anana

Frikiak modan daude, ez izan dudarik.

Euskaltelen iragarkiak, ikusi hemen, izugarrizko arrakasta izan du azken asteetan. Baina frikien fenomenoa ez da hemengo kontu bat. Hauek mundu osoan zehar daude eta ez dirudi etxean gelditzekoasmorikdutenik.

Hona hemen youtuben egun hauetan gehien ikusi den bideotako bat. "Ken Lee" da bere izena eta Mariah Carey-ren  Without you kantaren bertsio bat da.

Belarriak tapatu eta gozatu!

Gure gelakidea den Iosu Arruabarrena apirilaren 18an atxilotu zuten, Arrasaten. Egun batetik bestera kendu ziguten, agur esateko astirik izan gabe. Eta orain askok sumatzen dugu bere falta.

Egun gogorra izan zen ostiral hura. Goizean jakin nuen albistearen berri, lanean tartetxo bat hartu nuenean notiziak irakurtzeko. Ezin nuen sinetsi eta oraindik ere kosta egiten zait hau guztia errealitatearen parte dela sinestea.  

Buruari buelta asko eman dizkiot ordutik eta mila galdera egin neure buruari, hauetariko askoren erantzuna aurkitu ezinik. Baina dakidan gauza bakarra da ez dela egun bat bera ere pasatu Iosutaz gogoratu ez naizenik.

Arrasatetik Eskoriatzarako  bidaiak, jada, ez dira gauza bera. Leiho honetatik animurik eta besarkadarik handiena bidaltzen dizut, Iosu. Zu gure artean izan arte ez garelako denok egongo.

Iosuren helbidea:

Iosu Arruabarrena Luz

Centro penitenciario      Madrid II

Carretera de Meco, Km 5

28805 Alcalá de Henares

Madrid (España)

Zuregatik Iosu!

Apirilaren 17an, Ikus-entzunezko komunikazioko hirugarren mailako ikasleoi bihotz zati bat lapurtu ziguten. Goizeko ordu txikitan joan ziren zure bila, ehiztaririk koldarrenen antzera, eta gauaren iluntasunean eraman zintuzten. Telebistan garaikur gisara erakutsi ondoren, bost egun eta bost gau luzez eduki zintuzten euren hatzaparretan; mehatxuz, burlaz eta jipoiez jositako 120 ordu amaigaberen agonian. Orain, Alcala Mecoko espetxean zaude, Euskal Herritik ehunka kilometrora; baina, halere Iosu, jakin ezazu urruti egon arren gurekin zaudela, gu zurekin gauden bezalaxe. Zaila zaigu denbora batez elkar ikusiko ez dugula onartzea. Jakin badakigu aurrera egingo duzula: ezinezkoa delako itsasoari mugak jartzea bezala arrano bat lau pareten artean giltzaperatzea.

Hasieratik gelakideok zure hutsunea nabari dugu, Txus. Hiru urte dira elkar ezagutzen dugula, eta lehenengo egunetik igarri genuen ez zarela gizarte-sistemak eskaintzen duen besaulki erosoetan lasai jesartzen den horietakoa: egunero hankarekin egiten dituzun kolpetxoekin sumatzen genuen zure egonezina. Jada klase arteko zigarretak ez ditugu lehen bezain gustura erretzen eta atsedenaldietako jeladun ebakiei ere zure esentzia falta zaie. Ziberbandalismoak ere behera egin du asteotan.

Bihotzaren zati bat kentzeaz gain, bertso afarietako laguna urrutiratu digute. Txomintxapel fakultateko egunean, zure omenez egingo dugu topa; harro baikaude zurekin konpartitutako une guztiez eta zu lagun izateaz. Klaseetan aspertzen garenean ere gelako ormetan jarri dugun zure argazkiari begiratu eta, ziur, gure ezpainetan irudikatzen duzun irribarreak gailenduko duela. Zuk bakarrik bete dezakezun hutsunea utzi duzu gugan, Iosu. Ez dugu etsiko berriz ere gure artean izan arte.

Besarkada bero bat zuretzat eta beste bat gureentzat Eskoriatzatik. Zaindu sorbaldak, ez galdu irribarrea eta egin beti aurrera! Maite zaitugu Iosu!

Aritz Sue Maldonadok Ikus-entzunezko komunikazioko 3.mailako ikaskideen izenean.

Nire aurtengo Aste Santuak xelebre zamarrak izan direla aitortu beharra daukat. Izan ere, eta naiz eta unibertsitatetik bi aste jai izan, praktiketan lanera joan beharra izan dut. Beraz, sei eguneko oporrak besterik ez ditut izan. Eta noski, hori ikasle batentzat gutxitxo da.

Orokorrean deskantsatzera, lo egitera, pelikulak ikustera eta jatera dedikatu naiz buru-belarri. Eta, Azkoitia izan da nire akanpaleku.

Nire ihesaldiak Donostiara, Tabakalera, izan dira. Praktiketara, noski. Baina bizitza umorez eta alaitasunez hartu behar denez, ez naiz kexatzen. Aste Santuak beti Aste Santu. Eta, oporrak beti opor.

Martxoaren 6 eta 7an, I. Biltzarra egin zen HUHEZIn ekonomia solidario, autogestio eta kooperatibismoaz. Biltzarra Lanki Institutuak, HUHEZIk eta Mundukidek antolatu zuten. Bertan izan ziren hizlari moduan:

- Marie Bouchard Ekonomia sozialeko Kanadako ikerketa-katedraren titularra.

