ikusi_entzun_komunikatu

After many decades of sovereign in every kind of world-wide communications, the use of English is turning in to a needless enforce. Countries like China, India or Brazil are working hard to take the place of the first economical potency on the world, USA. And it looks like they are going to make it.

For example, the economic dominance of OECD countries (which has helped circulate English in the new market economies of the world) is being eroded as Asian economies grow and become the source, rather than the recipient, of cultural and economic flows. Population statistics suggest that the populations of the rich countries are aging and that in the coming decades young adults with disposable income will be found in Asia and Latin America rather than in the US and Europe. Educational trends in many countries suggest that languages other than English are already providing significant competition in school curricula.

 Then, the next 20 years or so will be a critical time for the English language and for those who depend upon it. Within a decade, the number of people who speak English as a second language will exceed the number of native speakers. The implications of this are likely to be far reaching: the centre of authority regarding the language will shift from native speakers as they become minority stake-holders in the global resource. Their literature and television may no longer provide the focal point of a global English language culture.

The future for English will be a complex and plural one. The language will grow in usage and variety, yet simultaneously diminish in relative global importance. We may find the hegemony of English replaced by an oligarchy of languages, including Spanish and Chinese. To put it in economic terms, the size of the global market for the English language may increase in absolute terms, but its market share will probably fall.

 To conclude, in the future, most people will speak more than one language and will switch between languages for routine tasks. And probably monolingual English speakers may find it difficult to fully participate in a multilingual society, except they start changing their mind, and recognize that every language in the world is important as the English is.

END.

Ikus-entzunezko ikasle bezala, esanda doa desinformazioaren aurka etengabe lan egitea nire lehentasunetariko bat dela. Informazio masiboak irensten gaitu eta horren aurrean aktiboak izatea ezin bestekoa da.

Komunikazioaren globalizazio batengatik apustu egitea onuragarria izan liteke, baina argi izan behar dugu maneiatzen zailago izango dela eta badela gugandik at mantendu behar dugun desinformazioaren zurrunbilo kaotikotiko bat. Norberak bere buruaren autokritika egin, eta jasotako informazioaren gestio egoki bat egiten ari den edo ez pentsatu behar luke. Beharrezkoa zaigun informazioa hartzen dugu bakarrik? Ala medioek barnerarazi nahi diguten guztia hartzen dugu?

Gure senaren parte da beharrezkoa ez zaigun informazioa ahazteko gaitasuna eta ezin bestekoa da teknika horri erabilera egoki bat emateko gai izatea. Une oro komeni da gai horretan entrenatzea zaharkiturik gera ez dadin, eta batez ere, jasotzen dugun informazio berri guztiak bere lekua izan dezan burmuinean.

Lehenbizi, hori bai, interesgarriak zaizkigun datu horiek desberdindu eta sailkatu beharko ditugu gure lehentasunen filtro pertsonaletik pasaraziz, alferrikakoak izan ez daitezen eta geure burua gehiago nahastu ez dezaten.  

Travelling is the greatest thing in the world!!
It is the part of the year when you get to know other people and other places. When we travel, it seems that responsibilities are forgotten for a while, and we can have fun. Apart from the entertaining part, I think travelling is one of the best ways one has to learn other things he or she has no ideas of. Other cultures and languages, for example, are the most interesting part of a trip. All people that have travelled, at least once, to a country where its first language wasn’t their first language, have had some fun trying to communicate.

People should really enjoy trips when they are into one. People can learn having fun. Tourists don’t even have to go to museums, tourists’ sites, or historic monuments. They can simply learn things taking a walk to the nearest coffee shop and see what people are wearing and what they eat. Also, they may just speak to other persons, ordinary people on the streets, and find something out. What a typical tourist gets to see and do is very different than what the people there really experience. I understand that maybe people don’t realize it, but just going around the neighbourhood, we can find many typical things of the place, and learn from them. I think nobody will ever have a better opportunity to learn (the real things) than when travelling.

