ametsen atzetik nabil hegan

zein ona! baina zein zaila kasu egitea ezta, bereziki pesimista zarenean, eta are gehiago genetikoki baldintzaturik gaudenean.

Hombre, ez da munduko gauzarik errazena ere, baina nik uste jarrera benetan aldatu nahi bada lor daitekeela...

Sugoi, hau al da puntako zientzia programa hori??

"los optimistas viven más y mejor?" Kantzerra zuten pazienteekin esperimentu bat egin zutela entzun dut duela oso gutxi. Pertsona optimistek ez zuten kantzerra gainditzen eta ez ziren besteak baino gehiago bizitzen... Zer esan nahi du honek? Bideoa gezurretan oinarrituta dagoela? Sikologoek egin dutela bideoa? ("sé feliz! vive más! pon un sikologo en tu vida!" publicidad subliminal?)

Optimismo == felicidad? "Eres más feliz que un tonto" esaten zidan nire amak. Zoriontasuna ez da garrantzitsuena, hori dio bukaerako sikologoak. Bideoan entzun dudan zentzuzkoena berak dio.

"un optimista es más realista que un pesimista que dice ser realista" (o del madrid)? Kantzerrak hil zituen optimista horiek denek kantzerra gaindituko zutela uste zuten! Beraien aurreikuspenak ez ziren oso errealistak, beraz! Errealistagoak ziren "pesimistak", kasu honetan.

"El 50% lo ponen los genes y el resto nosotros"?  Halaxe da, gure esku dago telefonoa hartu eta sikologoari deitzea (edo lobotomia bat egitea...)

Gora txonpejauer!

 

Lehenengo eta behin esan oso ondo iruditzen zaidala zure iritzia hemen idaztea, horretarako idazten baitut blog batean, baina zure tonoak arrogantzia puntu bat duela iruditzen zait, eta egia esan ez da oso atsegina... baina bueno, zuk ikusiko duzu nola idatzi, egia esan.

Hau da programa hori bai, etiketetan ikus dezakezunez. Zer nahi duzu esatea? Nik uste ez dagoela errealistagoa den inor, ez pesimista ez optimista, errealitaterik ezin baitugu ezagutu. Baina optimista izateak indarra ematen dizu gauza asko egiteko. Esperantza da guk aurrera jarraitzeko dugun motorea, esperantza eta ilusioa, konfiantza pixka batez lor daitezke gauza asko, saiatu behintzat saiatzen zarelako. Ez dakit ze ikerketa den hori, kantzerrarena, eta agian egia izango da, nik ordea uste dut kantzerra gainditzeko (gainditzea posible denetan behintzat) jarrerak berebiziko garrantzia duela, etsi egiten baduzu zaila baita zulotik ateratzea. Kantzerra izatea eta optimista izatea ez da halabeharrez sendatuko zarela pentsatzea, baizik eta sendatzeko aukeraren bat baduzu pentsatzea, itxaropena bizirik mantentzea, hain zuzen.

Nik nahiko optimistatzat dut neure burua. Eta horrek ez du esan nahi denbora guztian egoera zerutiar batean sentitzen naizenik, noski. Baina niretzako kaltegarri edo mingarriak diren gauzak txikitzen saiatzen naiz posible den heinean, eta onuragarriak eta dibertigarriak zaizkidanak handitzen eta aprobetxatzen. Horrek hobeto sentiarazten nau eta errazagoa egiten du nire existentzia. Ez dut behar psikologo bat horrela pentsatzeko, eta ez dut uste mundu guztiak behar duenik, ez dut uste optimista bilakatzeko psikologo bat behar denik, bakoitzak bere kabuz egin dezakeen zerbait dela uste dut, borondate pixka batez.

Los optimistas son más realistas porque analizan más las partes negativas de los acontecimientos que los pesimistas las positivas.

Los optimistas viven más y mejor, porque los pesimistas tienen más facilidad de caer en una depresión... y ¿sabes que las depresiones causan también daños físicos?

