Niniak dardarti,
negar-malkotan itotzen,
telebistari begira dago.
Besaulkian iltzatuta geratzen da,
haur horiek ikusten dituen bakoitzean.
Tripa puztuta,
ogi koxkorren bat jaso zain,
isilean bizi eske
egoten diren umeei begira,
mundua zein krudela den... pentsatzen du,
eta oihukatzen du,
injustiziez lepo.
Oihukatzen du, bai,
buka dadila sofrimendua!
Bere larru beltzezko besaulkian
afaritako postrea jaten duen bitartean.
2009/02/09 08:07:11.681 GMT+1
Gatazka
Nork: Sugoi.2009/02/09 08:07:11.681 GMT+1
Etiketak:
poemak
| Permalink
| Erantzunak (2)
| Errenferentziak: (0)
"Oso gustuko dut amestea, ametsek momentu batean desiratzen duzuna nolabait bizitzeko aukera ematen dizute, ametsek ilusionatzen gaituzte eta ilusio edo desirak praktikan jartzeko indarra eta gogoa eman diezagukete. Nork ez du amets goxo bat izan noizbait eta esnatzerakoan gauza bera amesten jarraitu nahi izan? Ametsak, errealitate birtuala dira, teknologiarik gabeko errealitate birtuala, itxi begiak eta ireki adimena eta irudimena!"
Erantzunak
danok gara konpliziek. danok gauz geure narru baltzezko butakan, postrie jaten dogun heinien, injustizidxeri beituten. hauri da geuzie: beituten gauzela. eta beitutiek eztau eitzen.
danok gara konplize!
Nork: alaine.2009/02/10 23:05:02.322 GMT+1
Nork: Sugoi.2009/02/11 10:05:03.606 GMT+1