Best way to know people.
People grow together when they experience something as extraordinary as travelling. Plus, you don’t learn from people and about people only when you are travelling with family, but when you are travelling with friends as well. I personally think that there is no better way to get to know people than when you pass the whole day with them, being with them from the moment they wake up till the moment they go to bed.

So, to conclude, I would say that people should open their eyes when they are in a different atmosphere. Life provides us with such beautiful things, and we most of the time don’t realize that we don’t need too much to learn something. Maybe Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do than by the ones you did do. So throw off the bowlines, sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover.

Hemen azpian eskegi dudan bideo hau, you tube-etik aterea, gure web 2.0. ikasketako irakasleak ikusteko gomendatuko zigun, eta bereziki interesgarria iruditu zait. Gaur egun bogan dagoen gai bat oso era egokian erakusten bai digu. Era digitala eta beronek dakartzan aldaketa batzuei erreferentzia egiten die, zehazki kazetaritza eta komunikazioarena.

Ez nuke bideoa gehiegi komentatzerik nahi, onena berau ikustea bai da. Baina funtsean, internet beste medio guztien gainetik nola gailentzen ari den erakusten du. Beldur pixka bat ematen du, baina zer egingo diogu ba, horrelakoa da bizitza eta.

2008ko Aste Santuan, aspalditik egin izan dudan bidaiarik edarrena burutzeko aukera izan nuen. Lagun min bat daukat Frantziako iparraldean, Bretañan, eta hura bisitatzeko aprobetxatu nituen nire oporrak. Bidaia ez zen oso luzea izan, baina bai interesgarria, inguru haietan sekula egon gabe nengoen eta. Zumarragan trena hartuta Iruneraino joan nintzen lehenik, eta gero handik Nantes-eraino. Gero han nire lagunak kotxez jaso ninduen eta, bidaiari elkarrekin jarraitu genion.

Bretañako kosta izugarri edarra iruditu zitzaidan. Herriak txikiak dira eta lur sailak berriz izugarriak. Jendea Frantzia barnekoa baino jatorrago dela esango nuke eta gastronomia berriz gurea bezain ona.

Gomendatzen dizuet, noizbait aukera izan ez gero, bertatik buelta bat egitea.

Hemen azpian ikus dezakezue nik egin nuen ibilbidea. Egun erdian egin daiteke.

Azkenaldian ikasle eta irakasle askoren ahoetan bueltaka ari den gai bat da, Wifia ikasgeletan bai ala ez?

Sustaturen blogean irakurri dut gai honen gaineko zerbait, eta interesgarria iruditu zaidan heinean, blogean nire iritzi pertsonala idazteko gogoa sartu zait. Ni ikaslea bai naiz, eta beraz badudalako hitza eta botoa.

Wifia ikasgeletan? BAI. Egokia eta aurrera pauso bat izango litzatekeela iruditzen zait. Klaseak enfokatzeko modu berri bat. Ordenagailu bat geure lan mahaian izaterakoan, apunteak zuzenean hartzen ikasiko genuke, eta beraz aparailuarekin izango genukeen trebezia askoz ere bizkorrago handituko litzateke. Gainera internetera koneksioak, momentuan behar den edozein erantzun lortzeko aukera eskainiko liguke.

Pentsatzen dut irakasleen ikuspuntutik, gai honenganako errespetu handia egongo dela, batez ere klasean ineterneta erabil dezakeen ikasle gazte bat oso arriskutsua izan daitekeelako. Jijiijii. Egia da, baina unibertsitatean ikasleak adinez helduak dira eta beraz, bakoitzaren ardura da klaseak behar bezala hartzea ala ez. Bestalde, badaude moduak interneteko koneksioa zenbait lekutara (web gune e.a.) bakarrik bideratzeko. Hala nola liburutegietan eta beste zenbait lekutan egiten den bezala.

Beraz, hemendik eskakizun bat egiten dut klaseetan wifia egon dadin.