PD: barkatu nire tonua, baina egia esan behar badut pixkat sumindu nau, onartu beharrean nago.

esta vez no la has klabau balaklaba! zure erantzuna demagogikoa izateaz gain kontraesankorra ere bada. ez duzu ikerketa horretan sinisten, baina bai, antza, zuk aipatzen duzun minbiziaren inguruko beste horretan. ez al dira biak berdinak? nik, bestetik, minbiziaren inguruko beste bat ere irakurri dut, eta zuk ondorioztatutakoaren kontrakoa esaten du. ez du ondorioztatzen, zuk demagogikoki eta subliminalki esan nahi bezala, baikorrek minbiziaren gaixotasuna sahiesten dutenik, horren aurrean psikologia baikorrak fisikoarengan eragin hobea duela baizik. hala ere, ikerketa horiek ez dute psikologian lizentziatu hutsek egiten, psikologoak izateaz gain zientzilariak ere badira. zientzian ere ez duzu federik? bueno, nik ere ez. baina orduan zer geratzen zaigu? subjektibitate hutsa, ikuspegiak eta ikuspegiak. ez dago errealitate objektiborik, eta ondorioz botila erdi hutsik edo erdi beteta ikustera ohituta gaude. eta ukaezina da, nire ustez, hautaketa horretan berneko impultsoek eta eragin kulturalak eragina dutela. bakoitzak hautatu dezala nahi duena, baina zuk aipatutako txopenjauer nihilistaren ezkortasunak ez du mesederik egiten. pandorak eta milurteko historiak erakutsi bezala, itxaropenak, baikortasunak, aurrera egitera bultzatzen gaitu, ezkortasun nihilistak ez bezala. baikortasunak ez gaitu betierekoak egiten, hilezkorrak, baina bai laguntzen du bizitza hobea eramaten, zuk nahi ala ez. gauzak horrela, pesimistak errealistagoak direla zentzugabekeri hutsa litzateke, soilik pesimista batek babes moduan esan dezakeena.

Sokorrooooo!!

Sugoi, arrazoi duzu! Diskutitzea ikaragarri gustuko dut eta bai, nahita hautatzen ditut "hartu eta puskatu" ideiak, tonuak eta hitzak... ez zen nire asmoa atsegina izatea ezta desatsegina izatea ere. Azken komentarioa egingo dut dena den ;-). Gero nire blogera joango naiz bueltan xaguzarra bezala :-))

"Los optimistas son más realistas porque analizan más las partes negativas de los acontecimientos que los pesimistas las positivas" solo más, o más y mejor? ez dakit, ez dakit, estudio bat egingo zuten hori neurtzeko... "Tengo pocas probabilidades, pero creo q  me va a tocar la loteria" vs. "Hay pocas probabilidades, así qué creo que no me va a tocar" Lehena optimista dela nahiko ziur esango nuke. Bigarrena ez dakit pesimista den edo errealista. Nork izango ditu deprimitzeko aukera handiagoak? Nik lehenak esango nuke.

"Los optimistas viven más y mejor, porque los pesimistas tienen más facilidad de caer en una depresión..." Begira, gauza bat esango dizuet. Beren eguneroko bizitzarako orfidala errezetatu dieten bi pertsona bakarrik ezagutzen ditut. Beldurrik gabe apustu egingo nuke ez duzuela pertsona optimistagorik ezagutzen. Orain ulertzen dut dena: optimistei prozac, orfidal, etab errezatetzen dietelako bizi dira besteak baino "hobeto"!

"barkatu nire tonua, baina egia esan behar badut pixkat sumindu nau, onartu beharrean nago" nik ez dizut ezer barkatu behar... baina horrela jartzen bazara nahi baduzu afaltzera gonbida nazakezu hauetakoren baten!

