Ilargian galdurik

Abenduan, Luistxo Fernandez eibartarra izan genuen gure artean. Honek Codesyntax enpresaren sortzailea da, eta baita Sustatu edota blogak.com webguneena ere.

Luistxo Fernandezek euskarari web 2.0 munduaren barnean bere txokoa aurkitzen lagun dio, eta etorkizunari eta garapenari begira hainbat ekintza bideratu ditu.Baina, emandako hitzaldian batez ere bere proiektu berriari buruz hitz egin zigun, Tagzania. Honek google maps-etan oinarriturik dago; erabiltzaileek mapen bidez egindako: ibilbideak, bidaiak...adierazi dezakete, munduko mapa gida interaktibo baten antzera.

Badirudi Web 2.0ren mundu honetan, azken aldian moda berri bat hedatzen hasi dela,  bideo grabazioen bidez egindako curriculum-ak Interneten eskegitzearena.Emaitzak ikusita, nahiko burutapen arrakastatsua izan da, batez ere ikus-entzunezko munduan aritzen den eta lan bila dabiltzan jendearentzat, zenbait enpresak jadanik kontratazioak egin dituztelako.

Baina, hala ere oraindik laster da esateko, momentuko joera bat bakarrik izango den edota Curriculum-en formatu berria bezala inposatuko den. Nire ustez, orain  unibertsitatean ikasten ari garen askok ez gara hainbat amets-gaizko eta urduritasun sortzen duten  ohizko  lan-elkarrizketatik libratuko.

 Hemen daukagu, adibide gisa,  Youtuben  aurkitu dezakegun Web 2.0 erako Curriculum baten bideoa:

Zer du azeri honek, behin zure ordenagailuan sartuz gero, internet arakatzeko zure lagun leiala bihurtzen dela?

Alde batetik oso azkarra da, ti-ta batean web gune batetik bestera joan zaitezke. Bestalde, Internet explorer ez bezala, honek spywareak detektatu  eta saihesten ditu, gainera hainbat izorratzen duten  banner leihatilak blokeatzen ditu. Erabiltzeko oso erreza da eta argia joaten bada, informazioa berreskuratzeko aukera duzu. Eta oso garrantzitsua den ezaugarri bat,software librea da,  ez dute etekinak ateratzea helburu, erabiltzailearen beharretan eta honen erosotasunean pentsatzen dute; eta era berean erabiltzaileek beraien esperientziekin nabigatzailea hobetu dezakete. Firefox erabiltzeko aurreko arrazoi guztiak nahikoak ez badira, hara hemen beste bat, Firefox ez du hizkuntzarik baztertzen eta erabiltzaileen laguntzarekin esploratzailea hainbat hizkuntzatan  itzulita aurki dezakegu, haien artean euskara aurkitzen delarik!

Web 2.0n youtuberekin probak egiten, eta  lanez gainezka gabiltzan  egun hauetan lasaitzeko hemen  usten dizuet Smoke Cityren , Underwater Love bideoa.

Zibilizazio asko egon dira historian zehar, zein baino zein harrigarriagoa: egiptoarra, greziarra, inkak... Baina, azken urteotan  zibilizazio berri bat sortu da, indartsua, izugarria, munduko txoko guztietatik hedatzen den zibilizazioa, arraza guztietako herritarrek osatzen duten zibilizazioa: Internet.

Zibilizazio honen historia labur, baina, aldakorraren zehar agintari asko egon dira. Lehenego Microsoft enpresaren diktadura etorri zen. Gutxinaka-gutxinaka, itzalpean, honi boterea kentzen saiatu ziren beste enpresa batzuk agertu ziren, besteak beste hainbat arrakasta  izan duen Google, Internet-aren bere sozializazio asmoekin. Handik gutxira iraultza  izugarria piztu zen, Tim O´Reilly definitutako Web 2.0  kontzeptuarekin, non  erabiltzaileak diren Internet-eko  edukien sortzaile, guztiek enpresa handien absolutismoaren kontra jo zuten. Erabiltzaileek protagonismoa eskatzen zuten.

