Aurreko egunean erlijio gertakariaren inguruko hitzaldi batera joateko aukera izan nuen. Hona hemen handik lortutako ondorioak. Espero dut interesgarriak izatea niretzat diren moduan.

Erlijio gertakaria

Erlijio hitzaren jatorria etimologikoa: religiónè re-ligare: berriz lotu; berriz lotu gu eta gure jatorria.

Erlijioek pertsonen dimentsio sakon bati ematen diote erantzuna. Oinarrizkoa da erlijioak ulertzeko eta errespetatzeko erlijioa termino bezala ulertzea eta errespetatzea.

Erlijioa: gizakia gizaki denetik erlijio agertu izan da. Gizakiarekin lotuta egon da beti, bere jaiotzetik. Bizitzaren edo existentziaren jatorriarekiko, iturriarekiko harremanak bilatu izana da.

Existentziaren jatorria edo oinarria diogunean honakoa esan nahi dugu: existentziaren inguruko azken galderak, nondik gatoz, nora goaz, zer gara…baina, zer daukagu horiek erantzuteko: esperientzia pertsonala, gure antzinakoek esandakoa eta pentsatutakoa, zeintzuk dira ditugun pista kulturalak? Existentziaz ari garela gure osotasuna eta jakituria gizaki bezala ez nahikoa zaigu erantzunak bilatzeko, beraz, begirada atzera botatzen dugu. Ondorioz, erlijioak kulturen ehunka urteen emaitzak izan daitezke, hizkuntzen antzera.

Erlijio ezberdin asko dauden arren, beharrezko da horiek komunean dituzten ezaugarriak edo kontzeptuak aztertzea, guztien artean irakur dezakegun batasuna; zer dute komunean?:

Lau elementuetan banatu daitezke:

            1.-Sakratutasunaren dimentsioa: ez dute egunerokotasunetik aparteko errealitatea batez hitz egiten, baizik egunerokotasunaren azken galderetatik abiatzen dira egunerokotasunaren oinarrietara jotzen dute, bizitzaren sakratutasunetik. Zein dimentsiotan kokatzen garen arabera, gauza batez edo bestez arituko gara. Laburbilduz, erlijioak bizitza dimentsio sakratua batetik aztertzen du.

            2.-Misterioa: erlijio guztietan dagoen elementu nagusia da. Bizitzaren iturria, jatorria da. Aztertu beharreko bi puntu ezberdintzen dira:

                        -transzendentzia: haratagoko dimentsio baten kokatzen da. Misterioa gugandik haratago dago, gainditu egiten gaitu. Gizakiaren kapazitate mentala gainditzen duten galderak egiten ditugu. Misterioarekin harremanak landu ditzakegu baina ezin gara hori ulertzera heldu, inurri batek fisika edo kimika ulertu ezin dezakeen antzera.

                        -gizakiari barru barrutik eragiten dio. Bere barnean dauden galderetatik dator, beraz, ez kanpo faktoreren batetik.

Erlijio guztietan batasun horrekiko sentitutakoaren arabera honakoa ondorioztatu dezakegu: izugarria da gizakiaren eta Misterioaren arteko proportzio-gabetasuna eta baita liluragarria ere.

            3.-Jarrera erlijiosoa: hiru “bide” zehazten dira: pentsamendua (burua), sentimendua (bihotza) eta ekintza (eskuak).

Erlijioa ez da iritzi kontu bat. Jarrera ez da bakarrik Misterioa ulertzea, baizik eta bizitzan egiten, pentsatzen eta sentitzen duguna horren bilaketara zuzentzea. Ez da sinismen kontu bati mugatzen.

            4.-Hierofania: sakratutasunaren agerpena da. Nola izango dugu Misterioaren dimentsioarekin harreman ezin badugu hori ulertu. Beraz, gizaki erlijiosoak bere bizitzan kokatzen du harremana: mendian, izotzean, zeruan…

Sakratutasuna gizakiaren errealitatean agertzen da, islatzen da. Bizitza antolatzen da sakratutasunarekin harremana izateko. Kristauen ogia: ogian agertzen dela sinisten du edo ikusten du ukitu ezin den misterioa.

