Baga, biga, bloga!

2012/05/11 22:16:49.981 GMT+2

Sei twitetan Twist

1/6 Beldurrez eta mesfidantzaz hasi nintzen irakurtzen, hain zalaparta handiaren ostean benetan hainbesterako ote zen. Eta bai, bada. #twist

2/6 Maite dut nobelaren hasiera zoroa, bortitza, esajeratua. #twist

3/6 Maite dut nobelaren jarraipen klasikoagoa, jeneroko ezaugarriekin. #twist

4/6 Maite dut amaiera zinematografikoa, ia-ia fade to white bat. #twist

5/6 Eta maite dut baizea! dioen neska hori ere, hai zuzen ere horrexegatik, baizea! esateko duen modu horrengatik. #twist

6/6 Pentsatu eta esaten diren gauzak. #twist

Nork: Jozulin.2012/05/11 22:16:49.981 GMT+2
Etiketak: twist liburuak | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2012/05/02 23:03:14.053 GMT+2

Marianjelesen semearen oparia

Berandu nator zorrak kitatzera, baina, tira, banator.
Ahaztua daukat noiz jaso nuen Julen Gabiriaren mezua ea geratuko ginen berba batzuk botatzera garagardo batzuk lagun. -Ederto! esan nion -noiz esan diot nik ezetz garagardo bati!- eta horrela lotu ginen. Egin genuen berba, bai, aiten ikusezintasunaz, seme-alabez eta mila gauzez: Internetez, Twitterrez (ez dago modurik gizon hau Twitterrera ekartzeko, dedio!), eta hainbat kontuez.
Eta gabon aldera-edo heldu zitzaidan oparia!

Eta, irakurrita -aspaldi-, esan behar dut, Jozulinen gomendioa da, 8-13 urte bitarteko seme-alabarik baduzue, emaiezue irakurtzeko eta zuek ere irakurri gero, batez ere aitak bazarete.

Eta honaino helduta, hiru gauza: Bat, liburu honetan nik ikusten dudala, ikusi, marrazki bizidunetako telesail bat -Patxi Gallegoren marrazkiak ezin dituzue galdu-, honen estilokoa-edo. Bi: Maite dut Julenen idazkera jostaria, baina maiteago dut oraindik estilo gaiztoagoa erakusten duenean, iritzi artikuluetan-eta... Eta hiru, sekretutxu bat: Gurean Julen beti izan da Marianjelesen semea; aita ikusezina du, beraz. Quod erat demostrandum!

Beste batzuek ere eman zizkioten eskerrak. Nik baino lehenago, daitort: Patxik eta Oierrek.

Nork: Jozulin.2012/05/02 23:03:14.053 GMT+2
Etiketak: aita liburuak umeak julen_gabiria | Permalink | Erantzunak (1) | Errenferentziak: (0)

2012/04/26 16:49:10.702 GMT+2

Nongoak garen

Pete -ahoska bedi Piri- duela 33 urte etorri zen New Jerseytik Euskal Herrira, bere aititeren sorlekua eta familia ezagutzera. Hemeretzi urte bizartsu eta beltzaran zituen eta udako hiru hilabeteak eman zituen hemen. Familiako lehengusu-lehengusinekin ibili zen uda osoan jairik jai eta hondartzaz hondartza. Aurten etorri da, ordutik lehenengoz, eta bazkari batean esaten zidan hemen egon zen uda hartan asko ikasi zuela norberaren identitateaz.

Pentsatuko duzue 1979 urtean, politika gori-gori zegoelarik, lehengusuek-eta sekulako txapa emango ziotela euskaldunon nortasunaz eta gure askatasun nahiaz eta gatazkaz eta abar eta abar... Bueno, hori ere bai, baina Petek beste zerbait kontatu zidan: -Begira "primo" -esan zidan- Estatu Batuetan mundu guztia da beste leku batekoa, arbasoen arabera: irlandarrak, italiarrak, grekoak... Eta ni ere halakoa nintzen neure inguruan: aitaren aldetik, odol euskalduna eta Portugalen muga ondoko Extremadurakoa; amaren aldetik, italiarra... Horixe nintzen ni hemeretzi urterekin New Jerseyko lagunartean. Baina hara! Euskal Herrian amerikanoa nintzen, estatubatuarra, gringo-a, horixe besterik ez! Orduantxe jakin nuen zer nintzen eta halaxe itzuli nintzen etxera: amerikano soil bihurtuta, zer eta nongoa nintzen jakinda.