Patxi Trapero eta Iban Aranzabal Huhezin

Martxoaren 14an Huheziko fakultatean izan ziren Euskal Herrian dauden bi blogari garrantzitsuenetakoak, Patxi Trapero eta Iban Aranzabal. Beraien esperientzia pertsonalari buruz hitz egiten aritu zitzaizkigun, eta horretaz gain geure bloga kudeatzeko zenbait gomendio interesgarri eman zizkiguten.

Iban Aranzabal Goienaren web horri kudeatzailea da gaur egun. Eta Patxi Trapero berriz, udaltzaina. Denbora luzea daramate biek sarearekin lan egiten, eta gaur egun blogari profesionalak bilakatu direla esan liteke. Horren froga da, beraien blog pertsonalek egunero jasotzen duten bisita kopuru altua.

Biek gomendatu ziguten gure idazkera eta hizkuntzaren erabilera asko zaintzea, geure blogean idazterakoan. Bertan jartzen duguna, edozein pertsonaren eskura bai dago, eta nolabait geure curriculumaren parte baita. Horretaz aparte, interesgarria dela, argazki zein bideoz testua laguntzea azpimarratu zuten.

Ikaslearen ikuspegitik, hizketaldia oso interesgarria, eta batez ere oso baliagarria izan zen. Hilabete batzuk besterik ez daramatzagu blogari bezala, eta jakin minez beterik gauden heinean, bi profesional hauen gomendioak asko aberastu ziguten.

Bizi dugun mende honetan, komunikabide masiboak direla eta informazio gehiegikeria da nagusi. Baliozko eta baliogabeko informazioaren artean bereizteko zailtasunak, jendea despistatu eta gizartea lelotzea lortu du. Beste gauza batzuen artean, ignorantzia da gure arazorik larrienetariko bat, eta hala ere gero eta izaki konplexuagoak bihurtzen ari gara; horrenbeste gauza dakizkigu ezen ez garela gai informazioa behar den bezala prozesatzeko. Informazioaren erabiltzaile etzanak izatera heldu gara, jasotzen dugun informazio guztiak filtro batetik pasa beharra duela ahaztu dugularik.

Medioen erabilpenean, jolasen bitartez gure inguruko informazio guztia sinplifika dezakegu eta logikaren bitartez konturatu gabe ikasi. Beraz, testu-inguru desberdinetako sinbologia ezagutu eta interpretatzen jakitea oso lagungarria izan liteke.

Informazioaren sinplifikazioak esan nahi du, beti ere datu jakin batzuk gureganatzen lagunduko digun prozedura bat jarraitu beharra dagoela. Datu horiek modu egoki baten organizatu behar dira gero erabilgarriak izan daitezen. Azkenik, erabilgarria izan daitekeen informazioa filtratzen jakitea ezinbestekoa da.

Gure atentzioa modu egoki baten bideratzen ikasi beharra dugu gauza aipagarrienak beste guztietatik nabarmentzeko. Informazio gehiegikeria saihesteko, lagungarriak izan daitezkeen estrategia desberdinak daude:

-Informazioa ezereztu: erabilgarria izateari uzten dion informazio guztia ahazten jakitea gizakiaren inteligentziaren ezaugarri garrantzitsuenetariko bat da. Informazio berriak lekua izan dezan, nahitaezkoa da zaharkiturik gelditu dena deuseztatzea.

-Norbera bere kabuz pentsatzeko gai izatea: jakitunak izan eta kulturalki jantziak izatea nahi badugu umiltasunez jokatzea da egokiena. Inola ere ezin dugu pentsa dena dakigula zerbait ikasi nahi badugu.

-Kooperazioa: informazioa sinplifikatzeko baliabide indartsu bat da. Denbora eta lana aurreztuko diguten sistemak bilatu behar dira beti ere.

-Laburra izatea: informazioa lortutakoan, hau laburtu eta muinera heldu beharra dago, sintesia ez beste ezer, lortzeko.

Bestalde, lortutako informazioaren aurkako iritziek diotena ere kontutan izan beharra dago. Beraz, garrantzitsua da informazio iturri desberdinak izatea.

Daniel Innerarity