Erlijio zehatzetaz

Budismoaz: Buda printze bat zen eta seme bat zuen. Bizitza ona zuen, ez zitzaion ezer falta, nahi zuen beste izan zezakeen, baina oinarrizko galderen erantzuna falta zitzaion. Bizitza osoan bere jauregian bizi zen, beraz, erantzun bila jauregia utzi eta sufrimendua ezagutu zuen handik kanpo. Printze kondizioari uko egin eta munduan zehar egiaren bila abiatzen da. Bizitzaren esentzia ezagutzen du eta hori erakusten hasten da. Egun ere, ezkutatzen zaizkigu Bidari jauregian ezkutatzen zitzaizkionak. Herria da bere esperientzia espiritualaren inguruan erlijio bat sortzen duena, Jesukristorekin gertatu zen bezala.

Budismoaren arabera, sufrimendu gehienen jatorria desio adiktiboetan kokatzen da. Beraz, horiek gainditu eta gure desio eternoetan kokatu behar gara. Adikzio nagusia Ni kontzeptua da.

Judaismoak, bestalde, herrian kokatzen du Misterioaren gakoa. Liburu sakratuek deskribatzen dute herriaren eta Misterioaren arteko harremana eta maitasuna. Jainkoaren ezaugarri nagusia maitasuna da, baina, gizakia beste pasioetan galtzen denean galdu egiten da.

Nazareteko Jesusek aldarrikapen erradikala egin zuen. Maitasun eta intimitate harremana sortzen du bizitzaren jatorriarekin, aita harreman bat. Ulertu ezin dezakegunez maitasuna azpimarratzen du gakotzat.

Erlijioen bihotza zein den ulertzea behar-beharrezkoa da horiek ulertu ahal izateko eta ondorioak ezagutu ahal izateko.

Islamak batasun bakartzat ulertzen du Misterioa. Mahomak ulertzen du Jainkoa ukiezina eta urruna dela, ezin dela berarekin aita harreman bat izan, aldi berean, inpultso adiktiboak kontrolatzeko bost arau proposatzen ditu, ramadana eta errezoa bezala.

Sakonean, erlijioek badute intuizio komuna. Hori azaltzeko metafora bat erabil daiteke.

Gurpilaren metafora: existitzen da ulertu ezin dugun misterioa, baina, gutxienez, hurbildu gaitezke eta horretan saiatu behar gara, espiritualki hurbilago egoteko. Orduan eta Misterioaren hurbilago egon gure artean ere hurbilago egongo gara, beste erlijioetako sisdunak izan arren.

Erlijio bakoitza gurpilaren erradio bat izango litzateke, Misteriora hurbiltzean beste erradio edo erlijioekiko hurbilago egongo gara.

Bestalde, bada beste kontutan hartzeko puntu bat. Misterio ulertu eta ezagutzen ez dugun zerbait dela kontutan izanda, izan daiteke horren zehaztasunera hurbilketa ezberdinak egitea. Bost itsuk elefante bat ukitzean zer den ez dute jakingo baina ezagutzen duten gutxiarekin irudi bat sortuko dute. itsu bakoitzak, ukitu izan duen, elefantearen atalaren arabera, ideia hurbilago edo urrunago bat izango dute. Erlijioek duten Misterioa ulertzeko eran antzera gerta daiteke.

Diriamba

Wikipedia(e)tik

Diriamba Carazoko departamenduko udal bat da, Nikaragua.

Geografia

Hiria 11º51' I eta 86º14' M kokatzen da. Hiria itsas mailatik 500 metrotara kokatzen da. Hiri honetan aurkitzen da San Sebastianeko Basilika. 1891.urtean, Basilika eraikitzeko lanak hasi ziren arren, ez zen 1939.urtearte ireki. Hiri honetatik jaio zen Diriangen Soccer Club futbol talde profesionala. Anekdota moduan, aipa daiteke Costa Ricako presindentea izan zena, Rafael Ángel Calderón Fournier bertan jaio zela 1949.urtean istripu bezala. Bere aita Rafael Ángel Calderón Guardia, baita Costa Ricako presidente izandakoa, Diriamban zegoen erbesteratuta.

Kanpo loturak

ingeles:

• www.diriamba.info

Carazoko departamendua

Wikipedia(e)tik

Carazo
Herrialdea	Nikaragua
Hiriburua Koordenatuak:	Jinotepe 11°51′N 86°12′W / 11.85, -86.2 (Carazoko departamendua) Koordenatuak: 11°51′N 86°12′W / 11.85, -86.2 (Carazoko departamendua)
Azalera	1.050 km2
Biztanleria Dentsitatea	177.100 (2006) 171 bizt/km²
ISO 3166-2	NI-BO

Carazo Nikaraguako departamentu bat da. 1.050 km² eta 177.100 biztanle ditu. Hiriburua Jinotepe da. Ozeano Barearen ondoko eskualdearen erdialdean kokatuta dago, Managua hiriburuaren hegoaldean kokatuta dago, Nikaraguako sumendien katearen ondoan, hala ere, eskualdeko sumendirik gabeko departamentu bakarra da. Azalerari dagokionez, dertamentu txikienetraikoa da.

