G&A (Gauez eta Azpikeriaz)

1. Umeei iruzurrik ez.

Serio-serio gerturatzen ziren liburuengan, eta nirea ikusterakoan, ozenki irakurri ohi zuten titulua: Pa-u-la-ren sei-ga-rren a-tza-ma-rra. Eta segituan Paularen atzamarrak kontatzeari ekiten zioten: Bat-bi-hiru-lau-bost-sei. Ados. Orduan bai, lasai geratzen ziren, eta barruko marrazkietan galtzen ziren.

2. Musikariek ere irakurtzen dute.

Txuma Murugarrenek (edo Mikel Urdangarin ote zen?) Sua Falta Zaigu erosi zuen, eta nik sinatu. Berri Txarrak-eko Gorka Urbizu ere bat-batean, isilean bezala agertu zitzaidan, liburua gustatu zitzaiola esatera. Bejondeiela!

3. Ikasle ohiek ez naute maite.

Lauhilekoen bukaeran egiten diren irakasleak ebaluatzeko inkestak baino askoz eraginkorragoa iruditzen zait stand batean egotea, zure liburua saldu nahian. Nire aurretik lau ikasle ohi pasa ziren eta bakar batek erosi zuen liburua, eta benetan astun jarri nintzelako (sinatzerako orduan ez nuen ikaslearen izena gogoratzen, glups). Beste biek paso egin zuten zuzenean, eta azkenak Uxue Alberdirena nahiago zuela esan zidan (to eta no).

4. Euskal literaturak irakurle bat gutxiago?

Euskalduna zen emakumea, baina sekula euskarazko liburu bat irakurri gabekoa, aitortu zuenez. Aholkuren bat? galdetu zidan. Pixka bat disimulatu nuen, liburu hau eta beste hori aipatu, baina azkenean nirea jarri nion sudur aurrean. Erraza zela, istorio motzak zirela eta atsedena har zezakeela bata eta bestearen artean. Onartu egin zidan eta liburuarekin alde egin zuen. Ni, pozik. Baina gero, nire baitarako: ondo egin al dut? Liburu egokiagorik ez al zegoen ur hauetan iniziatzeko? Eta nire banitateagatik euskal literaturak irakurle bat galdu baldin badu betiko?