Nork: Jozulin.2012/04/26 16:49:10.702 GMT+2
Etiketak: amerikanoak | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2012/04/16 22:33:47.147 GMT+2

Pentsatzen jarrita... (XVIII): Neurriaren garrantziaz

Pentsatzen jarrita... gizonen zakilaren neurria izango balitz emakumeen titien neurria bezain agerikoa, mundua desberdina litzateke.

Erabat.

Nork: Jozulin.2012/04/16 22:33:47.147 GMT+2
Etiketak: zakila emakumeak gizonak pilosopia titiak | Permalink | Erantzunak (2) | Errenferentziak: (0)

2012/04/01 00:08:26.214 GMT+2

Eta beste batzuetan ez

Aurreko mezuaren izenburuak ekarriko zuen gaurkoa ere... "Batzuetan gauzak ondo egiten dira" eta beste batzuetan, ez. Hala da.

Iñaki Uribe, HABEko Zuzendari Orokorrari egin zion elkarrizketa Onintza Iruretak -aka @oirureta- Argian eta ezin ixilik geratu. Hauxe idatzi nion Argian bertan, Sustatun eta Karrajuan:

Iñaki Uribe HABEko Zuzendariari gutun irekia
Zuzendari jaun hori:
Etsipenez, ezen ez harriduraz, zoritxarrez, irakurri ditut zure hitzak Argia aldizkariko 2.317. alean. Laster langintza honetan 30 urte beteko ditudanez eta urte hauetan guztietan HABEren pean lan egin dudanez, hartu dut beta iruzkin batzuk egiteko, gaizki ez baderitzozu.
Diozu: "Partaidetza handia izan da; barruko teknikariek, euskaltegiek, irakasleek eta ikasleek hartu dute parte. Denei galdetu zaie zer aldatuko luketen, hori izan da abiapuntua." Jakin beharko zenuke partaidetza handia izatea ez dela, berez, ezeren bermea: hainbesteri galdetzea alferrikakoa gerta liteke hainbeste horien erantzunetan islatutakoa kontuan izaten ez bada. Bestalde, aukera anitzeko galderen eredua egokia da oso dauden erantzunen artean aukeratzeko. Daudenen artean.
Diozu: "Besteak beste, HABE dena agintzen ari zela ikusi genuen, dena erregulatzen eta arautzen euskaltegiekiko." Ez naiz oso abila hitzen bigarren zentzua harrapatzen, baina esango nuke iradoki nahi duzula orain bestela jokatzen duela HABEk, orain ez duela "dena agintzen". Ez dut adibiderik jarriko, hau irakurriko duen edozein euskaltegi-irakaslek jarriko lizuke sorta bat, baita sorta bat sorta ere.
Diozu: "Udal euskaltegietakoak funtzionarioak dira, nolabait esateko" eta beherago "Euskaltegi pribatuetan irakasle denak ez dira finkoak". Pentsatu nahi dut hau ez duzula asmo txarrez esan, baina, ezjakintasuna kenduta, ez zait beste arrazoirik bururatzen neurri honetako arinkeria esateko. Udal Euskaltegi gehien-gehienetan ez dago funtzionariorik, bat ere ez. Eta zin dagizut Udal Euskaltegietan irakasle "ez finko" asko eta asko dagoela, batzuetan kontratu eta lan-baldintza lotsagarrietan. Eta HABE, Zuzendari jaun hori, horren jakitun da.
Diozu: "On-line ikastaroek, beharbada, ikasgelako ikastorduak murrizten lagunduko digute". Ederto! Ados! Baina galdera bat: Nora joan dira "talde mistoak"? Non daude, zein larretan?
Diozu: "On-line sistemak arazo oso inportantea dauka, mintzapraktika gutxi egin daiteke." Hemen ere ados, hoba ez! Beraz, ulertu behar dut hemendik aurrera online ikasleei mintza-saio eta tutoretza ordu gehiago eskaini ahal izango dizkiegula, ezta? Bai, ezta?
Diozu: "Problema da adin batetik aurrera oso zaila dela hizkuntza ikastea. Ondo aztertu behar da. Batzuetan pentsatzen dugu alferrikakoa dela irakaskuntza mota hori." Elkarrizketa honetan diozuzan arinkeria guztietatik hauxe begitandu zait larriena, Helduen Alfabetatze eta Berreuskalduntzeko Erakundeko Zuzendariaren ahotik atera delako batez ere. "Loro viejo no aprende a hablar" esan zuenari arrazoia ematen helduen euskalduntzeaz arduratzen denak; hamaika ezezik, hamabi ere ikusten ari gara, baiki. Zer nahi duzu esatea, ikusi ditut nik euskaldundu diren helduak eta ez bat eta ez bi. Baina, tira, zeuk ere jakin zenezake horrenbeste.
Besterik gabe, eta esan dudan guztia ezerezean galduko den uste erabatekoan, agurtzen zaitut.
Josu Lezameta, euskara irakaslea.