 

Epa gregori! A ze sustoa eman didazun!

hor diozunean: "ez duzu ikerketa horretan sinisten, baina bai, antza, zuk aipatzen duzun minbiziaren inguruko beste horretan. ez al dira biak berdinak?" Ez dut uste berdinak direnik. Nik aipatu dudan esperimentua "neurgarriagoa" dela iruditu zait. Kantzer mota berbera duten paziente optimistak zenbat bizi dira ospitalean? Eta "pesimistak"? Joder, ba berdin-berdin bizi dira, batzuetan optimistak gehiago, besteetan ez... baina ez da erregela orokorrik ondorioztatzen!  Beste esperimentua askoz orokorragoa zela iruditu zait! Orokorrean optimistak gehiago eta hobeto bizi direla optimista izateagatik bakarrik? Anaien arteko experimentua da? auzo bereko pertsonen artekoa? Niri zaila iruditzen zait ondorio horietara iristen den esperimentua imaginatzea.

txopenjauer de refilón aipatu dut baina hemen dagoenez berriz, esango dut sekulako barreak egin ditudala tipo honen hainbat zitarekin, benetan gomendagarriak! Terrible. Tipo hau ez al zen 104 urterekin hil? ;-)

Eta bukatzeko: "baina bai laguntzen du bizitza hobea eramaten, zuk nahi ala ez. gauzak horrela, pesimistak errealistagoak direla zentzugabekeri hutsa litzateke, soilik pesimista batek babes moduan esan dezakeena." kontrakoa esan zenezake, inolako arazorik gabe pesimista jartzen duen tokian optimista jarriz.

Bukatzeko "Dogma" filme bat gomendatzen dizuet, aurten zinemaldian ikusi dudan bat. "The art of negative thinking" depresiorik gabeko bizitza osasuntsu bat edukitzeko bide bezala. Oso interesgarria!

Eta orain, nire zulora bueltatuko naiz! Ea hauetakoren baten eguneratzen dudan edo zerbait!

Hasta nunca camaradas

(pake ederra utziko det ;-)

 

berriz ere demagogiatan? Schopenhauer 104 urterekin hiltzeak ez du ezer frogatzen, jakin baitakigu superniak eta bere baikortasn edota ezkortasunak ez duela gure etorkizuna determinatzen. schopenhauerrek ez zuen minbizirik ziurrenik bere herentzia genetikoan holako informaziorik agertzen ez zelako, edota zorte ona izan zuelako. nork daki zelan jokatuko lukeen gure nihilista ascetikoak minbizia edukita... ironia horren bitartez ez duzu ba ezer frogatzen ezta ezer ezereztatzen. eta ez ahaztu den dena irakurtzen nik une bakar batean ere ez dut esan baikorra errealistagoa dela, ez baitago niretzat errealitaterik, edota egotekotan, ez dago berau ezagutzerik. horrexegatik, azkenengo esaldi horrekin ni mintzen saiatu bazara berriz egin duzu kale, nik ez baitut esan baikorrak errealistagoak direnik, izatez, ez dut esan ezta ni baikorra naizenik. eta hala ere, arrazoia duzu, posiblea da alderantziz ere izatea, baikorren batek errealistatzat izatea bere burua. nik behintzat, berriro esaten dizut, ez naiz errealista inondik inora. eta ez hartu hau ezkorki ba gizona (edo neska), ez da zure zuloan sartzeko arrazoi nahikoa. ez ezkutatu, nik ere maite dut eztabaida eta saltsa. inoiz arte ez, hurren arte...

Dioss! Trapua atera eta berriz bueltan, por alusiones. Schopenhauer ez zen 104 urterekin hil baina berdin dio. Horrek gauza bat frogatuko luke erraz-erraz: nihilista eta aszetikoak ere, optimistak bezala, 104 urte bizi daitezkeela!

"horrexegatik, azkenengo esaldi horrekin ni mintzen saiatu bazara berriz egin duzu kale" ez naiz inola ere blog honetan inor mintzen saiatu. Argi zegoela uste nuen baina ez nekien "ez errealista" batekin ari nintzela hizketan ;-)

"eta ez hartu hau ezkorki ba gizona (edo neska), ez da zure zuloan sartzeko arrazoi nahikoa. ez ezkutatu, nik ere maite dut eztabaida eta saltsa. inoiz arte ez, hurren arte..." Ez dut ezkorki hartzen! Oraintxe bertan barrezka ari naiz. Ni oso pozik geratzen naiz, Gregori, zuk behintzat, pixka bat bada ere, faltan botako nauzulako :-) Eta bai, beharrezkoa da nire blogera bueltatzea, aspaldi eguneratu gabe daukat eta (ixteko asmoa ere izan nuen duela gutxi!)! Ezkorki hartzen dudana da Sugoik afaltzera gonbidatu ez izana... baina pipertuta dabil eta ulertzekoa da, agian :-)

