A-21 MANIFESTALDIA!!! LARUNBATA BIHOTZ SAKRATUTIK

(leku aldaketa)

 
BIDEOA

AZKEN ALBISTEA

AURREKOAK_____________________________

HERRITAR ETA HERRI MUGIMENDUEN AGERRALDIA

IDENTIFICACIONES Y GOLPES

ARGAZKI GALERIA
____________________________________________________________________________________________________________________________________

ESERIALDIA BIDEOA

ARGAZKI GALERIA
___________________________________________________________________________________________________________________________________
MOVILIZACIÓN DE LAS PEÑAS

http://zazpikalegorria.blogspot.com

Gose greba hasi du Ibon Goieaskoetxea preso politikoak, Villepintetik Villefranche sur Saone espetxera eroateko erabakia salatzeko. Izan be, lekualdatzea eginez  Euskal Herrira hurbildu beharrean urrundu egingo lukete Goieaskoetxea. Harekin batera, baraualdia hasi du baita beragaz preso duten Borja Gutierrezek. Joseba Fernandezek be bat egingo du borrokaldiagaz, baina beste ekimen batzuekin. Izan be, Fernandezek ezin du gose grebarik egin.

Neurri hori dela eta, Frantziar Estatuak dispertsioagaz amaitzeko borondaterik ez duela salatu du Etxeratek; “gainera, euskal preso politikoen eskubideen aurka egiten du behin eta barriro”.

Otsailak 5 mugimendu berriaren aurkezpena Donostiako Kursaalen

Euskal preso eta iheslarien eskubideen aldeko aldarriak inoizko bultzada hartu du 2012ko urtarrilarean. Kolosala izango zela iragarri genuen eta horrela izan zen urtarrilaren 7ko Herri Mobilizazio Orokorra. Euskal Herriko eta munduko beste hainbat tokitik etorritako 110.000 lagunek egun indarrean dagoen espetxe politikak errepresio, erabilpen eta mendeku klabeetatik konponbide demokratiko baten klabeetara igaro behar duela irmo aldarrikatu zuten.
Sektore, sentsibilitate eta esparru anitzetako pertsonek zein eragileek bat egin zuten urtarrilak 7ko Herri Mobilizazio Orokorrarekin. Atxikimenduak, autobus kopuruak, ekimen komunikatiboak, herrietako dinamikak, nazioarteko babesa... markak hautsi genituen. Oinarri sendoak jarri ditugu, baina etorkizunera begira argi luzeak pizteko garaia da.
Sin embargo, desde Madrid y París están alargando una situación que en Euskal Herria no entiende prácticamente nadie. Ante los pasos dados para alcanzar un escenario de resolución democrática y paz, en Moncloa y en el Eliseo continúan apegados al inmovilismo. Así, en lo que se refiere a la política penitenciaria, el estado de salud de Txus Martín sigue siendo grave tal y como han subrayado los firmantes del Acuerdo de Gernika la pasada semana. Hace apenas una semana, el preso navarro Iñaki Erro tuvo que ser ingresado en Almería tras sufrir una dolencia cardiaca. Erro lleva 25 años encarcelado y debería haber salido de prisión hace al haber cumplido íntegramente su condenana. Sin embargo, al igual que a otros 70 presos y presas políticas vascas, le aplicaron la doctrina 197/2006.
Los ejemplos que hemos mencionado nos muestran la cara más extrema de la política penitenciaria. Son medidas absolutamente injustificables y que ponen en serio riesgo la vida de las y los presos. En el caso de Iñaki, además, confluyen la enfermedad y la aplicación de la Cadena Perpetua. Dos elementos que multiplican el riesgo.
Es más urgente que nunca acabar con las medidas que se aplican expresamente contra el Colectivo de Presos y Presas Políticas vascas. Esto requiere de medidas claras y concretas que apoya la inmensa mayoría de la sociedad vasca: Terminar con la política de dispersión, poner fin a la aplicación de la Cadena Perpetua mediante la derogación de la doctrina 197/2006  yliberar a las y los presos que padecen enfermedades graves e incurables. Medidas que se deben aplicar de manera inmediata-
Guk, gure partetik, lanean jarraituko dugu, euskal jendarteari preso eta iheslari politikoen eskubideen alde lanean aritzeko tresna berriak eskaintzen, sortutako olatu erraldoiari bide emanez eta herriz herri eta Euskal Herria osoan dinamika eraginkorrak antolatzen. Geldiezina da Euskal Herrian sortzen ari dena, dimentsio historikoa hartzen da eta horrek ematen digun indarra eta determinazioarekin gonbite argia luzatu nahi diogu euskal jendarte osoari preso eta iheslarien eskubideen alde sortzen eta lantzen ari diren dinamika zabal eta anitzetan parte hartzera.