Nork: Jozulin.2012/04/01 00:08:26.214 GMT+2
Etiketak: euskara habe | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2012/03/22 19:59:53.304 GMT+1

Batzuetan gauzak ondo egiten dira

Blog honetatik pasatzen zaretenok ohituta egongo zarete Jozulinen purrustadetara. Aurrekoan, gosaltzen ari nintzela, kontrako eztarritik joan zitzaidan gaileta eta mirariz ez nintzen ito Euskadi Irratia entzuten. Eskerrak kafesnetan ondo bustita zegoen. Gaileta, diot.

Ordenadorea piztu eta purrustada bota nuen Twitterren:

"Las visitas se harán en ing, fr y cast. En función de la demanda se estudiará si en un futuro se podrían hacer en eusk" (sic) #Guggenhein+
— Jozulin (@jozulin) March 19, 2012

Haserrea tuit baten sartzen ez zenez, bigarrena ere joan zen:

Hauxe da Guggenheim Plus, 2012an euskaraz egin EZIN den bisita eitb.com/eu/kultura/art…
— Jozulin (@jozulin) March 19, 2012

Berehala, euskaldun baten erreakzio natural eta benetakoa jaso nuen erantzun gisa:

@jozulin Hori horrela da? Ufff!
— Blanca Urgell (@b_urgell) March 19, 2012

Eta geroago, hain ohikoa ez den beste zerbait:

@jozulin Asteazkenean bilera dugu han. Nire harridura adierazteko une egokia!
— Blanca Urgell (@b_urgell) March 19, 2012

Itxarotea zen hurrengoa, eta ahal bezala laguntzea, dena ondo joan zedin:

@b_urgell Lagungarri litzaizuke grabazioa (ezin izan dut aurkitu) Guggen-eko baten hitzak izan baitira, 7:45-8:00 kultur tartean.1000 esker!
— Jozulin (@jozulin) March 19, 2012

Eta hauxe izan zen emaitza (ordurako @luistxo ere berakatzan zegoen...):

@luistxo @jozulin Guggykoa konpontzekotan geratu da. Euskaldun bi prestatuko dira bisita gidatzeko. Denbora pixka bat beharko (1/2)
— Blanca Urgell (@b_urgell) March 21, 2012

@luistxo @jozulin Gainean egongo naiz. Baina bisita egingo duzue, ezta? :-) (2/2)
— Blanca Urgell (@b_urgell) March 21, 2012

Internetek harremanak demokratizatu dituela diogunean, eta Twitter komunikabide boteretsua dela digunean, honetaz ari gara, bereziki.

Baina tresna bat tresna bat baino ez da eta, ona izanagatik, hutsik ez du ezertarako balio. Tresna erabiltzen duten pertsonak dira indarra ematen diotenak. Eta kasu honetan txapela kendu behar dut Kultur Sailburu Blanca Urgellen aurrean. Zergatik eta normal jokatu duelako normal jokatzea ohikoa ez den herri honetan.

Gustua ematen du inoiz gauzak ondo egin direla esateak: Chapeau!

