Inoiz Miles Davis-en kontzerturen baten izan bazara ohartuko zinen
publikoari bizkar emanda jotzen zuela ia denbora guztian. Kontzertuetan ez zuen
hitz bakar bat ere esaten, ez eta abestiak aurkezteko ere. Miles-ek esana da
berak jendeari musika eskaintzen ziola eta ez besterik, eta ez hartzeko jarrera
hura harrokeriatzat. Baina bada beste arrazoirik: Davis-ek gorroto zituen garai
hartan beltz batzuek -musikari eta artistak, gehienak- erakusten zuten zuriekiko
menpekotasuna. Musikari beltz askok kopiatzen zituzten Louis Armstrong-ek
erakusten zituenak bezalako barre esajeratuak. Miles Davis-i eta beste askori
umiliagarriak iruditzen zitzaizkien eta Uncle Tom deitzen zieten
mespretxuz.
Eta orain dator ama:
Esan zidan amak: "Miles, irribarreren bat egin zeniezaioke publikoari hain sutsuki txalotzen zaituenean. Txalo egiten dizute maite zaituztelako, jotzen duzuna gustuko dutelako, ederra delako".Nik erantzun nion: "Zer nahi duzu, Uncle Tom bat izan nadila?"Amak gogor begiratu zidan minutu batez, eta gero erantzun: "Inoiz entzuten badut hortik zehar zabiltzala Uncle Tom-ena egiten, entzun, zeuregainaino helduko naiz eta neure esku hauekin hil egingo zaitut".Halakoa zen geure ama.
Idatzi artikulu bat