zapata azpietan ibiltari dabilen fresazko txikleari

Depresioa ez da orainaldia bizitzen ikastea. Depresioa orainaldiko errealitatea distortzionatzeko joera da, gris dagoena belztea... edozein kolore iluntzea

Diozun depresioa pertsona jakin batzuek duten depresioa izan liteke, ados nago, bestelako nire definizioarekin ados nagoen era berean. Nik ez dut egia absolutuen hizkuntzarik hitz egin izan nahi, nire egi propien hizkuntza baino.

Jaiotzetik inposatzen zaigun ezenatokia gustuko izatea, koloreen asunto horrekin bezala, norberaren araberakoa da, eta kristal desberdin batek alde lezake... onartzen dut. Baina bakoitzaren errealitate bakarra, norberak bere baliabideekin pertzibitzeko kapaz dena da, ez besterik . Munduak ez dauka ikusleak inposatzen dion formaz gain beste itxurarik, ez dago mundu bakarra ikusle bakarra baino eta ikusle honi orainaldia itxusia iruditzen zaio... bizi dugun kultura nik neuk ez dut gustuko, ez nau zoriontsu egiten eta honen kontzientzia daukadanean orainaldiari aginak ikusten dizkiot ... idealek eta pertsonek gauzek baino garrantzi gutxiago dute, bizitza emoten digun munduaren gaixotasunak konpondu beharrean geureak begiratzen pasatzen dugu eguna, gure ongizate instant labur baterako gure familiako animaliak maltratatzen biza gara, guantanamo, hirugarren mundua, explotazioa, arrazakeria ... nola ez nau ba orainaldiak deprimituko? Benetan al da hirugarren munduaren miseria larrosa kolorekoa? benetan al du globalizazioak argitasun itxugarririk? benetan al gara birusak baino kolore argiagoko ardiak?

Eta esango duzue hoiek ez direla gure arazoak, norberaren arazoak nahikoa direla mundu honetan...niri ez zait horrela iruditzen baina, gure izatea ez baita azaleratzen dugunean bukatzen, izebergek moduan guk ere oinarri luze bat baitaukagu urazpian zeinak gu garenaren esentzia biluzten duen . urazpiratu ditugun kolore ilun hoiek agerian usten dituen. Gizartea begi bat itxirik pasiatzen diren primate sozialez beteta dago, alde negatiboan lagatako gauzak kontuan ez hartzeko, gure txalupaz haratago ezer gutxi ikusteko. Lantzean behin ez da txarto etortzen baina bi begiak zabalik eroatea, izerbergaren errealitatea urbilagotik antzeman ahal izateko, gure buruaz gain besteak ere, ez soilik pasatzen ikusi baizik eta hobeto ulertzen ikasteko. Bizi dugun kulturaren kantzerraren bultzatzaileen artean gure burua ikusteko...

Bueno, lehenengo barkatu aurrekoan izena ez jartzeagatik, ahaztu egin nuen.

Esan duzun guztiarekin ados nago, begiak ireki behar ditugu eta bai, onartzen dut kantzer bat, birus bat garela. Hirugarren munduan gosez hiltzen direnen gaitza, eta gizarte puta nazkagarri hau aurrera jarraitzea posible egiten duen motorea. Horrela da nire ikuspegitik ere, eta ezin dizut eztabaidatu.

Iceberga aipatu duzu, iceberga hor dago, baina honen inguruan ere ura badago. Esan nahi dudana da, zuk daukazun munduaren ikuskera guztiz errealista iruditzen zaidala, egia da esaten duzun guztia nire iritziz, baina hamaika gauza ikustea ahazten duzu, edo ahaztu zitzaizun behin eta ez duzu berriz gogoratu. Uste dut ulertzen nauzula...

arrazoia duzu, soberan  gainera. horrelaxe  dago  mundua, usteldurik, eta  gu  bertan a urki  dezakegun  birusen  artean  handiena  gara, gu  baikara  mundua  suntzitzen  dugun  animalia  bakarra. baina, zer  egin  daiteke  honi  buelta  emateko? begi  biak irekitzen  baditugu  ere, zer  egin  daiteke  guantanamorekin  edo  hirugarren  mudnuaren  egoerarekin  amaitzeko? ezer  gutxi... nik  dagoeneko  ez  dut  iraultzetan  sinisten. zer  egin  daiteke? nire  maila  txkian  saiatzen  naiz  hori  guztiarekin  ez  komulgatzen, nire  aportazio  txkia  egiten  dut, nahikoa  ez  den  arren... eta  era  berean  saiatzen  naiz  gizateriaren  alde  ona  ere  dastatzen, gizakia  gizatiarregia  bada  ere  badituelako  alde onak  eta  politak, bizitzak  bezala. munduak  biratzen  duen  bitartean  ni  gauza  ederrei  heltzen  naiz.