Web 2.0 fenomenoaren ondorioz sortu dira, hala ere, Interne-eko errege-erregina berriak; gehienak gazteak, hogeita hamar urtetara osta-osta  heltzen dira,  oso ekimentsuak eta  guztiak  etorkisuna irudikatzeko erreztasun  handiarekin, esate baterako: youtube-ren sortzaileak, flicker-renak...

Eta bukatzeko aurkitu dudan irudi kuriosoa,  metafora nahiko xelebrea:

Gabonak eta bake garaia: bakea, hori da askok berhar duguna, baina, badirudi  gure        e-mail zerbitzarietan gutxienez, askotan, ez dugula aurkitzen nahi ez genituen hainbat  mezuren artean, spam-ak. 2006ko azaroaren 24ean Aritz Gorrotxategik El Diario Vasco-n idatzi zuen artikuluan,  Bake Spam-ak, ongi azaltzen du gehienok askotan bizi izan dugun egoera; guk ezagutzen ez dugun helbide batetik mezu bat jasotzen dugu, askotan publizitarioa, baina, gero eta mota gehiago azaltzen hari dira,  Gorrotxategiren testuan agertzen den modukoa, esate baterako.

 Mezu  hauek  gehienetan gogaikarriak izateaz gain, guk ez baititugu  hauetan bidatzen diguten informazioa eskatu, gure buruari galdera bat egitera bultzatzen gaituzte:  Nondik atera dituzte gure datuak? Ez al dago lege bat gure datuak babesten dituena? Teorian behintzat bai, baina, denok dakigu zer pasatzen den gauza hauekin teoriatik praktikara… Urteko beste garai batean, agian, egoera hau salatzeko meeting luze bat botako nuke, baina, gabonak izanda gauza bakarra dut esateko: Itxi ezazu korreo kontua eta zoaz  turroiak eta polboroiak jatera!

Zorionak eta urte berri on!

Chris Ranes - Christmas in Paris I

Ostiralean, Berria egunkariaren Estilo liburuaren aurkezpena aurre berrian  izan genuen Huhezi-n, Bilbon aste honetan izango baita, Irene Arraratsen eskutik,proiektuaren koordinatzailea eta egunkariaren euskera zuzentzailea.

Irenek hasiera batetik argitu zuen liburua kontsulta liburua zela, hau da, eskuartean izateko liburua eta ez apal hotz batean apaingarri giza egoteko (horretarako badaude 25 euroren truke figuratxo ederrak). Beraz, letraz beteriko orrietan, idazten duen edonork izan ditzakeen duda-mudak agertzen zaizkigu. Bestalde, berak esan bezala, liburuan ez ditugu hizkuntzaren erabilerari buruzko arauak aurkituko horretarako Euskaltzaindia baitago.Liburuan Berria egunkariaren  hizkera aurkituko dugu, argia, zuzena, erakargarria; gure testuak aberasteko eta janzteko oinarrizko armairua eta  kalko ustelak diren birusetatik babesteko txertoa. Euskararen  normalizaziorako eta honen erabilera txukunerako ezinbesteko lanabesa dugu.

Liburuaren formatua oso erakargarria da; batetik, atalka banaturik dago jorratzen dituen gaien  arabera, honek bilaketak errazten dituelarik. Bestetik, mapak eta taulak ere agertzen zaizkigu  informazioa osatzeko. Liburu bukaeran hiztegi bat aurkitzen dugu, non zalantzak sor ditzaketen hitzak agertzen dira, beti ere Berriaren aburuz.

Artikulu honi bukaera biribil bat emateko, ezin daiteke aipatu gabe geratu Berriaren Estilo liburuak batez ere honen arima edo esentzia biltzen duela. Hori baita azken finean paperean pilatutako gomendio eta arau sorta gris bat izatetik ezberdintzen duena; ahots propioa izatea, indartsua, baina, aniztasunaren eztitasunari uko egin gabe, beti ere  kemena eta esperientziari lotuta. Eta testuari azken pintzelada emateko Irenek  hitzaldiari amaiera emateko erabilitako Samuel Johnsonen  aipua: “Ahaleginik gabe idatzia, plazerrik gabe irakurria”.

