Lehortetik ihesi

Doñanako ekosistemen existentziaz jabetu orduko kausitu dut geure-geurea dugun gabezia bat. Bat gehiago.

Haizeak dunak mugitzen ditu aleka. Pinudiei erreparatu gabe desplazatzen dira area mendiak aurrera, naturaren lege hutsez, gupida barik.
Pinu hilurrenek pinoiak askatzen dituzte, hondarrak irentsiko dituenean, haruntzago, pinu berriak sor daitezen. Unea heltzean, abisatu gabe galduko dira, kexatu barik hil, patuarekin ados.



                        

Gizakia, ordea, enbata borreroari oldartzen zaion pinu umezurtza da. Egozentrismoaren sukarraz, norbanakoaren salbazioan tematzen da. Ez da ohartzen ekosistemak ez duela sentimenduez ulertzen.