Bagoaz aurrera,onartzen
dugu garena. Onartzen gaituzte, ez guztiek, baina noizbait ulertuko dute. Nahitaez
borrokatzen dugu egunero, garenagatik eta nahi dugunagatik. Batzuk besteak
baino errazago, baina bagoaz aurrera.
Maitasunaren gezi
gozo gaziak
Handia da
maitatzea, eta maitasunak elkarri erantzutea handiagoa oraindik. Baina ez da
beti horrela gertatzen. Maitatzeko era ezberdinak izateagatik; gizarteak
baztertzea, lan gabe geratzea, familia mintzea, ingurukoak lotsatzea, ezberdin
begiratua izatea gertatzenda oraindik.
Ez da soinean eramateko zama makala.
Konplikatzen dugu
bizimodua eta moldatzen dugu garena, estereotipo beldurgarri batzuei jarraitu
beharrez; heterosexuala izatea, ezkontzea, haurrak izatea… hobeak egiten al
gaitu? Edo osasuntsuak?
Homosexualitateari
dagokionez aurrera pausu handia egin da azken hamarkadan, gaur egun gay eta
lesbianak ezkon daitezke, haurrak izan ditzakete… eta hori ospatzen dugu
izugarrizko arrakasta lortuko bagenu bezala. Dena den legeari dagokionez onartua
dago, baina guk gizarteak, pertsonak onartzen al ditugu gay eta lesbianak?Malgutasunez gizarteratzekoaukera ematen diegu?
Etsipenez garaitua
Maskara bateaz
bizitzera kondenatua gaude besteenonarpena izan dezagun. Ez gara sentitzen dugun pertsona soilik, arrazoiz
jasten garenak baizik. Ingurura bilakatzen gara askatasuna zokoratuz. Baina
badira etsipenaren ostean beraien izatea
garaipenerabideratu dutenak.
Estereotipo horietatik at daudenak, ezberdinak sentitzen direnak eta direna
agerraraziz bide berriak zabaltzen dituztenak.
Egoera hauetan sentitzen
direnak ghettoetara jotzen dute, hobe sentitu daitezen . Bazterkeria zeinua den
arren,beraiek joaten dira, baina ez
borondatez. Beldur eta lotsak uxatzera jotzen dute. Bakarrik ez sentitzeko.
Beraien modukoak edo haiek ulertzen dituztenen babes bila. Kale publikoa
hotzegia eta arrotza bilakatzen baita beraientzat.
Urruntzen denak
gerturatzean gutizia dakar
Bikote ohiaren
deia jaso nuen, aspaldi elkar egon gabe ginen. Lehenago sarri egoten ginen
baina bazen sasoi bat ikusten ez ginela. Igandean egin genuen hitzordua. Bere
bikotea aurkeztu nahi zidala esan zidan. Bidaia guztian neskaren itsura
bilatzen aritu nintzan.Nire buruari
galdetzen nion , ilehoria ote? Edo beltzarana?
Bere etxera heldu
nintzan eta nire sorpresarako han ez zegoen neskarik. Denak mutilak ziren. Hiru
mutil. Non zegoen neska? Zergatik pentsatu nuen bere bikotea neska izan behar
zuela? Baina hori ez zen sorpresa bakarra izan. Nire bikote-oiarekin nire beste
mutil laguna ere bazegoen. A zelako sorpresa. Zer egiten zuten elkarrekin?
Behin presentatu nituen, baina ez nuen uste horren lagun egin zirenik. Nire
sorpresarako nire bi mutil lagun elkarrekin. Ezin nuen sinetsi. Baina han ziren
konplizitatea zegiotela, bata besteari barrezka, niri begira, hitzik gabe
keinuz beraien artekoa islatzen.
Kanporatu ziren
eztarritik lehen hitzak, ia-ia mutuak. Nireak alegia:( - Elkarrekin zaudete?- )
Barrezka erantzun
zidaten: (- egoten gara, batzutan biok bestetan hirurok… - Baina nire bikotea
Ruben da. Berarekin maitemindua nago.)
Ruben ezagutzen
ez nuen mutila zen. Benetan txundigarria. Ederra, xamurra, atsegina…
Beraiekin pasa
nuen igandea, eta erreportaje hau egitea erabaki nuena beraiekin. Era batean
beraien bizipenak islatu nahiez. Denbora luzean isilpean gorde izan dute
direna. Ez zekiten nola kanporatu, batez ere familiaren beldur ziren, baina
betiko lagunengandik ere urrutiratzeko beharra izan dute onartu duten
bitartean.
Arraro egin zitzaidan
baina arro naiz horren lagun adoretsuak izatearekin. Ez homosexualak direlako,
ezta bisexualak edo heterosexualak, baizik eta libre maitatzen dutelako.