Lortuko dugu!

Euskal Preso Politikoen Kolektiboak jasaten duen espetxe politika kriminala gainditzeko eta horrela Euskal Herrian irekiriko behin betiko aterabideetarako prozesuari ekarpena egin ahal izateko erakutsiriko ekimen eta determinazioa agurtu eta txalotu nahi du Ezker Abertzaleak.

Gure herrian irekiriko bake eta normalizazio politiko eta demokratikoko prozesuan aurrera egiteko ezinbestekoa da Euskal Preso Politikoen Kolektiboari Estatu espainiar eta frantziarrak aplikatzen dioten espetxe politikarekin lehen bait lehen amaitzea. Espetxe politika hau eskubide urraketaren ikur nagusia dugu egun.

Estatu espainiar eta frantziarrak jarrera eraikitzailea eta konpromisoak hartzeko garaia da. Bada garaia Estatu espainiarrak eta frantziarrak Aieteko Adierazpena bere egin dezaten eta Euskal Herrian irekiriko bake eta normalizazio politiko prozesuari ekarpen eraikitzailea egin diezaioten. Horretarako ezinbestekoa izango herri mobilizazioa. Horregatik, konponbideen eta bakearen aldeko herritar guztiei deia luzatzen die Ezker Abertzaleak, datorren Abenduaren 31an Busturian eta urtarrilaren 7an “Eskubide guztiekin euskal presoak Euskal Herrira” leloarekin Bilboko kaleak bete ditzaten.

---

---

AUTOBUSEZ Gernikatik 15:30etan apunta zaitez ohiko lekuan. GAUR AZKEN EGUNA!

---

Egin Dezagun Bidea euskal preso politikoen eta iheslarien eskubideen alde hainbat sektoreen eta pertsonen babesa jaso duen ekimena da. Milaka lagunek bat egin dute ekimen honekin, eta horren isla dira Euskal Herri osoan barrena sortzen ari diren Bilgune parte hartzaileak, askotariko indarrak batu eta euskal presoen eskubideen alde iniziatibak garatzeko.

 Euskal Herrian aro politiko berri bat zabaltzen ari den honetan, euskal preso politikoen egoerak bere horretan jarraitzen duela salatu behar dugu. Zaharrak berri, Espainiako eta Frantziako kartzeletan.

 Egin Dezagun Bidea ekimenak, kartzela politika errepresio irizpideetatik konponbide klabeetara aldatzea aldarrikatzen du, bakea eta konponbide demokratikoa garatzeko prozesua, preso eta iheslariak etxera ekartzeko prozesua ere izan dadin.

 Bide horretan, urrats garrantzitsu bat eman behar dela uste dugu: Euskal Preso politikoak, zor zaizkien eskubide guztiekin Euskal Herrian batzea, konponbide prozesuan parte har dezaten, inolako trabarik gabe. Ildo horretan, beharrezkoa deritzogu Gernikako Akordioa eta EPPK -ren mintzakidetzaren arteko interlokuzioa galarazten duten neurriak desagertzeari, eta Espainiako Gobernuari dei egiten diogu Euskal Herrian gehiengo handi batek duen bake eta konponbide nahiari galarazpen eta trabak jartzeari utz diezaion.

