ametsen atzetik nabil hegan

ezer  ez  da? ez  da  ezer  existitzen? beharbada  egokiiagoa  litzateke  esatea  gauzak  ez  direla  ematen  agertzen zaizkigun  bezalakoak. horrez  gero, sentipenek  engainatzen  gaituzte? ezinezkoa  al  da  egia  edo  egiak  aurkitzea, edo  kontenplazioa  eta hausnarketaren  bidez  ezagutu  dezakgu  ezkutuan  dagoen  egia? inpresioek  ez  dute  balio  beraz? nahiko  platonikoa  ematen  duzu. zein  da  orduan  zientziaren  eginkizuna  egiaren  azalpenean  sentipenetaz  baliatzen denean? ez  da  posiblea  egi  absolutuaren  inexistentzia, hau da, gauzak  agertzen  zaizkigun  moduan  baino  ez  izatea? beharbada  gauza  oro  mugikorra  da, flexiblea  eta  aldakorra, eta  niretzat  agertzen  zaidan  modukoa  izango  da  beste  batentzat  agertzen  zaion  moduan  delarik. nolabaiteko  erlatibismo  eta  perspektibismoa, alegia.

Badirudi elkar ulertze arazo bat dugula eh! Esan nahi nuena zuk esan duzuna da, baina azalpenik eman gabe. Esan dut, ezer ez da guk uste duguna, edo agian bai, existitzen den bakarra gure inpresioak direlako. hau da, noumenoak eta fenomenoak daude, edo bakarrik fenomenoak? Platonikoa ez mesedez! Dena den bizitzara sozialera eraman nahi nuen, pertsona bat edo informazio bat ezagutzen dugunean, ez dugu lehen inpresioarekin gelditu behar, ez duzu uste? Aztertu beharra dago...

Gauzak ez direla zertan guk ikusten ditugun bezala izan behar esaten ari zarie o galdu naz? Esan nahi dut, guk geuk modu batera ikusten ditugula, eta guretzat horrela badirela. Baina albokoarentzat ez dute zertan berdinak izan behar, berez ez du izaera orokor bat izan behar. Izan dezake, bai, baina hori guk ezdakigu eta ezin dugu frogatu. Zientziaren inguruan astrozorok aipatu duenari buruz, nik alde batera utziko nuke. Hau da, zientzia guk asmaturiko hitzak, zentzuak, formulak dira. Guk asmatu ditugun momentutik, gure pertsepzioek baldintzatu dituzte. Zientziaren "egia" inguratzen gaituzten gauzei zentzuzkoa iruditzen zaigun azalpena aurkitzea da. Horren froga bezala har genezake gaur filosofia klasean aipatutakoa: egun eredu matematikoa aldatuko bagenu, kaosa litzateke. Generaioak beharko lirateke berriro ere buruak guztiz garbitzeko, eta hala ere inork ez zigun ziurtatuko berriro ere iraultza etorriko ez dela. Ez dakigu benetan horrela den, edo ez, baina burua lasai izateko balio du, ulergarria zaigun zentzua du eta kitto. Ez dakit ondo azaldu dudan nire burua :S.

Nik behintzat ulertu dizut esan duzuna. Eta hori da neuk ere esaten dudana. Metafisikaz ezin dela errealitaterik atera, frogatu ezin delako, zentzubakoa dela... ez metafisika bera (batzuentzat ziurtasunez bizitzeko beharrekoa baita), baizik eta egia metafisikaren bidez aurkitu nahi izatea.

bale, oso  ondo  dago, baina  erreparatu  izenburuari  momentu  batez... ezer  ez  da, hau  da, nada  es  edo  es  la  nada. zelan  ulertu  esaldia?

Ezer ez da... (puntos suspensivos). Nahiko txarra naiz izenburua jartzen, :P