Gero eta gizarte globalizatuagoak daude, eta eraginez urrutian dagoen
herrialde batean egiten den akzio txiki batek itzeleko eragina sor dezake
munduko beste herrialde batean. Sarritan entzun dira enpresa konkretu batzuek,
giza baldintzak errespetatu gabe, nola bere produkzioetatik etekin handiak ateratzen
dituzten. Batez ere, beraien giza baloreak ekonomian oinarrituak ez dauden
herrialdeetan, “hirugarren mundua” deritzon horretan. “Lehen munduko” giza
balore ekonomikoaz haiek konkistatu eta xahutu nahian, beraien enpresak
eramaten dituzte herrialdeak gehiago pobretuz. Bertako jendeari lan baldintza gogor eta
diru sari miserableak ordainduz. Produktuak herrialde garatuetan bertako prezioan
salduz. Ez dago asmatzerik produktuen itzalean dagoen fitxa teknikoa. (Non egin
den, zein baldintzatan, enpresak dituen irizpidea,
baloreak, non inbertitzen dituzten irabaziak…).
Komunikazioa eta informazioaren aro berri
onetan gure liburutegia etxetik, ikastetxetik, lanetik edo edonondik
atera dezakegu eta nahi dugun tokira eraman. Aukera horiek aprobetxatu beharra
daude.
Esan beharra dago oso egoki ikusten dudala ikasgeletan wifiaren erabilera baimentzea
klase orduetan. Irakasle bateaz gidaturik noski. Elkar lana bikaina izango zela
uste dut. Ikasle bakoitza bere ordenagailuaz lanean eta irakaslea klasea
ematen.
Ordenagailuen erabilerarengandik ikasleak arreta galduko dutela ordenagailua
erabiltzeari leporatzea inozokeria bat da nire ustez.
Blogosferan
nabigatzean bost blog interesgarri aurkitu ditut. Zer esan bakoitzari buruz.
Nire ustean guztiak onak dira. Ezberdinak. Bakoitza bere modukoa. Baina onak.
Blog horiek bisitatzera gonbidatzen zaituztet.
Aldaketen aurrean batzuetan
nahiko ezkor sumatzen gara, baina egoerak datozen bezala hartu behar dira eta
hauengana egokitu. Komunikazio eta informazioari dagokien euskarriak aldatzen
doaz eta gero eta abiada azkarragoan. Irratitik, egunkarietara, ondoren
telebistara eta orain punta puntan dagoen komunikazio euskarria ordenagailua
da. Geroago zer etorriko den auskalo! Sortzen dena ez da betirako. Eraldaketa
bat izan ezean akabo.
La prostitución fue la consecuencia de la perdida de poder de la mujer en la sociedad. Este oficio nació a la par del matrimonio. En las sociedades arcaicas, la mujer tenía mas poder que el hombre. Era el sustento de la familia. Esto sucedía, cuando todavía los hombres no se hacían cargo de sus hijos. Quizás porque no sabían que les pertenecían. Cuando el hombre empezó a ver a la mujer más que un juego sexual, como un órgano fecundativo, cambiaron los papeles.
El hombre no veía igual que antes a la mujer. Las relaciones eran homogamas, a diferencia de antes que eran poligamas y el hombre vería más a su mujer como madre y cuidadora de sus descendientes que amiga de juegos. Por este motivo comenzó a buscar relaciones extramatrimoniales. En consecuencia de la demanda, las mujeres necesitadas comenzaron a ganarse la vida prostituiendose.
Otro causa muy importante en el que la mujer haya tenido que dedicarsea la prostitución, ha sido la discriminación que a sufrido en la familia a la hora de repartir la herencia. Siempre ha sido el hombre quien se ha quedado con la herencia familiar. La mujer teniendo que buscase la vida por otras vías. Históricamente, la mujer ha tenido menos pertenencias que el hombre.
También es un dato a señalar, la marginación que ha sufrido la mujer en el mundo del empleo. Habiendo sido marginada durante largas décadas por ser mujer estaba condenada a buscar a un marido que le sustentara. Cuidar de la familia y del hogar. La mujer ha estado bajo la oscura sombra de la dependencia económica del hombre. Marginada de la vida laboral, de la vida de la enseñanzas y de la vida social.
En conclusión tengo que señalar que el matrimonio ha sido el enemigo del desarrollo individual de la mujer en la vida social. A mi parecer dicha unión sagrada e inventada por la Santa Iglesia, es la madre de la prostitución, también de la violencia de género y de la marginación de la mujer.
