre, jokin...

Berando heldu naz ni eta ezin dot lehenengo bideoa ikusi. Pasatuko didazu izena bilatzeko?

Bueno.. ezta konparazio txarra ez... juas juas!

Lehengo bideoa youtuben Borges - "yo soñé esta mañana que me moría"-
edo right here http://es.youtube.com/watch?v=k24ecC5atfg

ikusi zeinke.

zergatik aldatzen dituzu behin argitaratu eta gero?

Nik aukera asko behar ditudalako, gauzak artez egiteko. :)

bueno bueno, artisten moduan, sekulan ez zaude egindakoarekin gustura. noizbait jarraitu beharko dituzu inpultsoak, edota ez ain autokritikoa izan. guot du ju zink?

Ai cink... gustatuko litzaidakeela aldaketa horrek egitea, baina autokritikak eta nik kimika handia daukagu, Erosek berak sortutako pasio suntsitzaileak lotutako kimika...
Ni ados nago Borgesekin, "publicamos para no pasarnos la vida corrigiendo borradores" esaldiarekin... Hobekuntzak, aldaketak, erreflexioak... en fin... Inoiz ez ONDO.

ol rait! baina ez ahaztu erosekin thanatos ere badatorrela. te sigo de cerca eh, kar kar

Elkarrizketa bikaina. Banekien Borges delako bat bizi izan zala orain dela urte batzuk, baina gutxi gehiago. Bereziki hunkitu naute umiltasun eta lasaitasunak. Nire aititeren oroitzapenak ekarri dizkit, bere azken urtetakoak. Pazientzia amaigabea, eta ikusteko/irakurtzeko ezintasunak sortzen zion ezinegona, frustrazioa... Hileak pasatu ahala handituz zihoan lupa beti alboan. Pena ematen dit orain liburuez hitz egiteko alboan ez izateak, urteen poderioz lortutako ezagutzak jasotzeko ezintasunak.

Begiak hezetu dizdate hurrengo hitzek:

"[...]desde entonces he ido viendo menos. Ya cuando entraba en una biblioteca, podía apenas descifrar los lomos y las carátulas. Ya después ni eso. Luego mis amigos se quedaron sin cara, los libros se quedaron sin letras, yo comprobé como dije en mi poema que no hay nadie en el espejo. Estoy ante un espejo y no sé que horrible anciano está mirando al otro lado."

Bera ikusiot pantailaz bestaldean, begirada galdu horrekin, hitz geldo horien artean, etxea utzi baino lehenagoko muxua eskatuz, biloban besarkadaren zain, bertan egoteko ordaindu beharreko zerga bakarra. Egongelako aulkian eserita, manta hanken gainean, isiltasunean ikustezina, baina, aldi berean, ingurua kontrolpean.

Azkenean ulertu dut zergatik egiten zitzaidan hain latza elkarrizketa ikustea, zergaitu sakatu behar neban "pausa" aldian. Mezua idazten hasi naizenean begi-niniarekin jolasean ziharduten tanta gaziek ihes egin dute eta masailean behera korrika dabiltz orain. Zuen baimenarekin, ur trago bat hartzera nora. Zerbait dekot zintzurrean eta ez dit behar bezala arnasa hartzen uzten.

Buff, konparketa hori nirea baino askoz politagoa izan da. Pozten naiz Borgesen esentziadun pertsona bat ezagutu izanaz, ez da edonolako pertsona eta.
 Edan ura lasai bai.