Bere hondartza ederrengatik eta bere festa erlijiosoengatik ezaguna da, ia urte osoan zehar ospatzen direnak. Festarik garrantzitsuenak Santiago Apostoluaren Jinotepeko Zaindariaren festak dira

Bere klima freskoa da. Itsas mailatik 700 metrotan dagoen goi lautada baten kokatzen da.

Herriak

Hiru hirigune nagusi ditu: Jinotepe, Diriamba eta San Marcos. 8 herri ditu guztira:

• Diriamba
• Dolores (Nicaragua)
• El Rosario (Nicaragua)
• Jinotepe (cabecera departamental)
• La Conquista
• La Paz de Carazo
• San Marcos (Carazo)
• Santa Teresa (Carazo)

Hona hemen internetek eskaintzen duen azkenekoa: LastFm.

Zuetako askok egingo duzuen bezala, ordenagailu bitartez musika entzunetaz gain sistema honi esker haratago joateko aukera dago. Programa txiki bat baino ez da. Programa horrek zure ordenagailuan eta, orain, MP3an entzundakoa web orrialde batera bidaliko du, scrobbling-ari esker. Ondoren, horrek zure abesti entzunenen lista bat sortuko du eta horretaz gain beste gauza asko eskaintzen dizkizu.

Gunean zure gustukoa izango den irrati bat ere entzun dezakezu, zuretzat esklusiboki sorturikoa. Gainera, zure gustukoak izan daitezkeen gomendapenak ere ematen dizkizu. Bestalde, zure musika berdina gustuko duen jendearekin kontaktuan jartzen zaitu, lagunak egin nahi badituzu.

Kontzertuetara joatea atsegin duen horietako bat bazara hemen ere zer edo zer interesgarri aurkituko duzu zure estilokoak diren kontzertuen berri ematen baitizu.

Bideo-klipentzako ere bere atala du lastfm-ek. Egunero hiru edo lau bideo-klip gomendatzen dizkizu, beraz, zure talde gogokoen bideoak jarraitzeko aukera ere baduzu.

Azkenik, eta, blogen bat baduzu, LastFm-ek blogentzako gehigarriak eskainzten ditu, Facebook bezalako plataformentzako bezala. Beraz, musikan haratago joan nahi baduzue probatu ezazue gune hau, ez duzue ezer galduko.

Mozilla Firefox.

Duela urte batzuk utzi nuen Explorerra alde batera eta Mozilla erabiltzen hasi nintzen. Eta, egia esan, erabakia ondo atera zitzaidan. Askoz erosoago nabigatzen dut  dohaineko nabigatzaile honekin, eta ez bakarrik ordaindu behar izan ez dudalako.

Hasieran, Firefoxek erabiltzen zuen pestainen sistemak maitemindu ninduen eta horrek bultzatu zidan hori deskargatzera eta trasteatzen hastera.

Bestalde, esan beharra dut informatikaz eta softwarretaz gutxi dakidala, erabiltzailea izateko behar beste baino ez.

Firefoxek askoz nabigazio garbiagoa eskaintzen du eta ez dut topatu Explorerrak duen zerbait eta Firefoxak ez duena. Segurtasun aldetik ere Explorerrak baino askoz segurtasun maila handiagoa eskaintzen du, batez ere hain ezerosoak diren pop-up leihoen aldetik. Gainera, jakingo duzuen moduan bada euskarazko bertsioa erabilgarri.

Interneten Firefoxen iritziak bilatzen aritu naiz eta foroetan esaten denagatik badirudi azken honek orrialdeak kargatzeko denbora gutxiago ere erabiltzen duela. Gainera, hedapen eta plugin asko daude sarean gure esploratzailea kustomizatzeko. Bestalde, interfazeak ere aldatu daitezke, zure ordenagailuari estetika berezi bat eman nahi badiozu. Nik oinarrizkoa dut atseginen, beste asko probatu ditudan arren.