Asteazken honetan Iban Arantzabalen hitzaldia izan dugu Huhezi-n; Iban 31 urteko Elgetarra da, Huhezi-n bertan irakasle ikasketak egin zituen eta ondoren EHU-n Euskal filologia.  Gaur egun Arrasate Irratiko, GOITB eta telematika zaileko zuzendaria da.

Hitzaldian, ikus entzunezko eta komunikazioaren  munduan internet-en garrantziari buruz  aritu zen batik bat. Internetek, alde batetik,  informazioa klik batean eskaintzeko gai da, gertakizunak gertatu orduko  informatzeko aukera, honen adibide argia da esate baterako sustatu; bestetik, multimedia erabiltzeko aukera ere badugu, besteak beste, youtube web gune famatua, non mundu osoko jendeak  bideoak eskegitzen dituen, edota flickr gure argazkiak sarean edukitzeko baliabide paregabea. Iban Arantzabalen aburuz ezinbestekoa da komunikazioaren alorrean ibiltzen den edonork bloga izatea; blogak informazioaren demokratizazioa eskaintzen baitu, edonork  plazaratu dezake bere iritzia  honen tartez eta  horretaz gain, irakurleekin  hartu eman bat sortzeko aukera ere badago erantzunen bidez.

Azpimarratzekoa da interneten idazteko modu  ezberdinari buruz esandakoa; erakutsi zigun ezin zirela artikulu luzeak egin, horren ordez, testu laburrak idatzi  eta hauek osatzeko informazio iturrietara lasterbideak sortzea gomendatu zigun.  Beste zenbait aholku ere eman zizkigun, argazkiekin artikulua osatzea edo aditza aurretik jartzea perpausei  indarra emateko, besteak beste. Azkenik sofware  askeari  buruz zenbait idei plazaratu zizkigun, firefox erabiltzea gomendatuz.

Oraingo honetan Joxek literatura Web2.0  erara lantzeari buruz gure iritzia plazaratzera gonbidatu gaitu. Proiektua nahiko interesgarria dirudi, interneten bitartez eta etxetik mugitu gabe  nolabaiteko bilera literarioak sortzen dira liburu baten inguruan, bakoitzak modu antolatu batean bere iritzia eman eta hau besteekin  eztabaidatzeko aukera du.  Bestalde, liburua  irakurri ondoren,  sorkuntza bultzatzen duten zenbait proiektu proposatzen dira  eta ikasleek bat aukera eta gauzatu behar dute: liburuari buruzko poster bat, gaiarekin zerikusia duen olerki bat edo  komiki bat diseinatzea  esate baterako.

Irakurketa bultzatzeko ekimen polita iruditzen zait, gainera, bakoitzak obrari buruz duen ikuspegi pertsonala besteei transmititzea eta era berean besteen ikuspegia  ezagutzea oso aberasgarria gertatzen zait. Hala ere,  ez legoke txarto noizean behin sarean bildutako irakurleak  haien artean geratzea, kafetegi batean adibidez, harremanak estutzeko eta hobeto ezagutzeko, sarea batzutan nahiko inpertsonala baita.

 Bestalde irakurketaren aldeko aipamena egin nahiko nuke; gaur egun gero eta gutxiago irakurtzen da, denbora faltaren  moduko aitzakiak  arrazoien artean nagusituz ( telebista ikusteko denbora bai,  baina ez ordea irakurtzeko).  Honen aurrean  gauza bakarra esan dezaket , gutxi direla etxean epel-epel, maindire batekin, musika lasaia entzuten duzun bitartean, irakurtzeari parekatzen zaizkion atseginak; sentsazio berezi eta pertsonala sortzen du, deskriba ezina, bakoitzak ezberdin  sentitzen baitu, egizu proba, ez zara damutuko!