Gutxi gorabehera hauxe esan zuen: euskaldunok hizkuntza salbatzearen alde, gure kosmobisioa sakrifikatu egin dugula. Gero ñabardura bat gehitu zuen: kosmobisio hori sakrifikatu dugu, inoiz izan badugu noski.
Horrek zuzenean Txepetxek uztailean esan ziguna ekarri zidan burura. Berak beste hainbat gauzen artean honako hauek esan zituen:
Euskara gero eta gehiago erabiltzen da, gero eta gauza gutxiago esateko. Eta hori da arazoa. Zelan lortu euskara bezalako hizkuntzek zeresana izaten jarraitzea eta bakoitzak zer esan behar duen jakitea. Eta hor dauka euskarak eta beste tarteko hizkuntzek gaixotasun nagusia: zelan orekatu berba egitea eta esatea.
Amigas y amigos mios, recuperemos nuestra canción!
Eta biak irakurrita, zalantzak sortzen zaizkit ….
Erantzunak
Zortzigarrena: baliorik handiena hizkuntzari eman diogula, tradizioari baino, mundu-ikuskerari baino handiagoa; kichwa hiztun batek esan bezala, gure aurrekoen kosmobisioa galdu dugula.
Bederatzigarrena: kosmobisioa galdu dugula edota aldatu egin dugula. Modernitatea, kapitalismoa, hipermodernitatea eta postmodernitatea guk asmatuak direla, europarrak eta lehen munduko pribilegiatuak garen heinean, eta horiek ere badira gure kosmobisio.
Nork: ander.2011/10/03 18:49:09.152 GMT+2
Nork: txerra.2011/10/04 19:27:38.888 GMT+2
Nork: Ixone Lejarza.2011/11/22 16:29:07.850 GMT+1