Josu Leokanne (blog zaharra)

Negua da. Lehiotik begiratu eta elurra ikusi dut. Sukarrak jota nabil eta elurteak ez dit inongo grazirik egin, baina dutxa beroa hartu eta egunkariaren bila irten naiz.

Lurra txuri-txuri dago. Oinak bustitzen hasiak ditudala nabaritu dut. Lagun batekin topo egin eta zelan nabilen kontatu diot. Nire desgraziak azaleratu ditut. Sukarra dela eta, kalenturea, buruko mina eta nekea izugarrizkoak direla eta ezin dudala gehiago. Ezin duela imaginatu ere egin zein gogorra den. Ez dakiela zenbat sufritzen den etxean asper-asper eginda, telebista aurrean orduak emanez. Sukar madarikatua!

Zu, ordea, osasuntsu ikusten zaitut, esan diot. Eta berak erantzun dit minbizia duela.