Laster batean itzuliko gara ohiko programaziora eta Jozulinen purrustadak izango dituzue berriro irakurgai. Eskerrik asko ;-)

Nork: Jozulin.2012/03/22 19:59:53.304 GMT+1
Etiketak: xaboia_ematen euskara | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2012/03/04 23:20:22.040 GMT+1

Laguntza eske

Blog honetan jende printzipal, ondo irakurria edo/eta geek askoa sarri pausatzen dela profitatuta, mesedetxoa eskatzeko ausardiaz natorkizue gaur. Galdera bana:

Kultureta edota literaturzaleentzat laguntza eskea:

Urteak dira irakurri nuela ipuin bat eta ez dut inon ere aurkitzen, esango dizuet zer gogoratzen dudan eta ea laguntzen didazuen topatzen.
Esango nuke Sarrionandiarena zela edo berak itzulia, behintzat. Uste dut behialako literatur aldizkariren baten irakurri nuela: Susa, Garziarena, Txistu y Tamboliñ... Apur bat -ez dut bilaketa sistematikoa egin- begiratzen ibili naiz eta ezer ez.
Ipuinean kontatzen da herri txiki bateko plaza erdian txori bat pausatu delarik, emakume zahar batek esan duela hura ikusi ondoren zerbait izugarria gertatu behar dela, ez dela seinale ona txori bat plaza erdian pausatzea. Eta kontua hasi da bolo-bolo herri horretan zehar eta azkenean, jakina, zerbait izugarri hori gertatzen da. Horrela gogoratzen dut nik behintzat.
Ideiarik ze ipuin eta norena izan litekeen?

Geektzat baduzu zeure burua, hona galdera:

Maite dut fakeak egitea, badakizue, baina kontua da web orriak fakeatzeko erabiltzen nuena ez dabilela Firefoxen azken bertsioekin. Ordenagailu zahar baten badut Firefox 3.6. baina edozein egunetan...
Zer egin dezaket? Ideiarik?

Aldez aurretik eskerrak emanez eta zuen ezinbesteko laguntza arin eta zuzen etorriko zaidan itxaropenean, agurtzen zaituztet.

(Kaña bikaña edo pintxopotea ordaintzeko ere prest egon naiteke ;-)

Eguneraketa: Argitaratu eta handik 20 minutu eskasera heldu zen lehen erantzuna, 1000 esker @garagarra!!

@jozulin Uste dut "Hamahiru ate" liburuan Garcia Marquezen ipuin baten itzulpena dela.
— garagarra (@garagarra) March 4, 2012

2. eguneraketa: Eta hurrengo egunean bigarrena, beste 1000 esker @bontxi!!

@jozulin script hori Operarekin probatu dut eta han ondo dabil
— Benito Fiz (@bontxi) March 5, 2012

Nork: Jozulin.2012/03/04 23:20:22.040 GMT+1
Etiketak: | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2012/02/23 17:27:03.022 GMT+1

Esatekoak, isiltzekoak

Atzo, lagun baten Feisbukean eztabaidatxoa: Elena Anaya aktoreak bere laztanari -a mi amor, espainolez- eskaini zion Goya saria. Delako Elena hori lesbiana omen da eta a mi amor esanda ez zuen -zenbaiten iritziz- nahikoa argitu bere sexu joera; ezkutatu egin zuen, beraz, neskalagunari eskaini ziola saria. Koldarki ezkutatu ere, baten iritzian.
Honakoa idatzi nuen erantzunetan:

Nik ez dut uste homoek aldarrikatu behar dutenik zer diren. Ez eta heteroek ere. Bestela, ondorio gaizto batera hel gintezke: heteroari "se le supone" eta homoak aldarrikatu behar du? Uste dut, gainera, garrantzi handiegia ematen diogula kontuari: Zer ardura dit niri homo ala heteroa den Urlia? Eta zer ardura didate hetero -ala homo- izanik ohean gustuko dituen jarduerek, esaterako?
Espero behar al dugu Urliak goian ala behean gustatzen zaion ere argitu behar izatea?

Bestalde, uste dut esaten dugunaren eta -are- isiltzen dugunaren jabe izan behar dugula. Beti.

Nork: Jozulin.2012/02/23 17:27:03.022 GMT+1
Etiketak: | Permalink | Erantzunak (2) | Errenferentziak: (0)

2012/02/11 18:17:36.509 GMT+1

Uda beteko hiru zorion apur (Zorion apurrak VIII)

1.- Uretan freskatu ondoren, irten eta etzan, eguzkitan, eguzki bete-betean. Epeldu, berotu, kiskaldu. Eta gehiago ezin dugunean, uretara berriro, dzanga! Uretan freskatu ondoren, irten eta etzan, berriro eguzkitan, berriro eguzki betean. Berriro epeldu, berotu, kiskaldu. Eta gehiago ezin dugunean, uretara berriro, dzanga!