Aurki dezakedan eragozpenik garrantzitsuena, eta batzuetan arazoa izan direnak konpatibilitate arazoak izan dira. Badira web-orrialde batzuk Microsoften Explorerrarako baino ez direnak diseinatuak izan, besteak beste HUHEZI unibertsitateko Idazkaritza Birtualeko gunea. Egun, badirudi hori aldatu dutela, baina, lehen harrigarria iruditzen zitzaidan nola HUHEZI bezalako unibertsitate batek, muga horien bitartez, Microsoften lizentzia ordaintzera bultzatzea. Baina, esan bezala, badirudi hori aldatu dela.

Fororen baten irakurri izan dudan bezala, eragozpen bakarra jendearen ezjakintasuna da, eta hala izan daiteke. Benetan poztuko nintzatekeen ezagutzen ditudan internetzale guztiek Firefox erabiliko bazuten.

Honetaz guztiaz gain Mozillaren beste produktu bat aipatzea gustatuko litzaidake: Thunderbird. Posta eta RSS bideen irakurtzaile sinplea da. Bertan zure emailak, harpidetzak eta agenda antolatzeko aukera daukazu, logikoa den bezala dohainik. Oso gustura nabil ni antolatzaile honekin beraz gomendagarria da oso, saiatu ezazue, ez zarate damutuko.

Ikusi ahal izan duzuen moduan Aste Santu honetan Saharan ibili naiz. Ez nuke oporretan joan nintzela esango, baizik eta bisitan. Herri bat bisitatzen joan nintzen: saharauiak. Egia esan, eta zehatzak izatearren, Aljeriar lurraldeetan egon naiz. 165.000 saharaui inguru Aljeriako desertuaren zati baten bizi dira. Errefuxiatu politikoak dira.

Marokok, behin, lurrak lapurtu eta desertura jo behar izan zuten babes bila. Guzti horren atzean Espainia dago, jakingo duzuen moduan, baina bueno, ez naiz kontu politikoetaz arituko, gogo izugarriak ditudan arren.

Betidanik izan dut herri honekiko interes edo konexio handia, txikitatik saharauiren bat edo beste ezagutu izan nituen eta ulertezina egiten zitzaidan  nola gertatu daitezke horrelakoak: herri oso bat bere lurretatik alde egin behar izatea beste batek horrela nahi duelako, benetan niretzako ulertezina.

Hasieran nahiko goibel joan nintzen, esan zidaten moduan Loiutik hiru hegazkin ateratzen baitziren. Espero nuenaren kontrako zen hori. Nik saharauiak ezagutu nahi nituen eta ez euskaldunak Saharan. Baina dena ordainduta eta itxita zegoenez Sahararako bidea hartu behar nuen.

Saharara iritsi eta egun pare baten zeinen erratuta nengoen konturatu nintzen. Ikusi izan nuen bezala bidai guztiz solidarioa zen eta ez turistikoa. Nabaria zen bidaiaren izateko arrazoia: herrien arteko anaitasun garbia. Ikaragarria izan da. gobernuak, estatuak eta agintariak alde batera utzita herritarrak zein punturaino elkartzen diren.

Egun, dena bizi izan dudala eta bidai perfektua izan dudala kontutan hartuta zer nolako esperientzia bizi izan dudan konturatzen naiz. Ez nuen halakorik espero, dena espero edo imajina nezakeena baino askoz hobeto izan zen. Saharauiak duten gutxia eskaintzen dizute irribarrea ahoan dutela. Oso zaila zait bizitakoa hitzen bitartez adieraztea, oraindik amets horretan nago.

Bizitzaren ikuspuntu berri bat erakutsi didate. Jasotzeko asko duten arren emateko ere mila gauza dituen herria da. Pertsona moduan ikasi izan dudala sentitu dut, espiritualki aberastu naizela sentitzen dut.

Egin dezakedan gauza bakarra gomendioak ematea da: udan ume saharauiren bat akojitzeko aukera aprobetxatzea gomendatzen dut. Haur paregabeak dira eta horiekin ere ikasteko hamaika gauza daude. Bestalde, urtero bitan ume horiek eta haien familiak bisitatzeko aukera ematen dute euskal erakunde solidarioek, beraz, hori aprobetxatu eta horiek nola bizi diren ezagutzea bihotz osoz gomendatzen dut.

Kronika hau goitik-behera kaotikoa dela badakit baina hori barruan sentitzen dudan pasioaren ondorio baino ez da. Anima zaitezte, benetan, ez zarete damutuko.