Preso egon,
sentimenduez preso,
kanpora atera nahia
eta ezina,
kaiola ilun batetan
egongo balira bezala,
biluzik,
irteerarik gabeko bidean
sarturik.
Denbora luzez lau pareten artean,
ezertarako gogorik ez,
adorerik ez,
egun haietako batean
bihotz barrenera
salbatzailea noiz iritsiko zain.
Bapatean,
atea parez pare zabaldu;
aurrerapausoa,
desioa,
irrika,
zoramena,
argitu ez daitezkeen sentimenduak,
horiek bai benetazko sentimenduak...
Aske sentitu,
gozatu,
eta horrekin batera
besteei sentiarazi.
Besteen ateetan jo barik
barruraino sartu,
dagoen guztia eskeini.
Iragana ahaztu
eta oraina bizitu,
sentimenduez beteta bizi beharrean
sentimenduekin bizi,
bizitzaren bidean ingurukoekin jarraituz;
lortuko dugulakoan:
irteeratik helmugaraino,
ELKARREKIN.
2008/09/20 20:30:44.124 GMT+2
BIZITUZ SENTITU
Nork: zirrikitu.2008/09/20 20:30:44.124 GMT+2
Etiketak:
euskara
poesia
| Permalink
| Erantzunak (0)
| Errenferentziak: (0)
Idatzi artikulu bat