"Kantzer mota berbera duten paziente optimistak zenbat bizi dira ospitalean? Eta "pesimistak"? Joder, ba berdin-berdin bizi dira, batzuetan optimistak gehiago, besteetan ez... baina ez da erregela orokorrik ondorioztatzen!"
Ez....eh??... Ba zer da orduan plazeboa ba?. Ala plazeboa beste gezur handi bat da? arratoiekin esperimentutan aritzen al zara etxean gauzak horren garbi izateko?...
Zientzia hipotesiak baino ez dira eta dokumental honetan probabilitatearen hizkuntzan, estatistikaren hizkuntzan, ikerketaren hizkuntzan hitz egin dute... Berriz ere zure itxitasuna izan da ulergaitasuna kendu dizuna...

Lasai Wende, ez al duzu ikusten balaklaba munstroa dela estatistiketan? antza nihilista eta aszeta bat 104 urterekin hiltzetik inferitzen du  optimistak eta pesimistak adin berberarekin hil daitezkeela, inolako beste daturik kontutan hartu gabe. horrela egiten dira estatistikak... buru itxia eta demagogoa, errealista esango du berak, zenbait lagunen bizitzak horrela errealitatea erakutsi baitio. bapatean ezustean zakila ipurtzulotik abisatu gabe sartzen dutenen moduan sartu da, ironia ziztrin baten atzean ezkutatuz, barre algara istrioniko eta faltsuen artean. egia esan oso gutxi intimatu dugu faltan botatzen hasteko balaklaba. hasteko lepotik eman ditzakezu musu txiki batzuk, eta gero, baliteke faltan pittin bat botatzea. baina nik, pertsona autentikoagoak botatzen ditut faltan, optimistak zein pesimistak izan. inolaz ere beraien zilborrera etengabe begira dauden horiek. utziozu pelikulak gomendatzeari, ikuspegiak inposatzeari, ironia erabiltzeari ongiaz eta gaizkiaz haratago egongo bazina bezala, hona lagunen artean hitz egitera baikatoz.

Pipertuta ni? Ez, ez! Mesedez, ze optimista mota izango nintzateke blogean utzitako komentario batzuengatik oraindik ere pipertuta ibiliko banintz? Momentuan moskeatu nintzan bai, momentuko beroaldiak, ze egingo diot!!! Baina ordutik ordenagailurik izan ez dudalako ez naiz hemendik pasatu. Kontua da balaklaba lanean ez didatela kontratua luzatu eta beraz nik afaltzeko dirurik ere ez daukat ia, pizza hutean afaldu beharko duzu lagunen batekin... sentitzen!

<<Nik aipatu dudan esperimentua "neurgarriagoa" dela iruditu zait. Kantzer mota berbera duten paziente optimistak zenbat bizi dira ospitalean? Eta "pesimistak"? Joder, ba berdin-berdin bizi dira, batzuetan optimistak gehiago, besteetan ez... baina ez da erregela orokorrik ondorioztatzen!>>

Iritzietan oinarrituz, hori baitirudi dela tonika, berdin-berdin horrek ez dauka zentzurik. Egunak kontutan hartuz, beharbada berdina iraungo dute, bai. Baina pesimista batek, hilko den momentuan pentsatzen eta bitartean bizitza aprobetxatzen ez duen batek, askoz denbora gutxiago biziko du. Optimistak, aldiz, nahiz eta heriotza atzean izan, uko egingo dion esperantza duen batek, eta, ondorioz, egunak aprobetxatzen dituen batek, bizitza luzeagoa izango du. Nahiz eta egun berean kontatu medikuak zein dan arazoa eta bata bestearen alboan hil.

Wendek esandakoarekin loturik, gaitz berdinarekin, ez dute bizi kalitate berdina plazeboz engainatuta bizi denak eta bere minarekin batera dagoenak.

Aiba la hostia qué follón!

(joder, ordu bat pasa dut ia denei erantzuten... ez dago nik bezala pentsatzen duen inor hemen? :-)

 

placebo.

(Del lat. placebo, 1.ª pers. de sing. del fut. imperf. de indic. de placēre).

