ZENBAT BURU HAINBAT ABURU

       Imagina ezazue uda dela.
       Imagina ezazue hondartzarik liluragarriena. Arratzsaldea amaitzear dago.
        Ez dago inor; Bakarrik ni, nire bakardadearekin...Han, erdi ezkutatuta, arkaitzez babesturik. Eguzkitan. Etzanda. Lasai. Erdi lo. Eskuohial gainean erlaxatuta.
        Eguzki izpiek nire gorputza laztantzen dute.  Haien beroa nabaritzen dut. Begiak itxita. Olatuen joan etorriak entzuten ditut.
        Batzuetan, aize hotzak nire titien puntak gogorarazten ditu. Ilea lazten da. Isiltasunak besarkadatzen nau.
        Norbait hurbiltzen da. Zarata egin gabe. Bere mugimendua hondar xehean nabaritzen dut.
        Sedtazko zapi beltza jartzen dit begietan, gizon usaina dario.
"Lasai egon eta gozatu"  murmurikatzen dit. Ni geldirik geratzen naiz. Nor den ez jakiteak alde batetik beldurtzen nau, baina aldi berean gustatzen zait. Nire arnasa arintzen da. Bera zapi gainetik musuka aurpegia jaten hasten da., gero belarriak, lepoa, sorbalda,.. Nire gorputzak zuzenean erantzuten dio. Bularra, titiak, emeki, emeki haginkatzen naudizkit. Bere eskuek nire gorputza aztertzen dute. bazter bat ere ez dute uzten ikutu gabe.
         Nire gainean botatzen da. Bere arnasa entzuten dut. Haren gorputzak berotzen nau. Nire sexuak berarena eskatzen du. Konturatu gabe hankak irekitzen ditut bere aldaka gerturatzeko. Bere eskuak ez dira gelditzen. Zilborraean kilimak egiten dizkidate. Nire azpil hezurrak berarenaren bila joan nahi du. Berak ez dauka presarik. Poliki baino polikiago kuleroa kentzen dit. Biluzik nago. Hura Bera ere bai.
          Ez dut olatuen doinua entzuten jada. Bakarrik nire bihotza, golpeka, arin,... Izugarrizko gogoa daukat. Jazanezina.  Eskatzen dut, erregutzen dut, otoitzen dut, baina hark berak ez dauka presarik.
           Orain bai, zakil puntatxoa hankartean nabaritzen dut. Gogorra, beroa, bustita,...Baina puntarekin bakarrik ez daukat nahikoa; Dena nahi dut, guztia behar dut.
          Azkenean barruan daukat.  Hondartza zerua bihurtzen da. Glorian, bertan nago. Mugitzen hasten da. Olatuak bezala. Aurrerantz, atzerantz. Aurrerantz, atzerantz. Aurrerantz, atzerantz,...
Mantso mantso egiten du, erritmoa galdu gabe.
           Nik ezin dut gehiago jazsan. Izerditan nago. Dardaka, konortea galtzeko zorian,...
           Hark Jjotzen jarraitzen du................................................... .....................................................................
           Honaino heldu gara. Biok bat egin gara. Beroak erretzen gaitu. Leher egiten gara. Joatear nagoela badaki eta bera berdin dagoela badakit. Danbatekoak Eztandak neke neke eginda uzten gaitu  ............  ..........................................................
           Ezer esan gabe altxatzen da eta joaten da.  Zapia ez kentzekoken ez nadin  agintzen dit. Nik esana betetzen dut.  Ezin dut erreakzionatu. Hortxe nago, errealitatera bueltatzen saiatzen. Zerutik jaitsten saiatzen. Mementua gozatzen.
           Denbora igarotzen da. Zapia kentzen dut. Gaua heldu da jada.  Hotza naiz,...nire arropak bilatzen ditut eta oharra aurkitzen dut.  Irakurtzen hasten naiz............................................
....................................................
            Baina, zer da zarata hori? Zer da entzuten dudana? Esnagailua.   Bai, zoritzarrez  zarataren erruduna esnagailua da.  Euskaltegira joateko jaiki behar dut.  Ea zelan doan gaur! behintzat  goiza ondo hasi da, zelako amets osasungarria.
                                                PA

Harrigorri