- Jose Luis Coraggio Argentinako Universidad Nacional de General Sarmientoko Ekonomia Sozialeko MJaisutzako zuzendari akademikoa eta Instituto del Conurbanoko irakasle eta ikertzaile titularra.

- José Gomez Emaùs Bilbao S. Coop.en zuzendaria.

- Natalia Quiroga Kolonbiako Universidad Nacionaleko ekonomialaria.

- Luis Razeto Solidaritaearen ekonomiako irakaslea da, ekonomia solidarioaren alorreko ikertzailea eta Txileko Universidad Bolivarianako Zuzendaritza Batzordeko presidenteordea.

- Paul Singer Sao pauloko unibertsitateko irakasle titularra.

- Adrian Zelaia Mondragòn Corporaciòn Cooperativako (MCC) idazkari nagusia.

- Jon Sarasua HUHEZIko irakaslea eta Lankiko partaidea.  

- Eneritz Pagalday HUHEZIko irakaslea eta Lankiko partaidea.

“Bestelako ekonomia eredu bat behar dugu, bestelako gizarte bat sortu ahal izateko” hauxe izan zen euren artean gehien errepikatu zen ideia. Coraggioren hitzetan «Bakoitzak bere interesen alde bakarrik eginda ez dugu ezer lortuko. Beharrezkoa da elkarrekin negoziatzea. Elkartasuna beharrezkoa da langileen artean, komunitate bateko bizilagunen artean, merkataritza justuaren alde ari direnen artean...». elkartasuna, egun osoan zehar gehien errepikatu zen hitzetako bat.

Badirudi gero eta jende gehiagok darabilela Firefox Interneteko nabigatzaile moduan. Dagoeneko milioiak eta milioiak dira erabiltzaileak eta nahiz eta Internet Explorer-ek distantzia ikaragarria izan, konturatu dira garai hauetan, eta merkatuaren exijentziak direla eta, lokartzea ezinezkoa dela.

Nik aurten izan dut Firefox-en berri, duela gutxi instalatu nuen etxean eta aitortu beharra dut kostatzen ari zaidala Explorer uztea. Ez, ordea, Firefox txarragoa iruditzen zaidalako, baizik eta ohitura kontu hutsagatik. Baina ari naiz ahalegina egiten badakidalako ezezagun hori hobea dela. Besteak beste, Joxe Aranzabalen Faroa blogeko Zergatik Firefox: testigantzak testuan honako argudioak aurkitu ditut.

Gari Araolazak dio “Nabigatzailea da nire lanean zabaltzen dudan lehen aplikazioa eta ixten dudan azkena” honek duen garrantzia azpimarratuz, eta jarraitzen du esaten “ nabigatzaile azkarra da, arina eta erabilgarria.”

Iban Arantzabalen hitzak honako hauek dira “Firefoxen gustatzen zait gehien-gehien fitxa sistema, gustatzen zait diseinu aldakorra izatea, gustatzen zait atzetik duen soft librearen filosofia guztia (komunitatea egiteko zer hobeto?), gustatzen zait librea delako, bizkorra delako, euskaraz ere badagoelako, gustatzen zaizkit eta behin eta berriz harritzen naute Firefox-eko gehigarriek.”

Luistxo Fernandez: “IExplorer ere euskaratuta ikus daiteke, baina sistema eragilearen konfigurazioaren baitan dago hori. Luzapen interesgarri mordoa dago Firefox-erako, adibidez, Euskalbar hiztegi kontsultak egin ahal izateko.”

Hauexek dira aipatutako testutik aipagarrienak egin zaizkidan komentarioak. Norberarena da erabakia, bakoitzak hautatuko du gehien gustatzen zaion erabiltzailea. Izan ere, egun Interneten milaka eta milaka aukera ditugu dena gure erara moldatzeko, baina egia esan niri batzuetan beldurra ere ematen didate kontu hauek.

Zeuk erabaki. Zeurea baita azken hitza!

Daniel Innerarity filosofo bilbotarra da, egun ordea, Zaragozan bizi da bertako unibertsitateko irakasle baita. Huheziko fakultatean, duela egun batzuk, beraren bisita izan genuen eta jarraian kontatuko dizuet izandako esperientzia haren berri.

Innerarityk egun bizi garen ezagutzaren gizartean iraun ahal izateko aholku batzuk eman zizkigun. Aldi berean, gizarte honek duen arrisku handiena informazioaren gehiegikeria zela azpimarratu zuen. Izan ere, informazio ugari dugu. Ez gara gai denaren jabe izateko. Infoxikazio ikaragarria dago, finean.

Atentzioa eman zidan antzinakoen eta gure artean egin zuen konparazioa. Izan ere, lehen ezjakina ezer ez zakiena zela; eta egun, nahastuta dagoen hori dela esan baitzuen. Aurrekoek, jakin zezaketen guztia ikasten zuten; egun, dakigunaren eta jakin dezakegunaren arteko diferentzia beldurgarria da.

Amaitzeko ezagutzaren gizartean irauteko berak aipatutako bost estrategien berri emango dizuet, ea norbaiti lagungarri egiten zaizkion:

1. Kudeatu zeri eman garrantzia. Ezinezkoa da bi gauza batera egitea.
2. Informazioa suntsitu. Gehiegi nahi izatea ez da batere ona, nahasmenean eroriko da.
3. Pentsatu zure kabuz.  Gure akatsetatik ikasi dugu.
4. Elkarlana. Ondo antolatu eta sinplifikatzea lortu.
5. Laburra izan. Garrantzitsua zer den azpimarratzen jakin.