Gazi-gozoetan barna

Aupa! Gaur deskubritu dut zure bloga ta izugarri gustatu zait, oso polit eta interesgarria, bai jauna! Baina hemengo post honetan utziko didazu nire kontrako iritzia azaltzen... arrunta normala izatea, aspergarriaz gain, pixkat tristea da... normalak gainontzekoek egiten dutena egiten du ( a donde va vicente, a donde va la gente), eta horregatik ez dute berezi deitzen, gauza ezberdinak egitea gustuko ez duelako, edo soilik ez dakielako. Bakoitzak bere gustuak eta ideiak jarraitu behar ditu, normala bada, ongi, berezia bada, ere bai. Garrantzitsuena ezarritakoaren presioa gainean ez izatea da. Artaldeko beste ardi bat ez izatea. Korrontea jarraitzen duen arraina ez izatea.

Politena, izokina izatea da, korrontearen aurka borrokan beti!

 Besteek egiten dutena egiten duenari, artaldeko beste bat izateari nik ez nioke normala deituko, nortasun gabea baizik. Horregatik, bakoitzak normala zeri deitzen zaion ere kontuan izan behar da. Ni traturako erraza, ulertzen erraza den pertsonari buruz ari nintzen "normala" adjetibo horrekin.

Aspaldian ez nintzen zure blogean sartu eta arrunta edo normala ez naizela (zure definizioaren arabera) ohartu naiz, ez bainago traturako erraza eta sarritan ez nautela erraz ulertzen iruditzen baitzait... agian ez da hala, baina...

marrubi basati bat izan nahi nuke

marrubizko muxuak emateko

maitasunezko irribarreek ez dute mugarik

eta malkoen iturriak irekirik darrai...