Nairobitarra

Zoritxarrez, zein jatorrak diren estatubatuarrak!!!!! Zorionez, zein jatorrak izan diren bidaikideak!!!!! Guau!!! Eureka!!! Bidai honetan "The spirit of California" topatu dut!!!!!

Jon zein izan da zure esperientzia?

 

Buaaaa!!!!!! Ikaragarria, opor zoragarriak, giro aparta.

 

 Bidaiatzeko modua? Berezia, goxoa. Famili giroan sentiarazi didan taldea izan dut bidai lagun. Kantuak, txisteak, kontu txikiak, bertsoak, soinua, txistua, euskal pilota, agurra, etab... Ez da ezer falta izan horren talde polita osatu genuen horretan.

 

Lekuak berriz hileak tente jartzeko modukoak, oso oso zoragarriak.

 

 Eta nor izan da honen ardatza? Hau dena gertatzea posible egin duen pertsona? Gure JHOSUAAAAAA!!! Berari esker bizitu ditut egun ahaz ezin hauek.

 

 Aurtengo urteko nire egunik zoriontsuenetarikoak dudarik gabe hauek izan dira. Garbi erakutsi dit bigarren aldiz berarekin bidaiatzeak gizaseme pribilegiatu bihurtzen nauela. Zeren eta pribilejio bat baita niretzat bera ezagutu eta gainera berarekin bidaiatzeko aukera izatea.

 

Nire hurrengo oporraldirako dudan ilusio printzipala bera tartean izatea da. NORA??? Benetan ez zaidala batere axola, Josuk organizatua baldin bada ni konforme.

 

Ni ez naiz bertsolari, ez eta poeta ere. Horregatik ez zait posible egiten hitzez azaltzea nik sentitu dudana bidaia honetan. Izan dudan esperientzia, eman didan lasaitasuna eta izan dugun giroa benetan ZORAGARRIA izan da.

 

MILA MILA ESKER zure bidaietako bidai lagun izateko aukera emateagatik eta aurten ere zoriontsu egingo nauzulakoan, laster arte.

 

 

Berrogeita hamar urte                                                                        

zaude gazte, gazte

umore ederra eta

gainera dotore

Nevadan Coca Colak

eztizu in kalte

hurrengo bidaietan

ni ez utzi aparte

 

 

Bidaietan ez zara

diruz aberasten

txoriak bezain libre

nik zaitut somatzen

bizitzaren legeak

zuk dituzu jartzen

diruak ez zaituzu

zoriontsu iten

Urte gutxirengatik ez nuen Cristobal Colon famatu hori ezagutu. Eskolan, Amerika deskubritu zuela esan ziguten. Zaila egiten zitzaidan nere buruan ordena jartzea(orain ere bai, baina beste gaietan). Geografian, kontinenteak milloika urte zituztela. Zientzietan eta larru koloreen araberako sailkapenetan, hango jendea, "piel cobriza"omen zeukan eta azkenik Historian,Colonek antolatutako trekkinean deskubritu zela esan behar genuen nota ona ateratzeko. Hori horrela izaki,baneukan nik nere Amerika propioa deskubritzeko gogoa eta eskubidea.Aurtengo udazkenean gauzatu da.Colon horrek ez du jada,harako bidaiak antolatzen eta Josu bai ordea.Horrela izan dut kontinente horretan nere oinak jartzeko aukera. Elur eta hotzaren mundutik dator gure elkarrekiko ezagutza.Aspaldiko kontuak dira horik(denboraren arian kokatzearren,Colon lagun hori hil eta gutxira). Gero elkarren berri izan dugu zuzen edo zeharka. Bere idazki,proiekzio eta hitzaldietan mirestu izan dut bere bidaiatzeko era eta batez ere beste lurralde eta kulturarekiko errespetu eta jarrera. Ezagututako herrietako kultura eta ohituretan ikasteko nahia eta batez ere "aurreratuon" irizpide arinetatik ihes egiteko ahalegina. Nik,orain,beste Josu "deskubritu dut. Antolatzaile arduratsu eta serioa.Bidaia aberasteko historio,datok,leku bitxiak,kontakizunak eta lekuan lekuko informazio eta abar luze baten jabe.Gozatu eta konpartitu dut une gogoangarriak txoferraren ondoko "konfesonaiuan",Psikoanalisis saio ttikiak,txisteak oroimenak eta mila kontu. Broma ta irrien artean,begia erne "taldearen"giro eta nahiak aztertzen. Han,Ameriketan zoriontsu izan naiz.Josemiten, Gran kapitainaren azpian,antzinako kristauak katedrale handi batean,lehenengo aldian senti zezakeen zirrara berbera somatu nuen nigan.Bryce C.- Monument Valley edo Arches N.P. egunsenti eta arrats gorrietan zeruak sua har dezakela deskubritu egin dut. Biziaren gatza Salk Laken edo Death Valleyen aurkitu daitekela.Sequoia erraldoien azpian edo Colorado C.n gizona naturaren pieza ttiki bat besterik ez dela. Deskubritu dut ere amerikar arrunta gu bezelakoa dela ez hobeago ez eta gaiztoagoa ere.Pelikuletako "navajo" "paiute"eta bestek oraino han direla beren bizinahia azaltzen.Eta batez ere,opor hauen karietara deskubritu dut,biziaren itsasontzi honetan,belak zabaldu eta norbanakoen itsasoan murgilduz,adixkideak ditugula zai gutxien espero dugun tokian.Horrela,euskal artzaia,makaleen azal txurietan grabatzen zuen moduan,nere barnean hizki handiz irakur daiteke: JOSU-2007-AMERIKA

Lengusua aurrena ta laguna gero, edo laguna aurrena ta lengusua gero, edo lagunlengusua eooooo... zer da Josu neretzat? ez bidakide dut nik Josu. Etxe inguruan batzutan eta distantzi luzeagotan bestetan. Berarekin bizi eta ikasi dut: daukan guztia konpartitzeko ez bada daukan horrek ez duela inungo balorerik, bidaiatzean dakina erakutsiz eta besteekin konpartituz zoriontsu sentitzen dela, kontsekuente izatea ez dela hitzekin esplikatzen dena ekintzekin demostratzen dena baizik, momentua bizitzea ez dela filosofi bat eguneroko instante guztietan presente izan behar den gauzik kasikasik garrantzitsuenetakoa dela, maitasuna kopartitu daitekela ...  Ni oraindik ikasten jarraitzeko prest nago, beraz ni Josun bidaikide izaten jarraitzeko prest... 

Josuren motor indartsua eta uneren batean autobusak behar izan zituen bi bateriak bezain beharrezkoak izan ziren Mari Juliren txispa, Juanjoren intsentsu masajeak, Alitoren kantu ahots ederra, Mariren jaki kontuak, Aneren jakinmiña eta patxara, Jonen animazio eta bertsoak, Mañoliren dantza saioak, Jose Martiñen txisteak eta nola ez, preismatikoak!! eta nire, nire.... tripiti tapata tripiti....iuffiiii!!! kosta behar zaizu irakurle halako bidaia berdintzea!!!

Kaixo! kaixo! Zer moduz?

ZORIONAK gure bikote azukre koxkor!

Elkarrekin disfrutatu dugunagatik eta oraindik disfrutatzeko daukagunagatik...

Inoiz ez utzi barre egiteaz, ezta triste zaudenean ere. Iñoiz ez baitakizu nor maitemindu daitekeen zure irrifarreaz.

Ondo segi artista! Heldu daukazun umoreari! Muxuak denen partez!