Inoiz ez zion egiarik esan.
Ez eta agurraren orduan.
Masail banatan musu bana
Eta laster arte sotil bat.
Behin ere ez zuen eskutik heldu,
Edo adatsa laztandu.
Ahots goxo eta hizkera leun haiekin
Konformatu zen.
Ezin izan zion inoiz ilargirik hitz eman,
Ozeanoetan galduriko uharte bakartirik eskaini,
Edo Balendin deunaren egunean
Bonboi kutxarik kurtsiena erregalatu.
Baina aski zuen elkarrekin egondako uneekin
Lapurtutako irri bakoitza garaipen bat zen berarentzat.
Txikitasun horiek egiten zutelako sentitzen zuena horren handi...
Horren handi non, azkenerako, agian, handiegi bihurtu zen.
Idatzi artikulu bat