Hostoak lurrera erortzen diren bezala,
Malkoek
egindako bideetatik OROIMINA datorkit.
Oroitzapenek
bide hori
Desegiten
laguntzen didate,
Eta
udazkeneko zuhaitzak bezalaxe,
Mila
kolore nabarreko soinekoa janzten dut…
…hosto
ximel batzuk erori,
Baina
beste batzuek tinko eusten diote adarrari,
Zuhaitzari.
Agur
erran genion elkarri,
Bidai
hori hasi zenuenean,
Eta
agurra ez zen betirako,
Betiko
oroitzea baizik.
Oroitzea,
bidai baten banantzearen ondoren,
Agian,
elkar ikusiko dugula
Toki
zoragarri batean,
Agian,
ez badugu elkar ikusiko ere,
Noizbait
ere elkartzeko itxaropenaz
Beti
bizitzen,
ZORIONTSU!
Gora
gu eta gutarrak!
Idatzi artikulu bat