 

Edonola ere, datozen asteetan erronka saihestezin bat du herri honek, eta horren jabe egin nahi dugu jendarte zabala, bai eta mota guztietako eragileak, alderdi politikoak eta instituzioak ere. Izan ere, euskal preso politikoen kondenak luzatzeko Auzitegi Gorenak indarrean jarritako dotrina indargabetzeko momentu garrantzitsuan aurkitzen gara. Auzitegi Konstituzionala une batetik bestera hasiko baita errekurtsoak aztertzen. Euskal Herrian behin eta berriro dotrina hau indargabetzea aldarrikatu badugu, exijentzia hau lortzeko eta kondena bete duten presoak behingoz kaleratzeko indar handia egitea da une honek eskatzen duena. Alderdi, sindikatu eta instituzioak zitalkeria honen aurrean irmoki aldarrikatu behar dituzte eskubideak, eta herritarrok gara benetan, gure indarrak bilduz eta mobilizazio erraldoi bat antolatuz,  bizi arteko zigorra ezartzeko dotrina hau betirako desagertzea lortu dezakegunok.

 Gogora ekarri nahi dugu Espainiako gobernuak  Euskal Preso Politikoen aurka faktikoki bizi arteko zigorra ezartzeko neurriak ezartzen joan dela azken urteotan. 2003ko kode penal berrian 30etik 40 urtera luzatu zuen gehienez betetzeko kondena. Lehendik ere, asmo berari jarraiki, erredentzioak desagerrarazi eta kondenaren 3/4ak beteta ere preso politikoei askatasun kondizionala ukatzen zitzaien jada. Kode penal zaharrarekin zigorturik, kondenak beteta edo betetzear zituzten preso politikoak kartzelan mantentzeko helburuarekin, zigorra luzatzeko dotrina asmatu eta indarrean jarri zuen Auzitegi Gorenak. Orduz geroztik guztira 71 preso politikoei aplikatu zaie dotrina hau. Espainiar konstituzioan ez dago kontenplaturik bizi arteko zigorra, baina euskal preso politikoei berariaz ezartzeko salbuespen neurriak ezarriz joan dira, eskubideen ikuspegitik legezko ez direnak, kondena bete dutenen bahiketa baita gertatzen ari dena. Hartara,  bizi arteko zigor faktiko honek duen larritasuna azpimarratu nahi dugu. Oinarrizko askatasun eskubidearen aurkako irizpidea da, giza eskubideen ikuspegitik onartezina dena edonolako koiunturatan. Baina gainera, bakea eta demokrazia eraikitzeko aro berri batean aurka jotzen duen neurria da. Izan ere, gatazka konpontzea eta preso politikoak izaten jarraitzea bat ez datozen egoerak badira, presoak betirako kartzelan mantentzeko salbuespeneko trikimailu guztiak bakearen eta konponbide demokratikoaren aurkako neurriak dira, urgentziaz indargabetu beharrekoak.

 Emergentziazkoa da era berean gaixotasun larriak dituzten presoek bizi duten egoera. Txus Martin eta Ibon Iparragirre dira egoera horien aurpegirik gordinenak, beraien bizia ere arriskuan baitago. Hamar preso politikok gaixotasun larriekin espetxean jarraitzen dute. Beste zortzi etxean dira, kontrol neurri zorrotzekin. Gaixorik diren preso guztiak kalera ateratzea ere, giza eskubideekiko begirunerik txikiena dugun guztiontzat urgentziazko helburu behar du izan.

 Egoera larri hauek ez dute minutu bat gehiago iraun behar. Horregatik, egin dezagun urrats berri bat. Har dezagun guztiok gure gain kondena bete duten eta gaixorik diren presoak berehala etxera ekartzeko erronka. Bai eta behingoz presoak Euskal Herrian eskubide guztiekin batzekoa ere. Horretarako hitzordu saihestezina dugu, datorren irailaren 17an, 17:30etan Donostiako Antiguako zubitik hasita egingo den manifestazioa.