Baga, biga, bloga!

Sanjuansagarrak (*)
erdi bana egiten ditut nik
eskilasoarekin.


Zozoak ere
nahi balitu
jatea dauka


Eta lurrera jausten direnak
denak
kirikiñolatzarentzat.


Baina horrela ezin da
ez dago eskubiderik
sagarrak guztionak dira!


Entzun al duzue, txoriok?




(*) Sanjuansagarrak edo sanpedrosagarrak, noiz heltzen diren.

---

Badakizue: Sagarrak,  zorion apur horiek.

Pentsatzen jarrita... nola aldatzen diren gauzak, kamarada: Duela gutxi nahikoa nuen idazki bat ikusi norena zen jakiteko; gaur bertan, ordea, ohartu naiz ez dudala ikasle bat beraren letra ezagutzen. Ezta batena ere.

Norenak dira koloreak?

Larrosa
Zuria
Laranja

Eta orain, berdea?

Nork banatzen ditu koloreen diruak?
Pantone honen atzean, zein ezkutatzen da?

Eta,

ez al dira susmagarriak iraultza multikolore hauek?

Ez dugu ezer esango erakusten dituen imintzioen inflazioaz -jainkoarren!, zer ipini diote morroi honi aulkia eta ipurdiaren artean, kaktus bat?-; ez dugu iruzkin garratzik egingo intonazio inpostatu pseudohiperjatorraz eta, batez ere, ez dugu txantxarik egingo sinusitis horrekin.
Baina -mesedez, faborez, arren eta otoi- esadazue zer demoniño esaten duen, zer ulertzen diozuen, ze antolatzaile, lokailu edo mokordo erabiltzen duen hasiera-hasieran,  4. segunduan: Kaketxe?
Entzun Benitoren portfoliotik hartutako bitxi hau behar beste aldiz -4. segundura arte bakarrik nahi baduzue, gaindosi arriskua ekidin aldera- eta erantzun mesedez, zalantzaren harrak barrutik kanpora osorik jango nau bestela.

 

Ez da abendua, ez denez, baina entzun ezazue gabon doinu hau; gero esango dizuet zergatik:

 

Evelyn Glennie ez da bereziki ezaguna pianojole bezala. Sona handiagoa du perkusioaren munduan, era guztietako danborrak, bateria eta, batez ere, marinba jotzen du maisuki. Nana Vasconcelos, Bela Fleck, Bjork, Bobby McFerrin, Sting... hauekin guztiokin jo du eta orkestra eta zuzendari ezagunenekin bete ditu mundu osoko aretoak.

Musika konposatu ere egiten du eta hogei urtetako ibilbidean askotariko merezimenduak jaso ditu, tartean Grammy bat eta –adi datuari- hamabost Doktoretza, unibertsitate desberdinek emanak. Ehun kontzertu baino gehiago eskaintzen ditu urtean munduan zehar egiten dituen biratan.

Ikusten duzuenez, musikari izenduna da duela berrogeitalau urte Aberdeenen (Eskozia) jaiotako emakume hau. Dena dela, Evelin Glennie berezi egiten duena beste zerbait da:  gorra da; 12 urte zituenetik ia guztiz gorra. Hurrengo berbaldian -TED hitzaldi bat- azaltzen du zelan aditu dezakegun entzun gabe, zelan izan daitekeen bera musikari gorra izanagatik ere. Eta musikari handia izateaz gain hizlari aparta ere bada; gaitasun itzela du hitzak aukeratzeko, intonazio egokia emateko... hitz batez, ahoz komunikatzen ere maisua. Ordu erditxo bat baduzue, eseri lasai, kaskoak jarri eta gozatu:

 

---

Bonus: A little prayer – Fred Frith & Evelyn Glennie

Piano gehiago:

Piano baten gainean (I):
Piano baten gainean (II)
Piano baten gainean (III)
Piano baten gainean (IV)
Piano baten gainean (V)

Pentsatzen jarrita...  Itsasoari errespetua bai baina beldurrik ez diogula izan behar dioskun lojika berberak iradokitzen digu poliziarekin bestela jokatu behar dugula: beldurra bai, jakina, baina errespeturik ez. Batere ez.