2.- Uretan freskatu ondoren, gerizpetan etzan eta irakurri, eta irakurri, eta irakurri... Harik eta esaten duzun arte: -Koño! ez litzateke gaizki etorriko garagardo hotz bat orain!

3.- Oheratu aurretik, isil-isilik, bakarrik eta inori ezer esan gabe, uretaraino hurbildu, bertan sartu, ahozgora etzan uraren azalean eta besoak zabal eta belarriak urpean dituzula, zeru izarratuari begira geratu. Bat-batean -ziiiiiiuuuuuuu!- izar lokak zeharkatu du izartegia. Pentsatu desio bat... Hmmmm... badakit!!

Zoriontasunaz gehiago hemen: 1, 2.

Nork: Jozulin.2012/02/11 18:17:36.509 GMT+1
Etiketak: uda zorion_apurrak | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

2012/01/24 21:08:50.258 GMT+1

Frankotiradorea eta hiritarrak

          Irudikatu ezazue hiri bat, hiri arrunt bat. Hiritarrak etxetik atera eta bakoitza bere zereginetara abiatzen da goizero: iturginak daude, abokatuak, irakasleak... Haur, gazte eta heldu, nor bere zereginetan ari izaten da. Hiri horretan, beste guztietan bezala, badaude lantegiak, dendak, eskolak... Eta badaude, nola ez, inbiriak, ezin ikusiak... eta baita maitasuna ere. Hiri guztietan bezala, bestalde.
          Gauza bat dute galarazia hiri horretan: ezin dira etxeetako teilatuetara igo; are gehiago, ezin dute gora, teilatuetara, begiratu ere egin; debekatua dute, zeharo. Izan ere etxeetako teilatuetan frankotiradore zoro bat bizi da. Inork ez daki ez noiz ez zein teilatutatik egingo duen tiro. Ez dago tiroetatik salbu bizitzerik, etxean zaudela ere, leihoren batetik aka zaitzake frankotiradoreak. Ez da ezaguna egunean tirokatuko duen jende kopurua. Ez eta tiroz jotako horietatik zenbat zauritu eta zenbat hildako izango diren.
          Frankotiradore zoroak edozein garbitu dezake -ume, gazte, heldu, zahar-, edozer egiten ari delarik -pasieran, lanean, kafea hartzen-. Ez dago jakiteko modurik noiz, non, zein teilatutatik helduko den bala. Gauza seguru bat bada, ordea, hiri honetako biztanleentzat: egunen batean frankotiradore zoroaren tiro batek eramango ditu hiritik. Goiz ala berandu -goizegi beti, egia esan- hiri honetako biztanle guzti-guztiak hilko ditu teilatuan bizi arren inork ikusi ez duen hiltzaileak.
      Eta pentsatuko duzue, agian, hiritar espantatu hauek egun guztian izango dutela frankotiradorea gogoan, uneoro arituko direla hizketan beren zorigaitzeko patuaz, burumakur biziko direla, jakinik edozein momentutan aukeratu ditzakeela teilatuetako asesinoak. Ez, ba: frankotiradorea ez da hiri honetako biztanleen arteko solasetan agertzen, ez bada txantxa eta txisteetan; eta hiritar guztien ustea da inguruko guztiei helduko zaiela ordua beraiei baino lehenago: horrelakoa da bizitza, lagunok, denok hilko gara inoiz eta bla bla bla.
      Eta pentsatuko duzue, agian, inozo eta axolagabe hutsak direla hiri honetako gizajo hauek heriotz ezinbesteko horri lepoa emanda bizi direlako. Ez zaitezte oso zorrotzak izan eurekin, seko erotuta ez amaitzeko bide bakarra horixe dute-eta.

J.-rentzat, frankotiradore madarikatuak zauritu berria. Sendatu zaitez arin.

Nork: Jozulin.2012/01/24 21:08:50.258 GMT+1
Etiketak: heriotza | Permalink | Erantzunak (0) | Errenferentziak: (0)

Hurrengoak