1. m. Med. Sustancia que, careciendo por sí misma de acción terapéutica, produce algún efecto curativo en el enfermo, si este la recibe convencido de que esa sustancia posee realmente tal acción.

plazeboaren mundua:

• http://es.wikipedia.org/wiki/Efecto_placebo
• http://www.larebotica.es/larebotica/secciones/medicamentos/placebo/index.html
• http://www.buenasalud.com/lib/ShowDoc.cfm?LibDocID=3373&ReturnCatID=14
• http://escuela.med.puc.cl/Recursos/recepidem/estExper05.htm
• http://www.dsalud.com/numero18_4.htm
• http://www.elmundo.es/salud/1996/187/01149.html
• ..........................................................

Bi artikulu??

Plazeboak ez du beti funtzionatzen, aspirinek ere ez.

Plazebo efektua errealitate bat da, zientziaren munduan sartzen bazara, sartu zaren moduan, errealitate bat da.

Tostada beti mermeladaren aldetik jauzten ez den arren, tendentzia hori da, hala zion Murphyk behintzat... Horra hor: Plazeboa.

Zergatik dituzte droga jakin batzuek pertsonaren egoera psikologikoaren araberako efektuak, zergatik tokatzen zaie pesimistak direnei bidaia txarrena... GEHIENETAN, ez beti, hori ere kritikatzeko esperantza badaukazu...

Erregelak badaude beraz: pesimistek "nozebo" efektua sortzen dute eta horregatik aipatu nuen plazeboa, plazeboa kasu honetan pesimista edo optimista izatea baita.

"Tostada beti mermeladaren aldetik jauzten ez den arren, tendentzia hori da, hala zion Murphyk behintzat... Horra hor: Plazeboa."
Hau ez dut oso ongi ulertu!

"Zergatik dituzte droga jakin batzuek pertsonaren egoera psikologikoaren araberako efektuak, zergatik tokatzen zaie pesimistak direnei bidaia txarrena... GEHIENETAN, ez beti"

Hau ez nekien horrela zenik. Emaiozu madalena bat lagun bati marihuana zuenik esan gabe. Ikusiko duzu zeinen bidaia txarra eramaten duen optimista bada ere. Ez dut uste pesimista izatearekin zerikusi handirik duenik bidaia txarrena. Pesimista izateak ez dut uste depresioak jota bizi zarela esan nahi duenik... Gainera, orain modan dauden droga asko, hain zuzen ere, depresioak eta antzeko egoera sikologikoak aldatzeko erabiltzen dira...

"Erregelak badaude beraz: pesimistek "nozebo" efektua sortzen dute eta horregatik aipatu nuen plazeboa, plazeboa kasu honetan pesimista edo optimista izatea baita."

Placeboak eragina izan dezan, hartzen duenak ezin du jakin sustantzia horrek ez duela sintomak arintzeko edo sendatzeko propietaterik. Engainatu egin behar da plazeboa hartu behar duen pertsona. Pesimistak ere, esango nuke, optimistak bezala engainatu daitezkeela. Mediku batek esaten badizu: "pastilla honek buruko mina kentzen du" zuk sinetsi egiten diozu besterik gabe, ez duzu jakingo zurekin plazeboarekin lotura duen experimentu bat egiten ari dela, eta laktosazko pilula bat besterik ez dizula emango, bestela ez lukeelako eraginik izango (edozer gauza izango litzateke plazeboa bestela: goizeko zerealak etab. !). Hala ere, plazeboaren eraginak zalantzan jartzen dituzte askok. Sendatzen du? Sintoma "sikosomatiko" batzuk arin ditzake bakarrik? Oso interesgarria (agian "sensacionalista") zuk aipatu duzun artikuluetako bat. Placeboak "laranjen tamainuko tumore pila bat kaniken tamainura murriztu zituen paziente batean eta noceboak lehengo tamaina eman zien berriz bueltan". Interesgarria ere bukaera aldera dioena: "pilula gorriek eta beltzek, zuriek baino eragin handiagoa dute" Oso interesgarria, placeboaren kontua!

 

hau zen artikulua:

http://www.dsalud.com/numero18_4.htm