Alfred Kinsey entomologo eta psikologoari sexua interesatzen zitzaion gehiago intsektuak baino. Nori ez, bestalde.

Burutu zituen ikerketetako batean larrutan jarri zituen laboratorioko saguak. Sagu festa, inondik inora. Karraskariok zientziaren alde jo eta su ari zirela, Kinsey -okerra izan behar da, gero- gazta zatitxoak ingurura botaz bikoteen arreta desbideratzen saiatzen zen etengabe. Emeek arreta tarteka galtzen bazuten ere, arrek behin ere ez. Non begia, han gezia.

Ikerketa bitxi honen emaitzak harrituko zuen emakume zenbait; gizonik ez, ordea.

Como le hice caso a mi agüelo de Ibarrangüela, ahora no entiendo ni lo que digo en los carteles estos... caramba!

From Wikipedia, year 2040 

Iraultza, Euskal Herriaren Independentzia Santua ekarri zuen oldartzea, Galdakaon hasi zen 2009ko maiatzaren 31an, igandez.

 

       Eguraldi ederra lagun ospatu zen lehenbiziko Ibiladia bizkaiko Galdakaon. Eguna erraz joan zen goizez eta erraz eguerdiz. Arratsaldez garai hartako  Ertzaintza agertu zen –harrigarriki- txozna inguruan argazki batzuen  kariaz. Jendeak ez zuen igarri ahal izan, hasieran bederen, kale antzerki talde baten abangoardiako “performance” baten aurrean zegoen ala antolakuntzaren “coup de fête” ikaragarriaren lekuko ziren.

      Kontua da polizia jendeari oldartu egin zitzaiola presoen argazki batzuen gorabehera zela eta. Baina, What the fuck!? zioen publiko ordurako eleaniztunak. Zer uste duzue zaretela, zuek polizia sinpleok?

       Ekintza hura, poliziaren oldartzea, izan zen orduko euskal gizarteak behar izan zuen pizgarria. Ertzainen ekintza, urte hartako (2009) eta hurrengoko euskal festetan (Ibilaldia, Araba euskaraz, Kilometroak, Korrika17ren debekatzea...), errepikatu zelarik sortu zen U.B.Z.H. (Utzi Bakean Zoazte Hemendik)  mugimendua, zeinaren errautsatatik etorriko baitzen K.G.U.B.Y.K. (Kokoteraino Gauzkazue Utzi Bakean Ya Kopón) bilgunea. Azken herrri mugimendu honek ekarri zuen, hondarrean, Independentziaren aldarri izango zen E.D.G.G.H.O. (Ezin Dugu Gehiago Goazen Hemendik Ostia!) elkarte mugatua.

       Bide gorabeheratsu honetatik iritsi zen Euskal Herriaren independentzia  luzaroan amestua eta, ondoren,  aldarrikapen sozial eta politiko guztien moteltzea eta hainbat eskakizunen desagertzea.

       Polizia bera ere desagertu zelarik -aipatuko ez ditugun bideak erabiliz desagerrarazi zuten hiritarrek- Euskal Herria murgildu zen orduan entziklopedietan Aro Geza deituko zen garaian eta euskaldunak pozik bizi izan ziren urte luzeetan.

       Urte luzeotan, ordea,  istilu bide bakarra Ereserkiaren eztabaida izan zen. Benetan garrantzizko kontuak likidatuta, afera sinbolikoek erakarri zuten jendearen arreta. Eztabaida odoltsua izan zen: Alaitz eta Maider-ren edozein abesti, Pantxoa eta Pelloa-ren edozein kanta, Nun hagooooooooooo?-ren Lete zein Martikorenaren bertsioa, Pintxo-Pintxo... Denetariko proposamenak baztertu ondoren, honakoa onartu zen, eta oraindik ere bada, ohore handiz, Euskal Herri Burujabearen Burugabearen hymnoa: