Zubipeko zuloetatik

Zuri idazten dizut, zuri bakarrik, gainontzekoek irakurtzen badute ere. Beti agur esan behar, ezkutuka ibili, norberaren barruan galtzeko eta sarriegi itotzeko. Banoa eta banator, zu zatozenean eta zoazenean legez. Aurpegiek sentimenduak azaleratu beharrean ezkutatu, tristeziak ezer gaindi ez dezan. Klandestinitatean bizi naiz denen aurrean egon arren, eta galdu egiten naiz, zurekin baino ez naiz galtzen, zugan. Denbora aurka eta alde daukagula bizi gara adorea sentitu arte, "gu" izango garen egun hori arte. Betirako diren gauzak ezin direlako hitzez azaldu, hitzen eta sentimenduen artean galdu nauzu. Agur koipetsurik ez, berba gozoegirik ez, begirada bat eta... zuk aukeratu gainontzekoa.