Fortunata y Jacinta es una novela narrativa, que nos introduce en el la sociedad Madrileña del siglo XIX. Se hace comentario de los conflictos sociales. De la vida política, la religión y las ideas que palpitaban en las tabernas. Tiempos donde predominaba la burguesía, pero que también habían comenzado a despertar las reivindicaciones de la clase obrera. Envuelta en una historia de amor, desamor, celos y engaños, el autor ha sabido dar detalle de aquella época y sus gentes.
Es una gran joya literaria escrita por un gran escritor. Predomina la prosa, y en su sencillez encauza al lector hasta su final, aunque a mi parecer hay algunos relatos en la obra que se hacen largas, quizás por la curiosidad de lo que va ha suceder. Claro esta que en mas de mil páginas hay mucho que contar.
A la conclusión que he llegado al finalizar la obra es que la sociedad actual en la que vivimos se asemeja o es casi idéntica a la de la época. Parece que algunas cosas cuestan mucho cambiar. Y mas después de que un país ha sufrido la oscuridad de una dictadura, supuestamente ya desaparecida.
No quisiera caer en ningún discurso Feminista, pero si humanista, intentando con este mensaje que nazca y florezca el respeto en todos los corazones. Por las personas y la vida.
La situación de discriminación de la mujer, históricamente siempre o casi siempre ha estado bajo la sombra negra de la dura mano de algunos hombres. Casi todas las mujeres sufrimos algún tipo de discriminación a lo largo de nuestra vida por ser mujer. El machismo predomina en las sociedades.
Es obvio que la discriminación abarca muchos aspectos de los humanos. Por decir algunos, el color, el idioma, el pensamiento…nos sucede el error de pensar de que lo que somos es lo mejor y los demás son menos. Entones, todos los humanos estamos destinados a sufrir algún tipo de discriminación y a hacerla sufrir a otros. Siendo una actitud errónea, que siembra tormentas y hace recoger tempestades.
Aún y sabiendo que todos vamos a ser discriminados, la mujer no solo es discriminada socialmente solo por los que son diferentes a ellas, sino también por los suyos, así como por el padre, por la madre amigos, amigas, conocidos, conocidas no conocidos. Todos discriminamos a la mujeres, aún y siendo mujer.
No serian comparables, por poner un ejemplo, la discriminación que sufre la mujer en la vida laboral con las mujeres que sufren en silencio hasta ser asesinadas. Pero creo que todas las cosas pequeñitas, que parece que no tienen importancia , hacen una grande. Y a consecuencia sucede lo que sucede.
No seria justo culpar solo al hombre de esta situación, por que la mujer también tiene su parte de culpabilidad, pero ha estas alturas, nada se hace con buscar un culpable. Tenemos que respetarnos y ensanchar el alma que cada vez nos va mas encogida.
otxagabiatik izalzura map Nafarroa aldean leku zoragarriak dira. Nafarroako pirineoak izaten dira asteburuetan hiritik alde egiteko leku lasigarri eta aproposak. Bertan denbora gelditzen dela dirudi. Oihaneko bakardadean, natura bizian.
Ostiral arratsaldetan furgoia hartu eta errepidean jartzen gara. Asteko nekearen zama eraman arren, ahalik eta azkarren ihes egiten dugu. Hiriburuko zurrunbilotik aldenduz. Azken asteburuan Otsagabian pasa genuen gaua. Goizean goiz jeiki , sendo gozaldu eta oinezean Otsagabiatik Izalzura abiatu ginen. Pago eta Haritzez jositako baso sakonetan barneratu ginen, bideari jarraituz noski, oso erraza bait da paraje hoietan galtzea.
Ibiladi politak egin daitezke, diru gutxi gastatuz, osasuna mainatuz eta naturaz gozatuz.
Blog hau web 2.0 ikasgaian sortu dugu. Komunikazio tresna itzela da. Informazioaren hartu emanerako erabiltzen diren euskarri guztiak bezala aberatsgarria da. Aldiz badu zerbait asko ezberdintzen duena, edonoren publikazioak onartzen dituela. Ez zara kazetaria izan behar, ezta idazlea edo pertsonaia ospetsu bat. Zu zeu zure esperientziak, jakintzak edo nahi duzuna kontatuz.Blogosferan guztion berbak balio dute.
Informazio kutsatua jasoten dugun garaiotan, aranasa hartzeko moduko tresna da. Pertsonen harteko komunikazioa sendotzen du,irakurtzen duzun informazioari buruzko iritzia emanez. Honela ikuspuntu ezberdinak ezagutuz, errealitatetik gertuago senti arazten zaitu. Inolako manipulazio eta inposizio gabeko informazioa da. Bakoitzarena bai da eta ez irudikatzen gaituztenena.
